Zum Inhalt springen
Cozy Corner with Hossein Nasiri | کوزی کرنر با حسین نصیری
PodcastBildungFA

Cozy Corner with Hossein Nasiri | کوزی کرنر با حسین نصیری

NeuCorner PP17: Bardia Barjestehnejad| بردیا برجسته‌نژاد | پادکست آلبوم12.11.2026 · 1 Std. 30 Min.
Folgen
145
Erscheint
wöchentlich
Letzte Folge
12. Nov. 2026

Über den Podcast

پادکست فارسی تصویری‌ای با محوریت خلاقیت! 

جایی که شما را خلاق‌تر و ایده‌های شما را جسورانه‌تر می‌کند.

‌

کوزی کرنر یک سفر ماجراجویانه و عمیق به فرآیند خلاقیت افرادی‌ست که فرهنگ و هنر امروزمان را تعریف کرده‌اند، به موفقیت‌های عالی دست یافته‌اند و داستان‌هایی خلق کرده‌اند که ارزش مطالعه دارند و در کنارش شنیدن داستان‌ها و تجربیات فوق‌العاده‌ی زندگی آن‌ها از زبان خودشان. 

‌

حسین نصیری در کوزی کرنر با برخی از خلاق‌ترین افراد فارسی‌زبان، کارشناسان و اندیشمندان معاصر می‌نشیند و به مکاشفه‌ی حقایق ناگفته، درس‌های ناآموخته و بینش‌ها و روش‌های مهمی می‌پردازد که خلاقیت او و مخاطبانش را افزایش خواهد داد.

‌

حسین نصیری با هم‌میزبانی در پادکست کارت صدا، مسئولیت اجتماعی خود نسبت به پادکست فارسی را چنین می‌داند که پادکست‌های مورد علاقه خود را توضیحات کوزی‌کرنر ذکر کند.

‌

کارت صدا پادکستی گفت‌و‌گو محور درباره پادکست‌هاست که توسط سیاوش صفاریان‌پور، حسین نصیری و سحر نحوی توسط استودیو به‌نحوی دیگر تولید می‌شود.

‌

پادکست‌های فارسی پیشنهادی کوزی کرنر:

‌

| چنل بی و بی پلاس از علی بندری | رختکن بازنده‌ها از سیاوش صفاریان‌پور، بهزاد عمرانی، مژدگانی و جهانیار قربانی | جافکری از امیرعلی ق | رخ از امیر سودبخش | رادیو مرز از مرضیه رسولی | آلبوم از بردیا برجسته‌نژاد | ساعت صفر از امین متین | طنزپردازی از محمد پوررشیدی | آزاد از مهدی احمدی | دغدغه ایران از محمد فاضلی | کشو از سحر نحوی | طبقه ۱۶ از سهیل علوی | فیکشن و قصه گو از مرضیه صادقی و امین اردانی | مورخ از احمد هاشمی | کارت صدا از سحر نحوی، حسین نصیری و سیاوش صفاریان‌پور | صبح جمعه با نشاط از امیرپارسا نشاط | آدمیزاد از سامان دادمندیان | ماجرای مشروطه و شاهنامه خوانی از امیر خادم | خداحافظ آفریقا از سیاوش صفاریان‌پور و حامد وحدتی‌نسب | رواق از فرزان - فرزین رنجبر | رادیو سیتکام از مهرداد نعیمی | پرسه از عباس سیدین | رادیو دیو | اورسی | بنفش | شاهنامه خودمونی | راوکست | رادیو نیست | تراژدی | ناجی | کارنکن | هلی تاک | انسانک | جعبه | احسانو | کارگاه | فوربو | منگنه | ترپند | لوموس | بایوکست | راوی | چیزکست | از اول | این نقطه | ناشتا | صلح درون | پاراگراف | بازگویی | لیبیدو | ناوکست | رادیو چهرازی | اینک آهنگ | هیرولیک | کارکسب | فلسفه علم | ایستگاه فضایی | عصر حجر | تاریخ ایران | رادیو سانسور | دیالوگ باکس | از شنبه | جنون | نوار زرد | چای با بنفشه | هاگیر واگیر | داستامینوفن | دگم نباش | رادیو ماجرا | مبل قرمز | روشن | اگر پادکست‌های انگلیسی هم دوست دارید این گزینه‌ها رو بررسی کنید:

‌ ‌

Diary of a CEO | JRE - Joe Rogan Experience | QCODE Podcasts | Wondery Podcasts | TED Podcasts |

املای صحیح نام این پادکست کوزی کرنر با حسین نصیری هست و کوزی کورنر یا کزی کرنر یا کزی کورنر غلط می‌باشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Folgen 145

  1. Corner PP17: Bardia Barjestehnejad| بردیا برجسته‌نژاد | پادکست آلبوم

    1 Std. 30 Min.Staffel 4 · Folge 17

    آقای «بردیا برجسته‌نژاد»، سازنده و راوی پادکست «آلبوم» در این قسمت برای دومین بار مهمان پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛بیشتر روایت‌های موسیقی از یک آلبوم شروع می‌کنند و به سازنده‌اش می‌رسند. بردیا برجسته‌نژاد …

    Shownotes

    آقای «بردیا برجسته‌نژاد»، سازنده و راوی پادکست «آلبوم» در این قسمت برای دومین بار مهمان پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    بیشتر روایت‌های موسیقی از یک آلبوم شروع می‌کنند و به سازنده‌اش می‌رسند. بردیا برجسته‌نژاد این روزها راه برعکس را می‌رود: از قصه‌ی زندگی یک آرتیست شروع می‌کند تا به آلبومی برسد که آن زندگی در آن به اوج رسیده. خودش می‌گوید داستان‌سرایی حالا گاهی از خود موسیقی هم برایش پررنگ‌تر است.


    سه سال پیش، پیش از انتشار اولین اپیزودهای ما، بردیا از فرایند خلاقه‌اش در کوزی کرنر گفته بود. او تولید محتوا را بیش از بیست سال پیش با وبلاگ شروع کرد و پادکست هم اول برایش فقط یک سرگرمی بود، کنار پانزده سال کار در کنترل پروژه. تا اینکه یک تماس از طرف یک اسپانسر، مسیر کارش را عوض کرد.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی بردیا، نگاهی است که از آن دنیای قبلی با خودش آورده. همین نگاه به او یاد داده به کسی که می‌خواهد به او پول بدهد «نه» بگوید، و قراردادی ساخته که از کمتر از یک صفحه به شش صفحه رسیده و هر بندش یادگار یک تجربه‌ی تلخ است.


    هوش مصنوعی حالا دستیار همیشگی‌اش است و به گفته‌ی خودش به روایت‌هایش دقتی داده که پیش‌تر ممکن نبود. با این همه، بردیا روی دیگر این ابزار را هم دیده و ماجرای یک کلمه‌ی اشتباه در متن یک ترانه را که نزدیک بود روایتش را به بیراهه ببرد، در همین گفت‌وگو تعریف می‌کند.


    در این گفت‌وگو بردیا از پل نازکی می‌گوید که روی شکاف‌های یک روایت می‌گذارد، از «لایوبوم» که پادکست و کنسرت را روی یک صحنه کنار هم نشاند، و از Fair Use و کپی‌رایت؛ پرسشی که بیش از هر چیز از او پرسیده می‌شود و پاسخش با شایعه‌هایی که شنیده‌اید فرق دارد. همچنین از اینکه چرا مرز این قانون عمداً مبهم مانده است.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه بردیا برجسته‌نژاد باشید تا از داستان‌سرایی، هوش مصنوعی در تولید محتوا، قرارداد اسپانسری، کپی‌رایت و آینده‌ی پادکست فارسی گفت‌وگو کنیم. در پایان هم سری می‌زنیم به کوزی کرنر او؛ جایی که با سه سال پیش خیلی فرق کرده است.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «بردیا برجسته‌نژاد» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت هفدهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس، اپل‌پادکستز، اسپاتیفای و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  2. Corner PP16: Milad Ardalan & Iman Eslampanah | میلاد اردلان و ایمان اسلام‌پناه | پادکست زاویه

    1 Std. 25 Min.Staffel 4 · Folge 16

    میلاد اردلان و ایمان اسلام‌پناه، تیم سازنده‌ی پادکست «زاویه»، مهمان‌های این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛بیشتر روایت‌های تاریخی به ما می‌گویند چه اتفاقی افتاد. «زاویه» می‌خواهد حس کنیم آن لحظه چطور …

    Shownotes

    میلاد اردلان و ایمان اسلام‌پناه، تیم سازنده‌ی پادکست «زاویه»، مهمان‌های این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    بیشتر روایت‌های تاریخی به ما می‌گویند چه اتفاقی افتاد. «زاویه» می‌خواهد حس کنیم آن لحظه چطور گذشت. میلاد این ایده را از فیلم محبوبش «بری لیندون» گرفت: راوی، موسیقی و قابی که قصه را می‌سازد. تصویر نداشت، اما صدا داشت.


    زاویه اول اسم دیگری داشت و فصل اولش با «رادیو هشت و بیست» شروع شد؛ آن هم وقتی میلاد تازه فهمیده بود چیزی به اسم پادکست وجود دارد. نقطه‌ی عطف ماجرا آشنایی با ایمان بود. جالب اینکه وقتی میلاد ایده‌اش را گفت، اولین واکنش ایمان این بود که فکر نمی‌کند جواب بدهد.


    ایمان اما مسیر خودش را داشت. سال‌ها پیش «Business Wars» را شنیده بود و ایده‌ی طراحی صدا از همان‌جا در ذهنش ماند. اولین بار در مقدمه‌ی چند اپیزود پادکست «سکه» امتحانش کرد و آن‌قدر از مخاطب نقد شنید که کنارش گذاشت. بعد در «نیم‌سکه»، پادکستی درباره‌ی اقتصاددان‌ها و بستر تاریخی ایده‌هایشان، دوباره سراغش رفت و این بار بازخوردها حتی از خود سکه بهتر شد. همان اپیزودی را که فکر می‌کرد کامل‌ترین کارش است برای میلاد فرستاد؛ کاری که امروز به گفته‌ی خودش شاید پنج درصد چیزی باشد که حالا می‌سازد.


    حالا تقسیم کارشان روشن است. میلاد تحقیق می‌کند، می‌نویسد و روایت می‌کند. ایمان صدابرداری، تدوین و میکس را پیش می‌برد، ضبط را کارگردانی می‌کند و تحقیق خودش را هم دارد: ارتش روسیه چه اسلحه‌ای داشت، ملکه با چه ماشین تحریری برای تزار نامه می‌نوشت و هوای سن‌پترزبورگ چه صدایی داشت. متن برای صدا نوشته می‌شود و صدا برای متن؛ گاهی به‌جای توضیح نوع اسلحه، کافی است در پرانتز برای ایمان نوشته شود «ریولور». در این گفت‌وگو می‌شنوید چرا روایت زاویه عمداً مونوتون است و چرا صدای گردو شکستن به گوش ما شبیه صدای شکستن استخوان است.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی این تیم، خط قرمزی است که برای خشونت گذاشته‌اند. میلاد از شب‌هایی می‌گوید که نوشتن اپیزود قتل خانواده‌ی رومانوف برایش تپش قلب آورد. ایمان هم موقع میکس به شنونده‌ای فکر می‌کند که شاید پشت فرمان باشد یا تنها در جنگل، چون باور دارد فرم نباید برای خودنمایی از محتوا جلو بزند. همین‌جا بود که اختلاف نظر ما شروع شد و در پایانش پیشنهادی روی میز گذاشتم که قرار است جدی گرفته شود.


