Halloween-Special 2026

Wëllkomm zréck an der Poterkëscht!

Haut héiere mir, wéi eng Persoun eis vun enger onheemlecher Halloweennuecht erzielt.

Vill Spaass beim Nolauschteren!

-

Transkript:

Mara: Ech muss iech eppes erzielen. Ech hat gëschter Owend déi komeschst Halloween-Nuecht vu mengem Liewen.

Lina: O, elo sinn ech awer gespaant. Wat ass geschitt?

Tom: Waart, looss mech roden: Du hues e Geescht gesinn?

Mara: Vläicht. Ech weess et selwer net. Ech war gëschter eleng doheem, well dir zwee jo ofgesot hat.

Lina: Sorry! Ech war wierklech midd. Mee wat ass geschitt?

Mara: Géint zéng Auer huet et un der Dier geklappt. Dräimol.

Tom: Warscheinlech Kanner, déi Séissegkeete wollten.

Mara: Dat hunn ech och geduecht. Ech hunn duerch de Spioun gekuckt an do stoung e klengt Kand mat engem wäisse Läinduch iwwer dem Kapp.

Lina: An du hues d’Dier opgemaach?

Mara: Ech hunn d’Dier e bëssen opgemaach, mee op eemol war d’Kand verschwonnen.

Tom: Dat kann net sinn. Vläicht ass et einfach fortgelaf.

Mara: Ech hunn och geduecht, ech hätt mech geiert. Mee dunn ass eppes nach méi Komesches geschitt.

Lina: Wat?

Mara: Mäi Computer huet op eemol eng Noriicht ugewisen.

Tom: Wat fir eng Noriicht?

Mara: Do stoung: „Maach d’Dier net op.“

Lina: Dat ass awer net méi witzeg.

Tom: Vläicht huet een dech einfach veräppelt. Konnts du net gesinn, vu wiem d’Noriicht koum?

Mara: Dat war jo de Problem. Ech hunn eng zweet Noriicht kritt: „Ech sinn nach ëmmer dobaussen.“

Lina: Ech kréien elo schonn Héngerhaut.

Tom: A wat hues du gemaach?

Mara: Ech hu meng Mamm ugeruff. Déi huet mech gefrot, ob ech sécher wier, datt ech eleng doheem wier.

Lina: Gutt, datt s de mat hir schwätze konnts, du waars de net esou eleng.

Mara: Jo, mee du war beemol d’Netz fort an ech konnt kee méi uruffen.

Tom: An dunn?

Mara: Sinn all d’Luuchten ausgefall.

Lina: Nee! Ech hätt direkt d’Haus verlooss.

Mara: Ech och. Mee dunn hunn ech e Geräisch héieren.

Tom: Virun der Hausdier?

Mara: Nee. Et huet aus dem Keller geklappt.

Lina: Aus dem Keller?

Mara: Jo. An dat Schlëmmst war: D’Kellerdier war op. Dobäi war déi zënter Méint schonn zougespaart.

Lina: Ech soen dir éierlech: Ech wier do net erofgaangen.

Mara: Ech och net. Mee ech hunn eng Luucht am Keller gesinn. Ech sinn e puer Schrëtt méi no gaangen an hunn en Telefon um Buedem gesinn.

Tom: Däin Telefon?

Mara: Nee, dat war dat Komescht. Ech hat mäin Telefon nach an der Hand.

Lina: Wat stoung um Telefon?

Mara: Eng Noriicht: „Ech hu gesot, du solls d’Dier net opmaachen.“

Tom: Dat ass wierklech grujeleg.

Mara: An dunn hunn ech eng Stëmm hannert mir héieren.

Lina: Wat huet si gesot?

Mara: „Du hues mech awer eragelooss.“

Tom: Ok... dat ass de Moment, wou ech definitiv fortgelaf wier.

Lina: Ech och! An hues du dech ëmgedréint?

Mara: Nee.

Tom: Firwat net?

Mara: Well ech Angscht hat, ze gesinn, wien hannert mir stoung.

Lina: A wat hues du du gemaach?

Mara: Ech hunn e bëssi gewaart a wéi alles roueg war, sinn ech a meng Kummer gaangen, hu mech agespaart an iergendwann sinn ech ageschlof.

Tom: A moies?

Mara: Moies war d’Kellerdier nees zou.

Lina: A soss?

Mara: Op mengem Kichendësch louch e klengen Ziedel.

Tom: Wat stoung drop?

Mara: „Merci fir d’Invitatioun. Déi nächst Kéier komme mir méi fréi.“

Lina: Dat ass net méiglech...

Tom: Du has eis jo fir Halloween invitéiert. An op denger Invitatioun stoung: „D’Party fänkt um 22 Auer un.“

Lina: Awer mir waren ni bei dir.

Mara: Ech weess.

Tom: Da war vläicht een aneren op denger Party...

Mara: ...an ech mengen, hien ass nach ëmmer do.