«Δεν υπάρχει αντρικό και γυναικείο ποδόσφαιρο, το ποδόσφαιρο είναι ένα»

Ο Θάνος Σαρρής μιλά στη LiFO για τη δημοσιογραφία, τη συγγραφή και την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το ποδόσφαιρο.

Ο Θάνος Σαρρής ονειρευόταν από μικρός να γίνει δημοσιογράφος – ένα παιδί από την Πάρο που ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει δημοσιογραφία σε πανεπιστημιακό επίπεδο και ανακάλυψε γρήγορα πως οι δρόμοι της έκφρασης είναι πολλοί. Η δημοσιογραφία αποτέλεσε την αφετηρία μιας πορείας γεμάτης αναζητήσεις, δημιουργία και διαρκή εξέλιξη.

Στην πορεία ανέδειξε το ταλέντο του στη συγγραφή, με επίκεντρο κυρίως το αθλητικό περιεχόμενο. Έχει εκδώσει τα βιβλία «Η μπάλα στην κερκίδα» (εκδόσεις Οξύ) και «30 θεοί του ελληνικού ποδοσφαίρου» (εκδόσεις Brainfood), ενώ έχει γράψει βιβλίο για το συγκρότημα «Διάφανα Κρίνα» και ένα παιδικό. Είναι ένας άνθρωπος με πολλές ιδέες και δημιουργικές ανησυχίες, που συνεχίζει να αναζητά νέες μορφές έκφρασης.

Λίγο πριν από τα 40 του, έκανε ένα σημαντικό επαγγελματικό άλμα, αφήνοντας την καριέρα στον χώρο των media για να ενταχθεί στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και Ποδοσφαιριστριών (ΠΣΑΠΠ). Εκεί ζει από κοντά τις προκλήσεις, τις αγωνίες και τις ανάγκες των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών και ποδοσφαιριστριών στην Ελλάδα, συμβάλλοντας σε μια πιο σύγχρονη και οργανωμένη προσέγγιση του αθλητισμού.

Στον ΠΣΑΠΠ συνεργάζεται με ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής, όπως οι Τάσος Μπακασέτας, Παναγιώτης Ρέτσος και Δημήτρης Κουρμπέλης, αλλά και με ανθρώπους που αγωνίζονται για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου γυναικών. Όπως υποστηρίζει χαρακτηριστικά, «δεν υπάρχει γυναικείο ποδόσφαιρο, αλλά ποδόσφαιρο γυναικών – το ποδόσφαιρο δεν είναι αντρικό και γυναικείο, το ποδόσφαιρο είναι ένα».

Με σταθερή πίστη στη διαρκή εξέλιξη, συνεχίζει να δημιουργεί, να γράφει και να μαθαίνει. «Πιστεύω ότι η ανάγκη για διά βίου μάθηση είναι διαρκής»: μια φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία του. Από τη δημοσιογραφία στη συγγραφή και από τα media στη θεσμική εκπροσώπηση των ποδοσφαιριστών, η διαδρομή του Θάνου Σαρρή αποδεικνύει πως η ανησυχία και η γνώση μπορούν να οδηγήσουν σε πολλούς διαφορετικούς δρόμους.