    میلاد دوست ندارد او را پادکستر بدانند و ایمان زاویه را یک برند می‌بیند؛ با هویت، لحن و طنین صدای خودش. از کتاب و وب‌سایت و محتوای تصویری تا نمایش اپیزود پایانی در سالن سینما، رؤیای اجرای زنده‌ی موسیقی کلاسیک کنار روایت، و تبلیغی که باید بخشی از قصه باشد، نه وقفه‌ای در آن.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه میلاد اردلان و ایمان اسلام‌پناه باشید تا از طراحی صدا، روایت تاریخی، نسبت فرم و محتوا، کامیونیتی در برابر عدد و آینده‌ی رسانه‌های صوتی گفت‌وگو کنیم. در پایان هم سری می‌زنیم به کوزی کرنر آن‌ها؛ جایی که برای ایمان، هر صدایی در طول روز می‌تواند سرآغاز یک ایده باشد.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «میلاد اردلان»، «ایمان اسلام‌پناه» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت شانزدهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، فیدیبو، کست‌باکس، اپل‌پادکستز، اسپاتیفای و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  3. Corner PP15: Mojgan Salmanzadeh | مژگان سلمان‌زاده | پادکست لیبیدو

    1 Std. 15 Min.Staffel 4 · Folge 15

    مژگان سلمان‌زاده، سکس‌تراپیست و سازنده‌ی پادکست «لیبیدو»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» است؛بعضی‌ها پادکست می‌سازند چون می‌خواهند پادکستر باشند. مژگان سلمان‌زاده پادکست ساخت چون کلمه‌ها تنها چیزی …

    Shownotes

    مژگان سلمان‌زاده، سکس‌تراپیست و سازنده‌ی پادکست «لیبیدو»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» است؛


    بعضی‌ها پادکست می‌سازند چون می‌خواهند پادکستر باشند. مژگان سلمان‌زاده پادکست ساخت چون کلمه‌ها تنها چیزی بودند که در سخت‌ترین سال زندگی‌اش سر پا نگهش داشتند. خودش هنوز هم ترجیح می‌دهد او را تراپیستی بدانند که پادکست می‌سازد، نه پادکستری که تراپی می‌کند.


    ایده‌ی «لیبیدو» سال‌ها پیش در اتاق درمان شکل گرفت، اما در سال ۱۴۰۱ و در دل سوگ از دست دادن پدر و مادر بود که به نوشتن رسید. اسمش را از فروید گرفت؛ مفهومی که به‌قول خودش فقط جنسی نیست و از جنس شور زندگی است. قصه‌ی آشنایی‌اش با این حوزه اما خیلی قدیمی‌تر است و از یک صبحانه‌ی خانوادگی در چهارسالگی شروع می‌شود.


    مسیرش تا اتاق درمان هم مسیر مستقیمی نبود. از حقوق شروع کرد، معلم زبان شد، مهدکودک راه انداخت و از دل بهداشت عمومی و یک دوره‌ی آنلاین به سکسولوژی رسید. حالا هم با اینکه سال‌هاست در این حوزه کار می‌کند، اجازه نمی‌دهد یک عنوان همه‌ی هویتش را تعریف کند.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی مژگان، نسبتی است که با خط قرمز برقرار کرده. در فرهنگی که از حرف زدن درباره‌ی سکس خجالت می‌کشد، او به‌جای راه رفتن روی لبه‌ی تیغ، راه دیگری انتخاب کرده و می‌خواهد پادکستش هم برای شنونده‌ی مذهبی قابل شنیدن باشد و هم برای سکولار.


    لیبیدو برای او قرار نبود کسب‌وکار باشد، اما مسیر کارش را عوض کرد؛ آن‌قدر که حالا مراجعان زیادی او را پیش از جلسه‌ی اول از صدایش می‌شناسند. با این همه، آگاهانه تصمیمی گرفته که شاید برای خیلی از تولیدکننده‌های محتوا عجیب باشد و دلیلش را در همین گفت‌وگو می‌شنوید.


    در این گفت‌وگو مژگان از کلمه‌هایی می‌گوید که گاهی شیرند و گاهی شمشیر، از نگرانی‌اش درباره‌ی توهم دانایی، و از اینکه چرا تا مدت‌ها حتی اسمش را در پادکست نگفت. همچنین از اختلاف نظری که در همین گفت‌وگو پیدا کردیم: آیا حرف زدن از سکس، حتی نادقیق، به شکستن تابو می‌ارزد؟


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه مژگان سلمان‌زاده باشید تا از تبدیل سوگ به کار، آموزش جنسی، مسئولیت تولیدکننده‌ی محتوا و نسبت رسانه با تخصص گفت‌وگو کنیم. در پایان هم سری می‌زنیم به کوزی کرنر او.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «مژگان سلمان‌زاده» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت پانزدهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، فیدیبو، کست‌باکس، اپل‌پادکستز، اسپاتیفای و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  4. Corner PP14: Jabe Siah’s Team | تیم مجله جعبه و پادکست جعبه سیاه | پادکست جعبه سیاه

    1 Std. 52 Min.Staffel 4 · Folge 14

    تیم «مجله‌ی جعبه» و پادکست «جعبه سیاه»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛بعضی‌ها کتاب می‌نویسند و فیلم می‌سازند. بعضی‌ها هم کارشان این است که در شلوغی این‌همه کتاب و فیلم و سریال و پادکست، کنار …

    Shownotes

    تیم «مجله‌ی جعبه» و پادکست «جعبه سیاه»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    بعضی‌ها کتاب می‌نویسند و فیلم می‌سازند. بعضی‌ها هم کارشان این است که در شلوغی این‌همه کتاب و فیلم و سریال و پادکست، کنار مخاطب بایستند و بگویند از کجا شروع کند. تیم جعبه از دسته‌ی دوم است؛ تیمی هفت‌نفره که مجله‌اش را از روز اول نه منتقدی از بالا، بلکه راهنمایی برای انتخاب دانست.


    قصه‌ی جعبه اما از جعبه شروع نمی‌شود، از یک دوستی هفده‌ساله شروع می‌شود. اعضای این تیم سال‌ها در تحریریه‌ی «همشهری جوان» و مجله‌های همسایه‌اش کنار هم روزنامه‌نگاری کرده‌اند و بعد از جدا شدن از مطبوعات هم عادت‌شان را کنار نگذاشتند: روزهایی که از صبح تا نیمه‌شب چهار فیلم پشت هم می‌دیدند، یک فصل کامل مستند را یک‌نفس تماشا می‌کردند و هر جا به هم می‌رسیدند، اولین سؤال این بود که این هفته چه دیده‌ای و چه خوانده‌ای. به قول خودشان، دیدند آدم‌های سالمی هستند و تصمیم گرفتند این اعتیاد را به دیگران هم منتقل کنند.


    بهار ۱۳۹۹، در روزهای قرنطینه، جعبه با الهام از بخش «راهنما»ی همشهری جوان و تجربه‌ی «تهرانر» راه افتاد. جعبه زود از چند پست اینستاگرامی فراتر رفت. پلنرهایش پیش از آنکه چاپ شوند، با اعتماد مخاطب‌ها در دایرکت اینستاگرام پیش‌فروش شد. در سال‌هایی که پادکست فارسی پراکنده بود و هیچ رسانه‌ای آن را جدی رصد نمی‌کرد، تیم جعبه نشست و گوش داد؛ هفته‌به‌هفته پادکست‌ها را دسته‌بندی و معرفی کرد و کم‌کم به یکی از مرجع‌های پیدا کردن پادکست خوب تبدیل شد. این گوش دادن پیوسته در تابستان ۱۴۰۲، با همه‌ی تردیدی که درباره‌ی رسمیت دادن به جامعه‌ی پادکسترها وجود داشت، به «جایزه‌ی جعبه» رسید؛ جایزه‌ای مستقل که در آن بیش از سیصد پادکست شنیده شد، شصت‌تا به مرحله‌ی نهایی رسیدند و برگزیدگان در ده بخش موضوعی انتخاب شدند.


    جعبه فقط پشت میز تحریریه نماند. از صفحه‌ی گوشی به کاغذ رسید و کتاب‌مجله‌ی چاپی‌اش، از جمله شماره‌ای درباره‌ی «سینمای عاشقانه»، در کتاب‌فروشی‌ها توزیع شد. فرهنگ را به لباس هم آورد و حالا به نشر و «مدرسه‌ی جعبه» برای آموزش درک فیلم و موسیقی و ادبیات فکر می‌کند.


    «جعبه‌سیاه» از همان بحث‌هایی متولد شد که سال‌ها در جلسه‌های تحریریه و بعد در مهمانی‌های خانگی جریان داشت و در اسلاید و کپشن جا نمی‌شد. پادکستی که هر دو هفته یک‌بار سراغ فیلم و کتاب و سریال و پادکست و موسیقی می‌رود، نه فقط برای پیشنهاد دادن، بلکه برای گپ زدن درباره‌ی کیفیت، متن و حاشیه‌هایش. اسمش هم قصه‌ای دارد: پادکستی به نام «جعبه» از پیش وجود داشت و تیم تصمیم گرفت سراغ جعبه‌ی سیاه محصولات فرهنگی برود؛ آنچه پشت صحنه‌ی ساختن‌شان گذشته است. فصل اول با وسواسی ساخته شد که حتی مکث‌ها و تپق‌ها را حذف می‌کرد و رد هر نشانه‌ای را پاک می‌کرد که نشان دهد چهار نفر از این جمع، دو زوج‌اند. از فصل دوم، تیم فهمید شیمی پشت صحنه همان چیزی است که شنونده می‌خواهد؛ گعده‌ای که شنونده در آن نفر بعدی میز است، فقط میکروفون هنوز به او نرسیده.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی این تیم، نگاه اقتصادی‌اش به کار فرهنگی است. باور دارند کار دلی تا به یک اکوسیستم اقتصادی پایدار گره نخورد، دوام نمی‌آورد، و کار فرهنگی بی‌پول نمی‌شود، اما می‌تواند بی‌پول دولتی شکل بگیرد. مخاطب‌شان را هم آگاهانه انتخاب کرده‌اند: نه سینه‌فیلی که همه چیز را می‌داند، نه کسی که هیچ نمی‌داند، بلکه مصرف‌کننده‌ی میانه‌ای که می‌شود سلیقه‌اش را یکی دو پله بالاتر برد.


    در این گفت‌وگو تیم جعبه از تفاوت میزبان با مجری می‌گوید، از تصمیم جمعی برای ناشناس ماندن و دیده نشدن پشت کار، از رزومه‌ای که می‌تواند اعتبار بسازد یا پیش‌داوری، و از دوره‌ی دوم جایزه‌ی جعبه که دو بار برایش اسپانسر گرفتند و هر دو بار جنگ مانعش شد. همچنین از سختی‌ها و شیرینی‌های کار کردن دو زوج کنار هم؛ از ضبط‌هایی که باید با خواب بچه‌ها هماهنگ شود و «مامان‌تاک»هایی که وسط کار شکل می‌گیرد، تا اختلاف نظری که سر یک سؤال ساده در همین گفت‌وگو پیدا کردند: آیا آدم‌ها باید این ریسک را بکنند یا نه؟


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «تیم مجله‌ی جعبه و پادکست جعبه سیاه» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت چهاردهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  5. Corner PP13: Arash Kaviani | آرش کاویانی | پادکست راوی و چهارراه کامپیوتر

    1 Std. 12 Min.Staffel 4 · Folge 13

    آقای «آرش کاویانی»، سازنده و راوی پادکست «راوی» و از سازندگان پادکست «چهارراه کامپیوتر»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛آرش روزگاری می‌خواست خواننده شود. سه چهار سال کلاس آواز رفت، اما …

    Shownotes

    آقای «آرش کاویانی»، سازنده و راوی پادکست «راوی» و از سازندگان پادکست «چهارراه کامپیوتر»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    آرش روزگاری می‌خواست خواننده شود. سه چهار سال کلاس آواز رفت، اما شرکت‌های موسیقی یا صدای خواننده‌ی دیگری از او می‌خواستند یا پولی که نداشت. راهش به سربازی کشید و آنجا، شب‌ها در خوابگاه، کتاب‌ها را بلندبلند برای سربازهای دیگر می‌خواند. همین صدا او را به تولید کتاب صوتی رساند. کتاب برادرش را با یک میکروفون سیمی، داخل یک جعبه ضبط کرد، تدوین را خودش یاد گرفت و کار منتشر شد. بعد یک فلش‌مموری پر از اپیزودهای «چنل بی» که برادرش به او داد، پای پادکست را به زندگی‌اش باز کرد.


