Βιογραφίες | Νίκος Καζαντζάκης: «Δεν ελπίζω τίποτα. Δε φοβούμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος»

Εννέα ημέρες πριν από τον θάνατό του, ο Νίκος Καζαντζάκης μαθαίνει ότι το Νόμπελ Λογοτεχνίας απονεμήθηκε στον Αλμπέρ Καμύ. Αντί να εκφράσει την απογοήτευσή του, ζητά από τη γυναίκα του, Ελένη, να τον βοηθήσει να στείλει ένα συγχαρητήριο τηλεγράφημα. Μια μικρή ιστορία που λέει πολλά για έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα.

Από το Ηράκλειο της οθωμανικής Κρήτης μέχρι το Παρίσι, τη Μόσχα και τη νότια Γαλλία, ο Καζαντζάκης έζησε αναζητώντας απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο Νίτσε, ο Βούδας, ο Χριστός, ο Λένιν, ο Βενιζέλος, αλλά και ένας απλός εργάτης από τη Μάνη, ο Γιώργης Ζορμπάς, υπήρξαν πρόσωπα και ιδέες που επηρέασαν καθοριστικά τη σκέψη και το έργο του.

Η σχέση του με την πίστη, οι πολιτικές του αναζητήσεις, τα ταξίδια, οι γυναίκες της ζωής του, η περιπέτεια του «Τελευταίου Πειρασμού», οι αντιδράσεις της Εκκλησίας και η διεθνής αναγνώριση συνθέτουν την ιστορία ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να συμβιβαστεί με τις βεβαιότητες της εποχής του.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Βιογραφίες», η Επιστήμη Μπινάζη αφηγείται τη ζωή του Νίκου Καζαντζάκη μέσα από τρεις πράξεις: τον φόβο, την ελπίδα και την ελευθερία.

Μια διαδρομή που μας βοηθά να καταλάβουμε πώς ο Καζαντζάκης έφτασε να διατυπώσει την προσωπική του φιλοσοφία με τις οκτώ λέξεις που ζήτησε να χαραχτούν στον τάφο του: «Δεν ελπίζω τίποτα. Δε φοβούμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος».

Συντελεστές
Κείμενο - Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design, ηχοληψία: Γιώργος Παΐδης
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio