که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی ۴۶۸

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۶۸

فعلات و فاعلاتن فعلات و فاعلاتن

که برد به نزد شاهان ز من گدا پيامی

که به کوی بزم درد‌نوشان دو هزار جم به جامی؟

شده‌ام خراب و بدنام و هنوز اميدوارم

که به همت عزيزان برسم به نيک‌نامی

تو که کيميافروشی نظری به قلب ما کن

که بضاعتی نداريم و فکنده‌ايم دامی

عجب از وفای جانان که تفقدی نفرمود

نه به نامه‌ای پيامی نه به خامه‌ای سلامی

اگر اين شراب خام است اگر آن حريف پخته

به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامی

ز رهم ميفکن ای شيخ به دانه‌های تسبيح

که چو مرغ زيرک افتد نفتد به هيچ دامی

سر خدمت تو دارم بخرم به لطف و مفروش

که چو بنده کمتر افتد به مبارکی غلامی

به کجا برم شکايت به که گويم اين حکايت

که لبت حيات ما بود و نداشتی دوامی

بگشای تير مژگان و بريز خون حافظ

که چنان کشنده‌ای را نکند کس انتقامی