    نقطه‌ی عطف در اجرای زنده‌ی علی بندری رقم خورد؛ اجرایی که ثبت‌نامش باطل شده بود و آرش با فرم پرینت‌شده‌ای که در دست داشت خودش را به سالن رساند. در پنل پایانی، مردی نابینا بلند شد و از بندری تشکر کرد که به نابینایان چیزی برای شنیدن داده است. همان‌جا با امید صدیق‌فر آشنا شد و تصمیمش را گرفت. اول همراه برادرش «چهارراه کامپیوتر» را ساخت تا چگونگی انتشار را یاد بگیرد و بعد سراغ قصه‌ی خودش رفت.


    راوی از قصه‌ی دو دوست شروع شد. یکی از آن‌ها داستان آدمی بود که با بخشیدن یکی از اعضای خانواده‌اش مسیر زندگی‌اش را عوض کرد؛ قصه‌ای که آرش سال‌ها پیش‌تر شنیده بود و مو به تنش سیخ کرده بود. اولین نسخه ده دقیقه شد و آن را فقط دوازده سیزده نفر شنیدند، اما آرش کوتاه نیامد. اپیزود دوم یک ساعت شد و علی بندری، بی‌آنکه او را بشناسد، نوشت هیچ دومین اپیزودی از هیچ پادکستی تا این حد جذبش نکرده است.


    حالا بعد از هفت هشت سال و نزدیک به هفتاد اپیزود، روش آرش شکل گرفته است. هر قصه با سه پیام صوتی کوتاه شروع می‌شود و اگر او را تکان بدهد، به مصاحبه‌هایی می‌رسد که از چهار پنج ساعت تا سی چهل ساعت طول می‌کشد. بعد زندگی آدم‌ها را از یک‌سالگی روی خط زمان پیاده می‌کند و قصه را می‌نویسد؛ کاری که از آشنایی تا متن نهایی گاهی دویست ساعت زمان می‌برد. خیلی از راوی‌هایش گفته‌اند چیزهایی را برای او تعریف کرده‌اند که به تراپیست‌شان هم نگفته بودند.


    رمزش ساده و در عین حال سخت است: برای اینکه کسی ناگفته‌هایش را بگوید، باید اول از ناگفته‌های خودت بگویی. صدای راوی هم جایی میان اول‌شخص و سوم‌شخص ایستاده است؛ قصه مال آن آدم است و نگاه مال آرش، و خودش می‌گوید فقط دارد برای دوست‌هایش قصه تعریف می‌کند.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی آرش همین وفاداری است. او ادعاها را با مدرک راستی‌آزمایی می‌کند، چون یک بار به اعتبار یک دوست از این کار گذشت و بعدتر فهمید بخشی از قصه دروغ بوده است. وقتی اسپانسری قصه‌ی «مونا» را برنتابید، به‌جای کنار گذاشتن قصه، اسپانسر را کنار گذاشت. و باور دارد قصه‌ای که پایان خوبی ندارد هنوز تمام نشده است. این مسیر خود او را هم عوض کرده؛ به قول خودش «متأسفانه» درکش از آدم‌ها آن‌قدر بالا رفته که برای هر رفتاری دنبال قصه‌ی پشتش می‌گردد.


    در این گفت‌وگو آرش از پشت‌صحنه‌ی راوی می‌گوید؛ از قصه‌ی جانبازی که دو روز در کامیون جنازه‌ها زنده ماند و تصویر آرش از جنگ را عوض کرد، قصه‌ای که به گفته‌ی خودش راوی را به بلوغ رساند. از شنونده‌هایی که در روزهای جنگ با شنیدن قصه‌ی آدم‌های دیگر تاب آوردند، از رشدی که بیشتر از دهان‌به‌دهان شدن قصه‌ها آمد تا تبلیغ، و از روزی که با همکارش لیلی به تعطیل کردن راوی فکر کردند و دلشان نیامد. او همچنین از درآمدی می‌گوید که هنوز جبران آن دویست ساعت را نمی‌کند، و از ایده‌ای که در همین گفت‌وگو شکل گرفت: بردن همین شیوه‌ی روایت به دل سازمان‌ها و ساختن مستند صوتی از قصه‌های انسانی پشت آن‌ها.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «آرش کاویانی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت سیزدهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  6. Corner PP12: Iman Nezhadahad | ایمان نژاداحد | پادکست راوکست و رپاپ

    1 Std. 16 Min.Staffel 4 · Folge 12

    آقای «ایمان نژاداحد»، پادکستر و سازنده‌ی پادکست‌های «راوکست» و «رپاپ»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛ایمان آدم کم‌حرف و گوشه‌گیری بود؛ آن‌قدر که وقتی مهمان به خانه‌شان می‌آمد، ساعت اول از …

    Shownotes

    آقای «ایمان نژاداحد»، پادکستر و سازنده‌ی پادکست‌های «راوکست» و «رپاپ»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    ایمان آدم کم‌حرف و گوشه‌گیری بود؛ آن‌قدر که وقتی مهمان به خانه‌شان می‌آمد، ساعت اول از اتاقش بیرون نمی‌آمد و دوستانش شوخی می‌کردند که اگر یک هفته خانه نباشد، کسی متوجه نمی‌شود. با پادکست‌های علی بندری و «چنل بی» فهمید پادکست چیست. چون عاشق داستان‌ها و اتفاقات تاریخی بود، دنبال پادکست تاریخی گشت و جز «پاراگراف» چیزی پیدا نکرد. همین جای خالی او را وسوسه کرد که خودش دست به کار شود.


    راوکست پنجم فروردین ۹۸ در یک کمد دیواری متولد شد. ایمان شب‌ها، وقتی خانواده خواب بودند، متنی را که خودش «داغون» می‌نامید با گوشی‌اش در کمد ضبط می‌کرد. در اپیزود سوم، طبقه‌ای که رویش نشسته بود شکست. تا اپیزود چهارم و پنجم هیچ‌کس از این کار خبر نداشت. بعد به برادرش امیر گفت و امیر، که شنونده‌ی حرفه‌ای پادکست بود، اولین منتقد سخت‌گیر او شد. آخر همان سال اولین اجرای زنده‌اش را برگزار کرد؛ یک هفته پیش از آنکه ورود کرونا به ایران رسماً اعلام شود.


    برای ایمان مهم نیست که چه اتفاقی افتاد؛ مهم این است که چطور و چرا افتاد. سقوط قسطنطنیه را بارها روایت کرده‌اند، اما او می‌خواست بداند چه رقابت‌های مذهبی، چه خرافه‌ها و چه چنددستگی‌هایی امپراتوری‌ای به آن بزرگی را از پا انداخت. برای همین اپیزود دو کتاب را از اول تا آخر خواند و خلاصه کرد، سه مستند دید و مقاله‌های پراکنده را کنار هم گذاشت. بعد همه را از نو و با لحن خودش نوشت؛ لحنی که شنونده‌هایش عادت کرده‌اند داستان را با آن بشنوند. شاید به همین خاطر است که این سال‌ها بارها کامنت گرفته: «کاش معلم‌های ما تاریخ را این‌طور تعریف می‌کردند.»


    ایمان سال‌ها در تیم آی‌تی کارگزاری آگاه کار می‌کرد و پادکست را در فرصت‌های باقی‌مانده می‌ساخت. یک سال با خودش کلنجار رفت تا بالاخره کار را کنار گذاشت و فول‌تایم پادکستر شد. ریتم انتشار راوکست از ماهی یک اپیزود به دو هفته یک بار رسید و سرعت رشدش دو سه برابر شد. حالا نسخه‌ی صوتی راوکست حدود شانزده‌هفده میلیون دانلود دارد و ویدئوهایش در یوتیوب شش هفت میلیون بار دیده شده‌اند. همه‌ی این‌ها حاصل کار یک تیم دونفره است: ایمان و همسرش، پرستو. خودش بی‌تعارف می‌گوید پادکست نجاتش داد؛ از غاری که در آن فرو رفته بود بیرونش کشید و او را به آدم‌ها وصل کرد.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی ایمان همین‌جاست. همان وسواسی که راوکست را از دل یک کمد بیرون آورد، حالا نمی‌گذارد کار را به دیگران بسپارد. او بارها امتحان کرده و هر بار کار را پس گرفته است. هدفش هم بی‌ادعا و در عین حال بلندپروازانه است: اینکه وقتی کسی می‌خواهد سه پادکست به دیگری پیشنهاد بدهد، راوکست یکی از آن سه تا باشد.


    در این گفت‌وگو ایمان از پشت‌صحنه‌ی این مسیر می‌گوید؛ از دوره‌هایی که در آن‌ها بیشتر از اشتباه‌هایش حرف می‌زند تا موفقیت‌هایش، از اپیزودهای قدیمی‌ای که دوباره ضبط‌شان کرد، از اینکه چرا مخاطب پادکست و یوتیوب دو جنس متفاوت‌اند و از ماه‌های قطعی اینترنت که هزینه‌ی تولید را دو برابر درآمد کرد. او همچنین از برندهایی می‌گوید که پول بیلبورد میلیاردی را می‌دهند اما سهم پادکست را دریغ می‌کنند، و از اینکه چرا برای اسپانسرها به جای آمار کست‌باکس، آمار واقعی هاستش را رو می‌کند.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه ایمان نژاداحد باشید تا از روایت تاریخ به زبان قصه، تبدیل یک علاقه‌ی پنهانی به شغل تمام‌وقت، کار دونفره و دشواری تیم‌سازی، اقتصاد پادکست و اسپانسرشیپ، و گذر از تولیدکننده‌ی محتوا به رسانه‌دار گفت‌وگو کنیم. در پایان هم سری می‌زنیم به کوزی کرنر خودِ ایمان: اتاق کاری با نور آبی کم‌رنگ و موسیقی بی‌کلام، جایی که ایده‌ها یکی‌یکی شکوفا می‌شوند.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «ایمان نژاداحد» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت دوازدهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  7. Corner PP11: Farshad Negahdar | فرشاد نگهدار | پادکست کارکسب

    1 Std. 25 Min.Staffel 4 · Folge 11

    آقای «فرشاد نگهدار»، مدیرعامل «ویما»، هم‌بنیان‌گذار «خانه‌ی محتوای کجا» و تهیه‌کننده و هم‌میزبان پادکست «کارکسب»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛فرشاد کارش را از دل صنعت ساخت‌وساز شروع کرد …

    Shownotes

    آقای «فرشاد نگهدار»، مدیرعامل «ویما»، هم‌بنیان‌گذار «خانه‌ی محتوای کجا» و تهیه‌کننده و هم‌میزبان پادکست «کارکسب»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    فرشاد کارش را از دل صنعت ساخت‌وساز شروع کرد: برنامه‌ریزی و کنترل پروژه در باغ کتاب تهران، حضور در ابرپروژه‌هایی مثل فاز دوازده عسلویه و بعد سال‌ها کار روی فرآیندها و توسعه‌ی سازمانی در ویما. در کارگاه‌های دورافتاده‌ای که اینترنت درست کار نمی‌کرد، آی‌پادی پر از پادکست‌های دانلودشده همراهش بود؛ هدفون که روی گوشش می‌رفت، از کارگاه جدا می‌شد و می‌نشست وسط گفت‌وگو.


