Άντριου Νίδερ: «Βρετανικά σούπερ μάρκετ έχουν πλέον τα δικά τους ασύρτικα»

Αρκεί ένας αμπελώνας να χρησιμοποιεί λιγότερα χημικά ή πρέπει να κοιτάξουμε ολόκληρη την αλυσίδα — τη φιάλη, τη μεταφορά, την ενέργεια, ακόμη και τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων που παράγουν το κρασί;

Ο Βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Άντριου Νίδερ, υποστηρίζει ότι η απάντηση δεν είναι τόσο απλή: «Δεν υπάρχει κάτι που να μπορούμε απλώς να χαρακτηρίσουμε ως “βιώσιμο κρασί”», λέει. Η βιωσιμότητα, για εκείνον, είναι μια διαρκής διαδικασία βελτίωσης και επιλογών που συχνά συγκρούονται μεταξύ τους.

Αυτή ακριβώς η πολυπλοκότητα βρίσκεται στο επίκεντρο του βιβλίου του «Rooted in Change Rooted in Change: The Stories Behind Sustainable Wine » (που συνέγραψε μαζί με την Τζέιν Μάστερς MW). Μέσα από ταξίδια και συναντήσεις με παραγωγούς σε διαφορετικές χώρες, ο Νίδερ διαπίστωσε ότι ακόμη και μια επιλογή που φαίνεται περιβαλλοντικά σωστή μπορεί να έχει κοινωνικό ή οικονομικό κόστος. Το παράδειγμα της μεταφοράς κρασιού χύμα από τη Νότια Αφρική —λιγότερες εκπομπές άνθρακα, αλλά πιθανή απώλεια τοπικών θέσεων εργασίας— δείχνει ακριβώς γιατί δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις.

Η συζήτηση, όμως, δεν μένει στη βιωσιμότητα. Ο Neather μιλά για την κλιματική αλλαγή που ήδη αλλάζει τον χαρακτήρα ιστορικών ευρωπαϊκών κρασιών, για τον ρόλο των κριτικών και των βαθμολογιών, αλλά και για το γιατί ο κόσμος του κρασιού συχνά χρησιμοποιεί μια γλώσσα πιο περίπλοκη απ’ όσο χρειάζεται.

Και όταν η κουβέντα φτάνει στην Ελλάδα, η εκτίμησή του είναι ξεκάθαρη: τη θεωρεί μία από τις πιο ενδιαφέρουσες οινοπαραγωγικές σκηνές της Ευρώπης σήμερα. Οι γηγενείς ποικιλίες, οι διαφορετικοί τόποι και η ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται η παραγωγή αποτελούν, κατά τη γνώμη του, το μεγάλο της πλεονέκτημα.