
in een donkere nacht jan van het kruis
Notes de l’épisode
Geert Schiettecatte leest "in een donkere nacht" van Jan van het Kruis voor. 1. In een nacht, aardedonker, in brand geraakt en radeloos van liefde, - en hoe had ik geluk! - ging ik eruit en niemand die't merkte - want mijn huis lag reeds te slapen 2. In't donker, geheel veilig langs de geheime trap en in vermomming, - en hoe had ik geluk! - in't donker, ongezien ook, want alles in mijn huis lag reeds te slapen. 3. In de nacht die de kans geeft, in het geheim, zodat geen mens mij zien kon en ook ik zelf niets waarnam: ik had geen ander leidslicht dan wat er in mijn eigen binnenst brandde. 4. Dat was het dat mij leidde - zekerder dan het zonlicht op de middag - daarheen waar op mij wachtte, van Wie ik zeker zijn kon en op een plaats waar niemand ooit zou komen. 5. 0 nacht die mij geleid hebt! 0 nacht, mij liever dan het morgengloren! 0 nacht die hebt verenigd Beminde met beminde, beminde, opgegaan in de Beminde! 6. Aan mijn borst, wei vol bloemen, Hem alleen, onbetreden voorbehouden, daar is Hij ingeslapen en heb ik Hem geliefkoosd en gaf de waaier van de ceders koelte. 7. De koelte van de tinnen kwam, onderwijl ik door zijn haren been streek, met haar hand, licht en rustig, mij aan de hals verwonden en stelde al mijn zinnen buiten werking. 8. Mijzelf liet ik, vergat ik; ik druk het gelaat aan mijn Beminde; het al stond stil, ik liet mij gaan, liet al mijn zorgen liggen: tussen de witte lelien vergeten.