    «کارکسب» از کنار هم نشستن سه دلبستگی متولد شد: عشق به کسب‌وکار، علاقه به مدیوم پادکست و میل به ساختن شبکه‌ای از مدیران و بنیان‌گذاران که بتوانند گره کار هم را باز کنند. جرقه‌اش را اولین مواجهه با پادکست فارسی زد؛ فرشاد با شنیدن «چنل بی» به قول خودش زیر و رو شد و از خودش پرسید چطور چنین محتوایی را تا آن روز ندیده است.


    کارکسب روی کاغذ قرار بود فقط یک «تفریح تخصصی» باشد، اما فرشاد از روز اول مثل یک کسب‌وکار با آن رفتار کرد. به تیمش حقوق داد، اولین ارائه‌ی عمرش را در جلسه‌ی هیئت‌مدیره‌ی ویما انجام داد تا اتاق کنفرانس شرکت را برای ضبط بگیرد و دعوت‌نامه‌هایی طراحی کرد که مهمان با دیدن‌شان به جای «بروم یا نه» فکر کند «چه بپوشم». اپیزود اول را دور ریخت، از کامنت‌های تند درباره‌ی میزبانی‌اش یاد گرفت و پادکستی که فکر می‌کرد نهایتاً هفت‌هشت هزار شنونده پیدا کند، به نزدیک شصت هزار شنونده رسید.


    اما مسیر همیشه رو به بالا نبود. دوره‌ای از فرسودگی و فاصله گرفتن از ویما، با معاشرت‌های بی‌دغدغه با آرش برهمند گره خورد و «هشتگ بازنشستگی» را به دنیا آورد؛ پادکستی درباره‌ی آدم‌هایی که هویت حرفه‌ای‌شان را بازتعریف می‌کنند. اولین «هشتگ بازنشسته» خود فرشاد بود و از دل همین دو پادکست، «خانه‌ی محتوای کجا» شکل گرفت.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی فرشاد، همین بازگشت است. کسی که روزی از ویما فاصله گرفته بود، در همان دوران برنامه‌ای برای آینده‌ی شرکت نوشت، آن را به هیئت‌مدیره ارائه داد و جوابی شنید که انتظارش را نداشت: اگر می‌توانی اجرایش کنی، بیا و مدیرعامل شو. حالا او شرکتی پنجاه‌وسه‌ساله را از سخت‌ترین سالی عبور می‌دهد که در این پانزده سال به خود دیده، و می‌گوید اگر به عقب برگردد، باز همین راه را انتخاب می‌کند.


    در این گفت‌وگو فرشاد از پشت‌صحنه‌ی این مسیر می‌گوید؛ از منتوری که گفت ایده‌ی شبکه‌سازی‌اش نمی‌گیرد، از لحظه‌ی هیجان‌انگیز زدن اولین دکمه‌ی پابلیش، از اینکه چرا باور دارد پادکست فارسی فقط وقتی صنعت می‌شود که برای کسب‌وکارها آورده‌ی واقعی داشته باشد و نه صرفاً حمایت، و از اینکه چرا حالا تصمیم گرفته از پشت میکروفون کارکسب کنار برود و در نقش تهیه‌کننده بماند.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه فرشاد نگهدار باشید تا از نگاه کسب‌وکاری به پادکست، شبکه‌سازی از طریق گفت‌وگو، بازتعریف هویت حرفه‌ای، مدیریت در دوران بحران و آینده‌ی اقتصاد پادکست فارسی گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «فرشاد نگهدار» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت دهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  8. Corner PP10: Mozhdeh Mohammadi | مژده محمدی (مژدگانی) | پادکست رختکن بازنده‌ها | ضبط شده در اسفند ۱۴۰۴

    1 Std. 3 Min.Staffel 4 · Folge 10

    خانم «مژده محمدی»، بازیگر تئاتر، استندآپ‌کمدین و صدای «مژدگانی» در پادکست «رختکن بازنده‌ها»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛مژده سال‌ها پشت صحنه بود: هنرهای تجسمی خواند، در دانشگاه آموزش …

    Shownotes

    خانم «مژده محمدی»، بازیگر تئاتر، استندآپ‌کمدین و صدای «مژدگانی» در پادکست «رختکن بازنده‌ها»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    مژده سال‌ها پشت صحنه بود: هنرهای تجسمی خواند، در دانشگاه آموزش تدوین سینما گرفت و در آژانس‌های تبلیغاتی تدوینگر و موشن‌کار شد. برای این‌که پول گوینده ندهد، صدای خودش را روی ویدئوها گذاشت و از همین‌جا گویندگی تبلیغ و تلفن گویا به کارش اضافه شد. در کنار همه‌ی این‌ها، گاهی در کافه‌ها استندآپ کمدی اجرا می‌کرد.


    «مژدگانی» روی کاغذ قرار بود فقط یک صدای بی‌نام باشد؛ خانمی با لحن اعلام پرواز در فرودگاه که تبلیغ‌ها را بخواند و برود. ایده‌ی اولیه‌اش از بهزاد عمرانی بود، اسمش را سیاوش صفاریان‌پور گذاشت و تپق‌های اپیزود اول، که همه واقعی بودند، نقطه‌ی تولد شخصیتی شد که امروز خیلی‌ها «رختکن بازنده‌ها» را به خاطرش دنبال می‌کنند.


    مژدگانی بر اساس بازخورد مخاطب و اعتماد تیم آهسته‌آهسته بی‌پرواتر شد؛ از مهمان سؤال می‌پرسد، با سیاوش صفاریان‌پور کل‌کل می‌کند و برای خودش خرده‌روایت‌هایی دارد. به قول مژده، بخش بزرگی از این‌ها هرگز نوشته نشده و بداهه است. مژدگانی همان چیزهایی است که در درون مژده بوده؛ فقط ضربدر ده.


    اما وقتی نوبت به صحنه‌ی تئاتر رسید، چالش برعکس شد. مژده در نمایش «نیمه تاریک ماه» باید جلوی مخاطبانی می‌ایستاد که برای مژدگانی آمده بودند و او را با نام خودش نمی‌شناختند. شب‌ها فکرش این بود که چطور مژدگانی را از دل «کارلوتا» بیرون بکشد؛ و جالب این‌که اولین اجرای نمایش، درست روز تولدش بود.


    نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی مژده، رؤیای کودکی‌اش است. دختری که در هفت‌هشت‌سالگی جلوی دوربین خاموش پدرش مجری‌بازی درمی‌آورد، دلش می‌خواست خواننده شود، بعد بازیگر؛ و بعد زندگی او را به راه دیگری برد. حالا یک شخصیت پادکستی، بعد از سال‌ها، دوباره او را به همان آرزو رسانده است.


    در این گفت‌وگو مژده از پشت‌صحنه‌ی این مسیر می‌گوید؛ از ترسش از دیده شدن، از شبی که در اجرای استندآپ کسی نخندید، از تفاوت اضطراب و هیجان، و از این‌که چرا نمی‌خواهد مژدگانی را به جای دیگری ببرد.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه مژده محمدی باشید تا از طراحی شخصیت پشت میکروفن، مرز میان خود واقعی و کاراکتر، بداهه در پادکست، تفاوت استندآپ و تئاتر و تأثیر دیده شدن بر زندگی شخصی گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «مژده محمدی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت دهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس و باقی پادگیرها جستجو کنید:


    کوزی کرنر با حسین نصیری


    Cozy Corner with Hossein Nasiri


    نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  9. Corner PP09: Khashayar Noor | خشایار نور | پادکست بایوکست و لوموس | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    1 Std. 39 Min.Staffel 4 · Folge 9

    آقای «خشایار نور»، پادکستر، تولیدکننده‌ی پادکست «بایوکست» و یکی از سازندگان پادکست «لوموس»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛خشایار نور هم‌زمان دو جور کار کردن را تجربه می‌کند. در بایوکست تنها …

    Shownotes

    آقای «خشایار نور»، پادکستر، تولیدکننده‌ی پادکست «بایوکست» و یکی از سازندگان پادکست «لوموس»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    خشایار نور هم‌زمان دو جور کار کردن را تجربه می‌کند. در بایوکست تنها می‌نشیند و زندگی یک آدم را از اول تا آخر روایت می‌کند، و در لوموس با جمعی از دوستانش دور یک میز می‌نشیند و فصل به فصل دنیای هری پاتر را باز می‌کند. یکی تمرین تنهایی و تحقیق است و آن یکی تمرین گفت‌وگو و لذت جمعی.


    مسیرش از جایی شروع شد که هیچ‌کس آن را مسیر حساب نمی‌کرد. از نوجوانی درگیر هری پاتر شد، انگلیسی را با مقایسه کردن خبرهای ماگل‌نت و لیکی کالدرون یاد گرفت، اولین دوست‌های غیرایرانی‌اش را در فروم‌ها پیدا کرد و همان‌جا هم برای اولین بار کلمه‌ی پادکست را شنید، با پاترکست و ماگل‌کست. جواب خانه و مدرسه به همه‌ی این‌ها یک جمله بود: این نان و آب برایت نمی‌شود. جمله‌ای که خودش امروز این‌طور جوابش را می‌دهد: از آن مهندسی صنایعی که گرفتم کمتر پول درآوردم تا از هری پاتر.


    آرزوی برنامه‌سازی را از بچگی داشت و ده پانزده سال کنار گذاشته بودش، چون رسیدن به آن جایگاه از یک راه بیشتر نمی‌گذشت. تا اپیزود «برادران منندز» چنل‌بی که تکانش داد. بعد از آن یک نوت در گوشی‌اش ساخت با ده پانزده موضوع که هنوز هم روی گوشی‌اش هست. 


    اولین تجربه‌اش «پشت هجده» بود در جام جهانی ۲۰۱۸، منتشرشده در یک ربات تلگرامی، که نه بازخوردی گرفت و نه خودش را راضی کرد. بعد بایوکست آمد با این منطق ساده که آدم‌های مشهور هر کدام یک جامعه‌ی هواداری دارند، و اولین بار که اپلیکیشن پادکست را باز کرد و کلمه‌ی هری پاتر را سرچ کرد، لوموس از دل همان سرچ بیرون آمد.


    بخش کم‌گفته‌شده‌ی داستان اما اقتصاد پروژه‌های فندوم یا هواداری است. خشایار و دوستانش تقریباً همه‌ی راه‌ها را امتحان کرده‌اند، از مرچندایز تا رویداد، و چیزی که بیشتر از همه جواب داده اکران‌های جمعی بوده؛ فیلم‌هایی که خیلی‌ها قبلاً دیده بودند ولی برای دیدن دوباره‌شان روی پرده و کنار هم آمدند، آن‌قدر که مجبور شدند اکران‌های چندباره بگذارند و باز سالن بزرگ‌تر پیدا نکردند.


    حرف خشایار این است که این فضا در زبان فارسی تقریباً خالی مانده و تعجب می‌کند چرا کسی سراغش نمی‌رود.


    و بخش دیگر گفت‌وگو جایی است که او و حسین سر یک موضوع به توافق نمی‌رسند. خشایار ادمین گروهی چهارصد پانصد نفره از پادکسترهاست و هر بار که بحث تشکیلات و صنف و چهارچوب مطرح شده، مخالفت دیده است. نگرانی‌اش را هم پنهان نمی‌کند: هر نهادی، چه از بالا و چه از دل خودمان، ممکن است برای تازه‌واردها ورود را سخت کند، و خودش کسی است که اگر آن روزها ورود سخت بود شاید اصلاً وارد نمی‌شد. 


    حسین از آن طرف می‌گوید بدون کار جمعی، پادکست فارسی تک‌صداهای ضعیف باقی می‌ماند. جایی که هر دو به آن می‌رسند تجربه‌ی کست‌باکس است؛ تصمیمی جمعی که روزی برد برد بود و امروز ضررش را همه می‌بینند.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه خشایار نور باشید تا از مخاطب بودن تا تولیدکننده شدن، از اقتصاد محتوای هواداری، از مانیتایز کردن فندوم، از این‌که چرا پادکست فارسی هنوز صنعت نشده و از آینده‌ای که او به جای رشد بیشتر، تأثیرگذاری بیشتر را از آن می‌خواهد گفت‌وگو کنیم.


    و جواب دو سؤال همیشگی کوزی کرنر را هم از او بشنوید؛ از کسی که اولین اپیزودش را با ترس و اشک ضبط کرد و امروز می‌گوید کوزی کرنرش پشت میکروفون است.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «خشایار نور» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  10. Corner PP08: Nashta | تیم نه نفره‌ی ناشتا | پادکست ناشتا | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    1 Std. 13 Min.Staffel 4 · Folge 8

    تیم «ناشتا»، جمعی نه‌نفره از سازندگان پادکست خبری روزانه‌ای به همین نام، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛ کیارش، ساینا، سید، چکاوک، مهدی، سارا، رضا، فریناز و رسول.ناشتا از جایی شروع شد که …

    Shownotes

    تیم «ناشتا»، جمعی نه‌نفره از سازندگان پادکست خبری روزانه‌ای به همین نام، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛ کیارش، ساینا، سید، چکاوک، مهدی، سارا، رضا، فریناز و رسول.


    ناشتا از جایی شروع شد که معمولاً پروژه‌ها در آن تمام می‌شوند: از یک اکیپ دوستی. نه نفر که از سال نود و هشت با هم سفر و مهمانی رفته بودند و حالا دنبال بهانه‌ای بودند برای یک کار مشترک. اول حرف از خریدن زمین در شمال بود، بعد قرار شد پادکست بزنند.


    چیزی که این جمع را از هزار جمع مشابه جدا می‌کند، اتفاقی است که روز اول افتاد. به‌جای اینکه دور هم بنشینند و کار را با انرژی رفاقت جلو ببرند، نشستند و یک توافق‌نامه نوشتند و در نه نسخه امضا کردند. سهم هر کس، مالکیت معنوی، و حتی این‌که اگر روزی یکی خواست برود، تکلیف سهمش چه می‌شود. مهدی سر یکی از بندها زنگ زد و اعتراض کرد، بند شل‌تر و دوباره فرستاده شد. رفاقت سر جایش ماند و ساختار هم ساخته شد.


    بعد نوبت فرآیند بود. خودشان می‌گویند یک مشت مهندس‌اند، و همان نگاه را روی تولید محتوا پیاده کردند. هر روز همه خبر جمع می‌کنند، خبرها با لایک و دیس‌لایک در گروه انتخاب می‌شوند، یک نفر آن روز سردبیر است و لحن نه نفر را یکدست می‌کند، دو نفر می‌خوانند و یکی تدوین می‌کند. سردبیر هر روز عوض می‌شود. حاصلش شش اپیزود در هفته است و یک اپیزود ویژهٔ شنبه که در آن اجازه دارند هر کاری دل‌شان می‌خواهد بکنند.


    در این مدت با تمام سختی‌هایی که در بیش از یک سال گذشته وجود داشته پروژه متوقف نشده است حتی ماه‌هایی که به گفتهٔ خودشان همه ناامید بودند و کسی حوصلهٔ کار تیمی نداشت. رسول در سخت‌ترین روزها از اپیزودها کنار کشید و بچه‌ها کاورش کردند و بعد خودش را رساند. فریناز روزهایی که خودش داغان بود، نمک جمع را نگه داشت.


    و بخش کم‌گفته‌شدهٔ ماجرا اقتصاد آن است. ناشتا تا امروز آورده‌ای داشته و هیچ‌کدام یک ریال برنداشته‌اند. همه‌اش نگه داشته شده برای پلن بعدی. همه شغل اول دیگری دارند و همه، بدون استثنا، می‌گویند می‌خواهند روزی ناشتا شغل اول‌شان باشد. کیارش پلن سال بعد را بی‌تعارف می‌گوید: بزرگ‌ترین پادکست فارسی شدن.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه تیم ناشتا باشید تا از تبدیل شدن یک گروه دوستی به یک تیم حرفه‌ای، از نوشتن توافق‌نامه بین رفقا، از طراحی فرآیندی که شش روز در هفته خروجی می‌دهد، از چرخاندن چهار میکروفن بین نه نفر در تهران، و از این‌که خلاقیت کجا اتفاق می‌افتد گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب تیم «ناشتا» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  11. Corner PP07: Ramyar Manouchehrzadeh | رامیار منوچهرزاده | پادکست رادیونیست، ویکی‌پز و رادیوکامرس | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    2 Std. 4 Min.Staffel 4 · Folge 7

    آقای «رامیار منوچهرزاده»، عکاس، کیوریتور، فعال فرهنگی هنری و کارگردان و تهیه‌کننده‌ی پادکست‌های «رادیونیست»، «ویکی‌پز» و «رادیوکامرس»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛رامیار منوچهرزاده از …

    Shownotes

    آقای «رامیار منوچهرزاده»، عکاس، کیوریتور، فعال فرهنگی هنری و کارگردان و تهیه‌کننده‌ی پادکست‌های «رادیونیست»، «ویکی‌پز» و «رادیوکامرس»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    رامیار منوچهرزاده از معدود کسانی است که یک پروژه‌ی فرهنگی را هم‌زمان از سه جای مختلف دیده است: از پشت دوربین به‌عنوان هنرمند، از پشت میز به‌عنوان تهیه‌کننده، و از پشت میز مذاکره به‌عنوان کسی که باید پول این پروژه را جور کند. 


    در مسیرش از سنندج به دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران رسید، در دهه‌ی هشتاد با علی ناجیان به عکاسی استیج و خلق برند هنری «علی رامیار» رسید و بعد به سه‌گانه‌ی ولیعصر، شریعتی و انقلاب؛ سه پروژه‌ی چهارساله با نزدیک به هشتاد نفر که در آن‌ها شهر را مثل یک آرشیو زنده ورق زدند. همان سال‌ها هم به عوان یک مدرس سر کلاس می‌رفت و هنوز هم هفته‌ای یک روز این کار را می‌کند.


    «رادیونیست» دقیقاً از دل همین ورق زدن بیرون آمد. آبان ۱۳۹۸ با اپیزود کاباره‌ی میامی شروع شد؛ بیست و هشت دقیقه‌ای که هیچ‌کس حاضر نبود برایش مصاحبه بدهد. اما چیزی که رادیونیست را از پادکست‌های آن دوره جدا کرد، همین سرسختی بود: به جای آن‌که یک روایت خطی از A به B ساخته شود، برای هر اپیزود تا پانزده مصاحبه انجام می‌شود و تحریف‌ها و تناقض‌های تاریخ شفاهی کنار هم می‌نشینند. رامیار همین کار را سال‌ها قبل در پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشدش کرده بود؛ نشستن پای حرف بهمن جلالی و یحیی دهقانپور و مهران مهاجر و تبدیل کردن تاریخ عکاسی ایران به یک روایت دویست و پنجاه صفحه‌ای.


    اما بخش کم‌گفته‌شده‌ی داستان جای دیگری است. رادیونیست اولین پروژه‌ی پادکست فارسی بود که مالکیت معنوی‌اش را یک مجموعه‌ی تجاری خرید و شش سال تمام‌قد پایش ایستاد. و وقتی آن مجموعه صادقانه گفت دیگر نمی‌تواند ادامه بدهد، رامیار نقشی را بازی کرد که خودش اسمش را می‌گذارد «دولت انتقالی»؛ نشستن بین فروشنده و خریدار، قیمت‌گذاری یک آی‌پی که هیچ فرمولی برایش وجود نداشت، و انتقال مالکیت بدون آن‌که حتی یک اپیزود دیر منتشر شود یا مخاطب چیزی بفهمد.


    پشت این آرامش، یک تعهد سنگین ایستاده است. رامیار خودش را وکیل سه گروه می‌داند: مالکان، آن پنجاه شصت نفری که هویت حرفه‌ای‌شان به این پروژه گره خورده، و شنونده‌ای که هفت سال است ماهی دو بار منتظر می‌ماند. جمله‌ای که در این گفت‌وگو چند بار برمی‌گردد سراغش همین است: من رادیونیست نیستم، رادیونیست مال من نیست.


    و نکته‌ی کم‌یاب درباره‌ی رامیار، سخاوتش در باز کردن همین سازوکار است. او به همراه حسین در این گفت‌وگو مرز اسپانسرشیپ و پارتنرشیپ را باز می‌کند، توضیح می‌دهد چرا معرفی مستقیم بعد از هفت سال دیگر جواب نمی‌دهد، و چرا به قول خودش اسپانسر گاو شیرده نیست که فقط بدوشی‌اش. حرفش این است که تا وقتی پادکست فارسی پروژه‌ای دلی و شخصی بماند و به سمت تشکل و قاعده و کپی‌رایت نرود، به حق طبیعی خودش نمی‌رسد.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه رامیار منوچهرزاده باشید تا از مسیر عکاسی و کیوریتوری تا تهیه‌کنندگی پادکست، از اقتصاد پروژه‌های فرهنگی و هنری، از قیمت‌گذاری و انتقال مالکیت معنوی، از ساختن تیمی پنجاه نفره که هیچ‌کس از آن جدا نشده، و از پروژه‌ی مستندی که چهار سال است بی‌سروصدا ساخته می‌شود گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «رامیار منوچهرزاده» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  12. Corner PP06: Saman Dadmandian| سامان دادمندیان | پادکست آدمیزاد | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    Staffel 4 · Folge 6

    آقای «سامان دادمندیان»، سازنده و میزبان پادکست «آدمیزاد»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» است؛فرض کنید کسی بخواهد پادکستی بسازد که هیچ‌کدام از قواعد رشد را رعایت نکند. نه مهمان مشهوری داشته باشد، نه …

    Shownotes

    آقای «سامان دادمندیان»، سازنده و میزبان پادکست «آدمیزاد»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» است؛


    فرض کنید کسی بخواهد پادکستی بسازد که هیچ‌کدام از قواعد رشد را رعایت نکند. نه مهمان مشهوری داشته باشد، نه میزبان چهره‌ای که بشود رویش حساب کرد، نه حتی تصویری از مهمان‌ها. آدم‌های معمولی بنشینند و دو ساعت از تلخ‌ترین بخش‌های زندگی‌شان بگویند. طبق هر منطق آشنایی، این کار نباید جواب بدهد. اما آدمیزاد از اردیبهشت پارسال در حالی که دو جنگ، دی ماه و ماه‌ها قطعی اینترنت را تجربه کرده‌ایم با بیست اپیزود، نزدیک به دو میلیون بار شنیده شد.


    سوال اصلی اینجاست که چطور این اتفاق رقم خورده است.


    سامان می‌گوید چیزی به اسم الگوریتم شبکه‌های اجتماعی وجود ندارد؛ آنچه هست الگوریتم آدم‌هاست. پنجاه سال پیش روزنامه بود، بعد تلویزیون و رادیو آمد و حالا شبکه‌های اجتماعی؛ ابزار عوض شده اما آن‌طرف ماجرا همچنان همان انسان نشسته با همان کمبودها و همان انگیزه‌های پنهان. کسی که این را بفهمد لازم نیست دنبال ساختار و هوک و فرمول وایرال شدن بگردد.


    اما این حرف یک سایه‌ی تاریک هم دارد. اگر بشود دقیقاً فهمید چه چیزی آدم‌ها را تکان می‌دهد، همان دانش را می‌شود برای فروش بیمه‌ی عمر با ترساندن، یا فروش لباس زیر با دست گذاشتن روی حقارت آدم‌ها هم به کار برد. 


    سامان هر دو سر این طیف را از نزدیک می‌شناسد؛ هم کسی که برای برندها محتوایی با ده‌ها میلیون بازدید می‌سازد، هم کسی که پای روایت خشونت خانگی و اعتیاد نشسته. سؤال ما همین بود: مرز کجاست؟ و او مرزی دارد که سر آن ایستاده، حتی وقتی می‌داند پشت آن مرز داستان‌هایی هست که پادکستش را می‌ترکاند.


    پشت این‌ها یک باور ساده‌تر هم هست. اسم پادکست قرار بود «کنتراست» باشد، چون زندگی نه سیاه است نه سفید. آن که بد شروع می‌کند و خوب تمام می‌شود آدمیزاد است، آن که خوب شروع می‌کند و بد تمام می‌شود هم آدمیزاد است، و آن که از اول تا آخر بد می‌ماند هم. برخلاف روایت‌های آشنای موفقیت، این‌جا هیچ‌کس قول پایان خوش نداده.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر است، همراه سامان دادمندیان باشید تا درباره‌ی دلایل استقبال از آدمیزاد، شناخت پرسونای مخاطب و انگیزه‌های پنهان پشت هر واکنش، رساندن مخاطب از اینستاگرام به پادکست، پیدا کردن و انتخاب مهمان‌ها و صحت‌سنجی روایت‌ها، تابوهایی که نمی‌شود سراغشان رفت، نقش کیفیت فنی در موفقیت یک کار و نسبت هنر و مارکتینگ گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «سامان دادمندیان» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  13. Corner PP05: Marzieh Sadeghi & Amin Ardani | مرضیه صادقی و امین اردانی | پادکست فیکشن و قصه‌گو | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    1 Std. 41 Min.Staffel 4 · Folge 5

    خانم «مرضیه صادقی» و آقای «امین اردانی»، تهیه‌کنندگان و راویان پادکست‌های «فیکشن» و «قصه‌گو»، مهمانان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛مرضیه صادقی و امین اردانی را با دو صدا می‌شناسیم که کنار هم قصه …

    Shownotes

    خانم «مرضیه صادقی» و آقای «امین اردانی»، تهیه‌کنندگان و راویان پادکست‌های «فیکشن» و «قصه‌گو»، مهمانان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    مرضیه صادقی و امین اردانی را با دو صدا می‌شناسیم که کنار هم قصه تعریف می‌کنند؛ یکی در «فیکشن» که هفت سال است سراغ اتفاق‌های واقعیِ باورنکردنی می‌رود، و یکی در «قصه‌گو» که متن‌های کهن ادبیات فارسی و اساطیر جهان را دوباره شنیدنی کرده است. اما نکته‌ی جالب این‌جاست که این همکاری از یک توییت شروع شد.


    سال ۱۳۹۸، مرضیه که ادبیات داستانی خوانده بود جلسه‌ی نقد داستان برگزار کرد و امین که مهندس نرم‌افزار بود و از روزمرگی خسته، پوستر جلسه را در توییتر دید و رفت. آن روز میان بحثی درباره‌ی جریان سیال ذهن نشست، چیزی نفهمید، و بی‌سروصدا بیرون آمد. فردایش مرضیه در توییتر پرسید آن آقایی که کنارم نشسته بودی که بودی؟ پاسخ آن توییت، امروز دو پادکست و بیش از سیصد اپیزود است.


    مسیرشان هم مثل هر مسیر مستقلی، پر از آزمون و خطا بوده است. از ضبط اپیزود اول در یک استودیوی مذهبی در سیدخندان گرفته تا ساختن یک باکس چوبی آکوستیک در خانه و خریدن تجهیزات با وام ازدواج. جایی در میانه‌ی همه‌ی این‌ها فهمیدند که می‌شود روی این کار حساب کرد؛ و هر دو کارمندی را رها کردند تا تمام‌وقت پای تولید محتوا بایستند.


    قرارداد اولیه‌ی «فیکشن» ساده بود: سراغ اتفاق‌هایی برویم که در منطق آدم جا نمی‌شوند. همین اسمش را ساخت. بعدها مسیرش به تروکرایم یا داستان‌های جنایی واقعی رسید، اما آن نگاه اولیه ماند؛ روایت آدم‌هایی که کارشان با هیچ علت و معلولی توضیح داده نمی‌شود.


    «قصه‌گو» اما از یک حسرت متولد شد. مرضیه همیشه دلش می‌خواست کاری در حوزه‌ی تحصیلش بکند و «فیکشن» این فرصت را نمی‌داد. حالا در «قصه‌گو» متن کلاسیک را کامل می‌خواند، خلاصه و روایت می‌کند؛ از شاهنامه و لیلی و مجنون تا منظومه‌های کم‌شنیده‌ای مثل ویس و رامین. کاری سخت‌تر از «فیکشن»، اما به گفته‌ی خودش با ارزش معنوی بیشتر.


    شاید بشود گفت وجه مشترک هر دو پروژه، همان کد اخلاقی روشنی است که برای خودشان تعریف کرده‌اند؛ نه شبه‌علم، نه خرافه، نه محتوای جنسیت‌زده و نژادپرستانه، و نه سوار شدن بر ترندهای روز و احساسات مخاطب. و در کنارش، تعهدی که به آن می‌بالند: از روز اول تا امروز، حتی یک دقیقه در انتشار اپیزودهای‌شان تأخیر نداشته‌اند.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه مرضیه صادقی و امین اردانی باشید تا از شکل‌گیری «فیکشن» و «قصه‌گو»، فرآیند نوشتن و تولید، استراتژی رشد در پلتفرم‌های مختلف، اقتصاد پادکست مستقل و تجربه‌ی زندگی و کار کنار هم گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «مرضیه صادقی»، «امین اردانی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  14. Corner PP04: Hesam Moghaddam | حسام مقدم | پادکست بازگویی | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    Staffel 4 · Folge 4

    آقای «حسام مقدم»، وکیل دادگستری، کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی و راوی پادکست جنایی «بازگویی»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛حسام مقدم از معدود کسانی است که جنایت را از سه پنجره‌ی متفاوت …

    Shownotes

    آقای «حسام مقدم»، وکیل دادگستری، کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی و راوی پادکست جنایی «بازگویی»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    حسام مقدم از معدود کسانی است که جنایت را از سه پنجره‌ی متفاوت تماشا کرده است: سال‌ها به‌عنوان خبرنگار جنایی ایسنا پای ثابت دادسراها و صحنه‌های جرم بود، بعدها دبیر بخش حقوقی و سردبیر تحریریه‌ی شبکه‌های اجتماعی همان خبرگزاری شد، و در تمام این سال‌ها حقوق خواند و ردای وکالت پوشید. 


    «بازگویی» که از سال ۱۴۰۳ آغاز شد، محل تلاقی همین سه پنجره است؛ پادکستی که خیلی زود پادکست برتر دومین رویداد ملی پادکست فارسی در حوزه‌ی سرگرمی و اطلاعات عمومی شد.


    «بازگویی» روایت مستند جنایت‌های مشهور ایران است؛ از شهلا جاهد و بیجه تا خفاش شب و خانه‌ی وحشت. اما آنچه آن را از روایت صرف روزنامه‌ای جدا می‌کند، عمقی است که راوی‌اش به دنبال آن است. 


    حسام در هر پرونده تلاش می‌کند چندصدایی حاکم باشد و صدای همه‌ی آدم‌های دخیل در ماجرا شنیده شود؛ به‌خصوص آن‌ها که هیچ‌وقت تریبونی نداشته‌اند. به قول خودش، در یک جنایت پلیس حرف می‌زند، قاضی حرف می‌زند، حتی متهم فرصت حرف زدن دارد؛ اما قربانی که زیر خاک رفته، هیچ‌وقت وقت دفاع نداشته است.


    قاعده‌ای که او روز اول برای خودش گذاشت، ساده اما دشوار است: «تو راوی هستی، نه قاضی.» برای همین در روایت‌هایش نه صفتی به مجرم می‌چسباند و نه اشک مخاطب را هدف می‌گیرد. در عوض با نگاه جرم‌شناسانه سراغ ریشه‌ها می‌رود؛ این‌که در ذهن مرتکب چه گذشته، بزه‌دیده که بوده و آدم‌های یک پرونده، سال‌ها بعد از جنایت، به کجا رسیده‌اند.


    همین نگاه ریشه‌ای است که روایت‌هایش را از قضاوت دور و به همدلی نزدیک می‌کند. حسام باور دارد اگر شرایط زندگی‌اش طور دیگری رقم خورده بود، شاید امروز خودش جای یکی از همین متهم‌ها نشسته بود. شاید برای همین است که وقتی سراغ بازماندگان می‌رود، پیش از هر چیز به آن‌ها حق می‌دهد که حرف نزنند؛ و وقتی حرف می‌زنند، خودش را جای‌شان می‌گذارد.


    نکته‌ی کم‌یاب درباره‌ی حسام، سخاوت اوست. برخلاف بسیاری که روش کارشان را «اسرار حرفه‌ای» می‌دانند، او در این گفت‌وگو مسیر تحقیقش را قدم‌به‌قدم باز می‌کند؛ به این امید که کسی از راه برسد و تروکرایم ایرانی بهتری بسازد. به قول خودش، بخل داشتن در این قضیه ارزشی ندارد.


    اما پشت این روایت‌های آرام و بی‌طرف، کاری پرتنش نهفته است: راه رفتن روی لبه‌ی باریک آگاهی‌بخشی بدون آموزش جرم، و باز کردن زخم‌هایی که صاحبان‌شان سال‌ها تلاش کرده‌اند بسته بماند. 


    حسام در این گفت‌وگو از همین پشت‌صحنه می‌گوید؛ از فرآیند شکار مستندات و آرشیوها، از هنر پیدا کردن آدم‌هایی که هیچ‌کس سراغ‌شان نرفته، و از پرونده‌هایی که هنوز رهایش نکرده‌اند؛ از جمله تماس تلفنی شهلا جاهد با او، مدتی پیش از اجرای حکم.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه حسام مقدم باشید تا از مسیر خبرنگاری جنایی تا پادکست‌سازی، اخلاق روایت جنایت، روش تحقیق و منبع‌یابی در «بازگویی» و چالش‌های ساخت تروکرایم ایرانی گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «حسام مقدم» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  15. Corner PP03: Alireza Banijani | علیرضا بنی‌جانی | پادکست پاراگراف | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    Staffel 4 · Folge 3

    آقای «علیرضا بنی‌جانی» تهیه‌کننده، پژوهشگر، مترجم و راوی پادکست تاریخی «پاراگراف»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛علیرضا بنی‌جانی را بیشتر از هر چیز با صدایی می‌شناسیم که تاریخ را از دل …

    Shownotes

    آقای «علیرضا بنی‌جانی» تهیه‌کننده، پژوهشگر، مترجم و راوی پادکست تاریخی «پاراگراف»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    علیرضا بنی‌جانی را بیشتر از هر چیز با صدایی می‌شناسیم که تاریخ را از دل کتاب‌های تاریخی بیرون کشیده و به قصه‌هایی شنیدنی تبدیل کرده است. اما نکته‌ی جالب این‌جاست که «پاراگراف»، یکی از شناخته‌شده‌ترین پادکست‌های تاریخ به زبان فارسی، به قول خودش حاصل این بود که او تاریخ را دوست نداشت. 


    آنچه علیرضا دوست نداشت، تاریخ خشک کلاس‌ها و فهرست بلند تاریخ‌ها و اسامی بود و آنچه بعدها پیدا کرد، تاریخ به شکل قصه بود. قصه‌ای که مثل رمان و فیلم می‌تواند آدم را به تأمل وادارد و پرسش‌هایی درباره‌ی انسان، جامعه و امروز پیش رویش بگذارد.


    مسیر او به پادکست پر از آزمون و خطا بوده است. از فیلم‌سازی آماتور با دوربین خانگی و تئاتر دانشجویی گرفته تا روزنامه‌نگاری، ترجمه‌ی کتاب و تدوین. جایی در میانه‌ی همه‌ی این تجربه‌ها بود که فهمید آنچه واقعاً برایش جذابیت دارد، خود رسانه است؛ 


    این‌که بتوانی از یک مجرا چیزی را به گوش مخاطبت برسانی. پادکست، مدیومی که با شنیدن اولین قصه‌های صوتی فارسی کشفش کرد، همان مجرایی شد که همه‌ی این علاقه‌ها را یک‌جا در خود جای داد.


    در «پاراگراف»، بنی‌جانی روایتش را نه بر یک کتاب، بلکه بر پژوهش در منابع متعدد بنا می‌کند. منابع را کنار هم می‌گذارد، روایت‌ها را می‌سنجد و از دل آن‌ها قصه‌ی خودش را بیرون می‌کشد. برای او تاریخ مجموعه‌ای از حقایق قطعی نیست؛ میدان جنگ روایت‌هاست و هر مورخ راوی‌ای است که از نقطه‌ای مشخص به گذشته نگاه می‌کند. 


    شاید به همین دلیل است که با آن‌که سراغ ساختن اپیزودهایی از تاریخ ایران نمی‌رود، معتقد است تمام اپیزودهایش درباره‌ی ایران است. چون از این‌جا و اکنون، و با دغدغه‌های امروز خودش، به گذشته‌ی جهان نگاه می‌کند.


    شاید بشود گفت وجه مشترک تمام کارهای علیرضا بنی‌جانی، از ترجمه و پژوهش تا ساخت «پاراگراف»، همین کنجکاوی سیری‌ناپذیر است. همان چیزی که خودش به شوخی «سندروم علاقه‌ی بی‌قرار» می‌نامد؛ میلی به این‌که هر چیز جذابی را از نزدیک تجربه کند و ببیند خودش در آن چگونه است.


    در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه علیرضا بنی‌جانی باشید تا از قصه‌گویی با تاریخ، فرآیند پژوهش و روایت‌سازی در «پاراگراف»، فراز و فرودهای مسیر پادکست‌سازی و آینده‌ی صنعت پادکست فارسی گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «علیرضا بنی‌جانی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  16. Corner PP02: Amin Matin | امین متین | پادکست ساعت صفر | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    2 Std. 4 Min.Staffel 4 · Folge 2

    آقای «امین متین» نویسنده، کارگردان، داستان‌پرداز و خالق پادکست داستانی «ساعت صفر»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛امین متین را شاید بیشتر از هر چیز با قصه‌هایی بشناسیم که مرز میان واقعیت و …

    Shownotes

    آقای «امین متین» نویسنده، کارگردان، داستان‌پرداز و خالق پادکست داستانی «ساعت صفر»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    امین متین را شاید بیشتر از هر چیز با قصه‌هایی بشناسیم که مرز میان واقعیت و خیال را کمی جابه‌جا می‌کنند؛ قصه‌هایی که از دل زندگی روزمره آغاز می‌شوند، اما تنها با یک تغییر کوچک در قواعد جهان، مخاطب را به سفری می‌برند که پایانش قابل پیش‌بینی نیست.


    او از دل تئاتر و سینما به دنیای پادکست رسید؛ جایی که فهمید برای ساختن یک جهان داستانی، همیشه به دوربین، لوکیشن و گروهی بزرگ نیاز نیست. گاهی صدا، موسیقی و تخیل مخاطب، از هر تصویر واقعی قدرتمندتر عمل می‌کنند. نتیجه این نگاه، «ساعت صفر» شد؛ اثری که بیش از آن‌که یک پادکست معمولی باشد، تجربه‌ای از یک روایت سینمایی است که تنها با صدا ساخته می‌شود.


    جالب این‌جاست که علاقه‌ی امین متین به قصه، محدود به ژانر خاصی نیست. او از داستان‌هایی حرف می‌زند که فقط یک عنصر غیرعادی را وارد دنیایی کاملاً واقعی می‌کنند؛ تغییری کوچک که کافی است همه‌چیز را زیر سؤال ببرد. شاید به همین دلیل، در آثارش، سفر در زمان یا عناصر علمی‌تخیلی، بیش از آن‌که هدف باشند، ابزاری برای پرداختن به پرسش‌هایی درباره انتخاب، سرنوشت، هویت و مسئولیت انسان‌اند.


    او در سال‌هایی که «ساعت صفر» را ساخته، نشان داده که قصه‌گویی فقط به نوشتن یک داستان خوب محدود نمی‌شود؛ بلکه از ریتم روایت، طراحی صدا، سکوت، موسیقی و حتی اعتماد به تخیل شنونده شکل می‌گیرد. برای او، مخاطب فقط شنونده نیست، بلکه بخشی از فرآیند ساختن جهان داستان است.


    شاید بشود گفت وجه مشترک تمام کارهای امین متین، از نویسندگی و کارگردانی تا ساخت «ساعت صفر»، همین باور به قدرت قصه است؛ این‌که اگر داستانی برای گفتن داری، باید آن را با زبانی روایت کنی که خودت به آن ایمان داری، نه صرفاً زبانی که بیشتر دیده یا شنیده می‌شود.


    در این قسمت از کوزی کرنر، همراه امین متین باشید تا از جهان قصه‌ها، مرز میان سینما و پادکست، خلق دنیاهای خیالی و مسیری که «ساعت صفر» را به یکی از مهم‌ترین پروژه‌های داستانی صوتی فارسی تبدیل کرده است، گفت‌وگو کنیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «امین متین» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  17. Corner PP01: Abbas Seyedein | عباس سیدین | پادکست پرسه و بی‌پلاس | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴

    1 Std. 60 Min.Staffel 4 · Folge 1

    آقای «عباس سیدین» نویسنده، مترجم و پادکستر، از پادکست‌های «پرسه» و «بی‌پلاس» مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛عباس سیدین را شاید بیشتر از هر جای دیگری با صدایش بشناسیم؛ صدایی که از دل کتاب‌ها و …

    Shownotes

    آقای «عباس سیدین» نویسنده، مترجم و پادکستر، از پادکست‌های «پرسه» و «بی‌پلاس» مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    عباس سیدین را شاید بیشتر از هر جای دیگری با صدایش بشناسیم؛ صدایی که از دل کتاب‌ها و پرسش‌هایی که خودش هم پاسخ‌شان را نمی‌داند بیرون می‌آید. 


    او نام پادکستش را «پرسه» گذاشته، و این کلمه به‌خوبی نشان می‌دهد کارش چیست: نه سخنرانی از موضعی از پیش تعیین‌شده، بلکه گشت‌وگذاری کنجکاو در میان کتاب‌ها و ایده‌ها، با این باور که هر پاسخ، در واقع دری‌ست به‌سوی چند پرسش تازه‌تر.


    جالب این‌جاست که سیدین از دل موسیقی به این مسیر رسیده؛ او کارشناسی ارشد نوازندگی موسیقی ایرانی را از دانشگاه تهران گرفته، رشته‌ای که ظاهرا ربطی به علم، فلسفه و روان‌شناسی که امروز محور کارش شده ندارد. 


    اما شاید همین پیشینه‌ی موسیقایی به گوش او آموخته که چطور در میان انبوهی از منابع و کتاب‌ها، ریتم یک روایت را پیدا کند و آن را به زبانی ساده و صمیمی برای مخاطب فارسی‌زبان بازگو کند.


    او هم‌زمان با اجرا و تولید، مترجم هم هست؛ کاری که در نگاه اول ساکت‌تر و کم‌سروصداتر از پادکست به نظر می‌رسد، اما از جنس همان کنجکاوی است. 


    ترجمه‌ی کتاب‌هایی مثل «عقل در برابر جنون» و «محتوم»، و کارهایی که هنوز در راهند، از داروین تا مک‌کارتی، نشان می‌دهد سیدین ترجمه را هم نوعی پرسه می‌داند؛ پرسه‌ای در ذهن نویسنده‌ای دیگر، برای آن‌که حاصلش را به زبان خودمان برگرداند.


    شاید بشود گفت وجه مشترک تمام کارهای سیدین، از نوشتن پادکست «بی‌پلاس» تا ساختن «پرسه» و ترجمه‌ی کتاب، همین یک چیز است: اعتقاد به این‌که فهمیدن، مقصد نیست، مسیر است. و او سال‌هاست این مسیر را با صدای خودش برای دیگران هم روایت می‌کند.


    در این قسمت از کوزی کرنر، همراه عباس سیدین باشید تا از دل موسیقی، کتاب و ترجمه به یک پرسه‌ی مشترک برسیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «عباس سیدین» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  18. Corner PP00: Hossein Nasiri | پرونده‌ی ویژه‌ی پادکست فارسی

    Staffel 4

    قسمت صفر پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» از پادکست تصویری کوزی کرنر با حضور حسین نصیری منتشر شد؛پرونده‌ای که آغاز مسیری تازه است برای بررسی و تحلیل دنیای پادکست‌های فارسی.در این اپیزود، حسین نصیری از شکل‌گیری …

    Shownotes

    قسمت صفر پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» از پادکست تصویری کوزی کرنر با حضور حسین نصیری منتشر شد؛


    پرونده‌ای که آغاز مسیری تازه است برای بررسی و تحلیل دنیای پادکست‌های فارسی.


    در این اپیزود، حسین نصیری از شکل‌گیری این پرونده و دلایل اهمیت جریان پادکست فارسی می‌گوید؛


    اگر به ساخت پادکست علاقه‌مندید، این اپیزود نقطه‌ی شروع شماست.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  19. Corner 90: Tarlan Parvaneh | ترلان پروانه

    2 Std. 5 Min.Staffel 1 · Folge 90

    خانم «ترلان پروانه» بازیگر سینما و تلویزیون، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛ترلان پروانه بیست‌وهشت سال دارد و بیست‌وپنج سال است که کار می‌کند. این جمله را باید دو بار خواند تا سنگینی‌اش را حس …

    Shownotes

    خانم «ترلان پروانه» بازیگر سینما و تلویزیون، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    ترلان پروانه بیست‌وهشت سال دارد و بیست‌وپنج سال است که کار می‌کند. این جمله را باید دو بار خواند تا سنگینی‌اش را حس کرد؛ 


    او پیش از آن‌که خواندن و نوشتن بیاموزد، دیالوگ حفظ می‌کرد. پیش از آن‌که بداند کلمه‌ها را چطور روی کاغذ می‌نویسند، یاد گرفته بود آن‌ها را چطور باید جلوی دوربین زندگی کرد. 


    سه‌ساله بود که برای اولین بار جلوی دوربین ایستاد، و از همان لحظه، کودکی‌اش با چیزی گره خورد که بیشتر آدم‌ها در بزرگسالی هم فرصت تجربه‌اش را پیدا نمی‌کنند: دیده شدن.


    اما دیده شدن، برای یک کودک، شمشیری دولبه است. وقتی ترلان به مدرسه رفت، هم‌کلاسی‌هایش قبل از آن‌که او خودش را معرفی کند، می‌شناختندش. او هرگز آن تجربه‌ی ساده و معمولی را نداشت که بچه‌ای ناشناس باشد در حیاط مدرسه؛ بچه‌ای که می‌تواند اشتباه کند، بیفتد، بلند شود، بی‌آن‌که کسی نگاهش کند. دوران کودکی او همیشه یک تماشاگر اضافه داشت.


    و نوجوانی، که برای همه‌ی ما پر از خطا و آزمون در خلوت است، برای او در برابر چشم یک جامعه گذشت. در همان سال‌هایی که هم‌سالانش پشت درهای بسته‌ی اتاق‌هایشان هویت‌شان را جست‌وجو می‌کردند، ترلان ستاره‌ای بود که هر حرکتش دیده، تفسیر و قضاوت می‌شد. 


    اولین حواشی بزرگ زندگی‌اش زمانی سراغش آمدند که هنوز داشت یاد می‌گرفت خودش کیست. او مجبور بود هم‌زمان دو کار دشوار را انجام دهد: بزرگ شدن، و بزرگ شدن در مقابل چشم دیگران.


    با این همه، آنچه در مسیر ترلان پروانه بیش از هر چیز به چشم می‌آید، دوام آوردن است. کودکان بازیگر بسیاری آمده‌اند و در همان کودکی مانده‌اند؛ اما او از دل آن کودک جلوی دوربین، نوجوانی ساخت که ایستاد، و از دل آن نوجوان، بازیگری که امروز با کوله‌باری از تجربه‌ای که سن‌وسالش را به چالش می‌کشد، هنوز کار می‌کند. 


    برنده‌ی پروانه‌ی زرین بهترین بازیگر در جشنواره‌ی فیلم کودک و نوجوان شد، در بیش از شصت اثر سینمایی، تلویزیونی و نمایش خانگی نقش آفرید، و مهم‌تر از همه، توانست از دل حرفه‌ای که کودکی‌اش را از او گرفته بود، هویتی برای بزرگسالی‌اش بسازد.


    شاید داستان ترلان پروانه، بیش از آن‌که داستان یک بازیگر باشد، داستان دخترکی‌ست که هیچ‌وقت فرصت نکرد تماشاگر باشد؛ چون همیشه روی صحنه بود. 


    و حالا، پس از بیست‌وپنج سال، آمده تا برای یک بار هم که شده، از آن‌سوی دوربین به مسیر خودش نگاه کند.


    در این قسمت از کوزی کرنر، همراه ترلان پروانه باشید تا با هم به کودکی‌ای برگردیم که جلوی دوربین گذشت و به آدمی برسیم که از دل آن بیرون آمد.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «ترلان پروانه» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  20. Corner 89: Reza Daryakenari | رضا دریاکناری

    1 Std. 46 Min.Staffel 1 · Folge 89

    آقای «رضا دریاکناری» هنرمند عکاس، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛رضا دریاکناری کار خود را از دل واقعیت آغاز کرد؛ روزگاری عکاس مستند بود، کسی که دوربینش را رو به جهان همان‌طور که هست می‌گرفت و …

    Shownotes

    آقای «رضا دریاکناری» هنرمند عکاس، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    رضا دریاکناری کار خود را از دل واقعیت آغاز کرد؛ روزگاری عکاس مستند بود، کسی که دوربینش را رو به جهان همان‌طور که هست می‌گرفت و چیزی به آن نمی‌افزود. اما مستند برای او هرگز نقطه‌ی پایان نبود، مسیری بود که مدام او را جابه‌جا می‌کرد؛ 


    از مستند انسانی به مستند معماری، و از آن‌جا به پرسشی که مسیر بعدی‌اش را رقم زد: اگر آدم را از بستر آشنایش بیرون بکشیم و در دل یک فضای متروک و غریب بگذاریم، چه اتفاقی برای تصویر می‌افتد؟


    از همین پرسش بود که بازی جدی‌تر شد. نور و سایه به کار او راه یافتند، تکنیک‌هایی مثل دابل اکسپوژر آمدند، و کم‌کم مستند جای خود را به پرتره داد؛ پرتره‌ای که هیچ‌گاه بی‌حرکت نماند. گریم اضافه شد، بعد کلاه و لباس، بعد اکسسوار، تا این‌که در جهشی بزرگ‌تر دیگر تنها سوژه نبود که ساخته می‌شد؛ کل صحنه بود که طراحی می‌شد. 


    هر عنصری در قاب، از پارچه‌ای که روی یک شانه افتاده تا شیئی که در گوشه‌ی میز نشسته، دیگر تصادفی نبود؛ همه‌چیز نوشته می‌شد، مثل کلماتی که کنار هم یک جمله می‌سازند.


    این‌جا بود که او به آنچه امروز «عکاسی استیجد - عکاسی صحنه‌آرایی‌شده» می‌نامدش رسید؛ جایی که هر مهارتی که در طول سال‌ها آموخته، از نورپردازی مستند تا صحنه‌آرایی پرتره، در خدمت روایت یک داستان کامل قرار می‌گیرد. 


    عکس دیگر لحظه‌ای ثبت‌شده نیست، بلکه صحنه‌ای‌ست از یک نمایش که پیش از کلیک دوربین، در ذهن او به‌طور کامل اجرا شده. کاراکترها شخصیت دارند، فضا تاریخ دارد، و هر جزئیات کوچک بخشی از یک جهان بزرگ‌تر است که او آن را می‌سازد تا بعد بتواند از آن عکس بگیرد.


    در همین مسیر بود که دریاکناری به ریشه‌های خودش بازگشت. عناصر ایرانی، از یادگارهای دوره‌ی قجر تا شمایل‌ها و اسطوره‌های بومی، آگاهانه وارد جهان تصویری او شدند؛ نه به‌عنوان تزئین، بلکه به‌عنوان زبان. 


    نتیجه‌ی این نگاه، جهانی‌ست که هم‌زمان آشنا و غریب است؛ فضایی که رگه‌هایی از نقاشی‌های قرون‌وسطایی و باروک در آن دیده می‌شود، اما ریشه در خاک ایران دارد. شاید به همین دلیل است که او ترجیح می‌دهد بعضی از این آثار را روی بوم چاپ کند؛ گویی می‌خواهد یادآوری کند که مرز میان عکاسی و نقاشی هم، مثل هر مرز دیگری در کار او، ثابت نیست.


    موسیقی و سینما دو همراه همیشگی این مسیر بوده‌اند؛ نه به‌عنوان الهام گذرا، بلکه به‌عنوان زبانی که به او یاد داده چطور یک قاب ساکن هم می‌تواند ریتم داشته باشد، هم می‌تواند روایت کند. برای دریاکناری، عکاسی هیچ‌گاه توقف در یک ژانر نبوده؛ بلکه مسیری‌ست از ثبت واقعیت تا ساختن جهانی تازه از دل آن.


    در این قسمت از کوزی کرنر با رضا دریاکناری درباره‌ی همین مسیر طولانی از عکاسی مستند تا استیجد حرف زده‌ایم؛ از لحظه‌ای که تصمیم گرفت واقعیت را ترک کند تا لحظه‌ای که تصمیم گرفت جهانی تازه بسازد، و از تاثیری که موسیقی و سینما در طول این سال‌ها روی نگاه او گذاشته‌اند.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «رضا دریاگناری» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  21. Corner 88: Ali Bahmani | ضبط شده در ۱۶ آذر ۱۴۰۴ | علی بهمنی

    1 Std. 27 Min.Staffel 1 · Folge 88

    آقای «علی بهمنی» هنرمند، طراح و مدرس شناخته‌شده‌ی هنر اوریگامی، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛علی بهمنی هنرمندی‌ست که جهان خود را از دل ساده‌ترین ماده‌ی ممکن می‌سازد: یک ورق صاف. او بی‌آن‌که …

    Shownotes

    آقای «علی بهمنی» هنرمند، طراح و مدرس شناخته‌شده‌ی هنر اوریگامی، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    علی بهمنی هنرمندی‌ست که جهان خود را از دل ساده‌ترین ماده‌ی ممکن می‌سازد: یک ورق صاف. او بی‌آن‌که چیزی به کاغذ بیفزاید یا چیزی از آن کم کند، تنها با تازدن، آن را به فرم، حجم و معنا تبدیل می‌کند؛ گویی هر تا، تصمیمی‌ست میان آنچه هست و آنچه می‌تواند باشد.


    «اوریگامی» برای بهمنی نه یک سرگرمی، بلکه نتیجه‌ی یک مسیر طولانی‌ست؛ مسیری که از ژاپن، سرزمین مادری این هنر، شکل گرفت، از دل ریاضیات عبور کرد و در نهایت به جایی رسید که در آن هندسه و احساس، نظم و زیبایی، در یک نقطه به هم می‌رسند. او که تحصیل‌کرده‌ی ریاضیات و مطالعات موزه است، اوریگامی را هم‌زمان به‌مثابه‌ی علم و هنر می‌بیند و سال‌هاست هر دو وجه آن را تدریس می‌کند.


    فلسفه‌ی کار بهمنی ریشه در مفهوم تبدیل دارد؛ این باور که می‌توان از یک سطح بی‌شکل، چیزی زنده و پیچیده آفرید، بی‌آن‌که به برش یا چسب نیازی باشد. برای او، تازدن نوعی گفت‌وگو با ماده است؛ گفت‌وگویی صبورانه که در آن کاغذ و گاهی فلز مرزهای خود را آشکار می‌کند.


    شاید همین نگاه است که بهمنی را از کاغذ فراتر برده. او در پروژه‌ی «Mirrorigami» دست به تازدن ورق‌های فلزی برده و از شکنندگی و درخشش آینه‌کاری ایرانی الهام گرفته است؛ تلاشی برای آن‌که یک سنت کهن را در زبان معاصر اوریگامی از نو روایت کند. اینجاست که ریشه‌های ایرانی او با تربیت ژاپنی این هنر گره می‌خورند و چیزی تازه می‌سازند.


    بهمنی بارها مرزهای این هنر را جابه‌جا کرده؛ از کاغذ ظریف تا فلز سخت، از طرح‌های منتشرشده در کتاب‌ها و کنوانسیون‌های بین‌المللی تا آثاری که در ژاپن، قطر، ایران و امارات به نمایش درآمده‌اند. مجموعه‌ی «Patterns & Shadows» او در سال ۲۰۲۲ برنده‌ی جایزه‌ی جشنواره‌ی هنرهای الفطیم شد.


    در کنار خلق اثر، بهمنی خود را وقف آموزش هم کرده است؛ از تدریس وجه علمی و هنری اوریگامی در دانشگاه‌ها و مدارس گرفته تا کارگاه‌های جهانی آنلاین. او در عین حال در دنیای طراحی دیجیتال، رابط کاربری، تجربه‌ی کاربری و موشن نیز فعال است؛ گویی همان منطق تا و فرم را به فضایی دیگر منتقل می‌کند.


    برای بهمنی، اوریگامی بیش از آن‌که درباره‌ی کاغذ باشد، درباره‌ی امکان است؛ این‌که چطور می‌توان از ساده‌ترین چیزها پیچیده‌ترین فرم‌ها را بیرون کشید و چطور یک خط تا می‌تواند مرز میان ریاضیات و شعر را محو کند. شاید به همین دلیل است که کار او، بیش از آن‌که صرفاً مجموعه‌ای از فرم‌ها باشد، دعوتی‌ست به دیدن دوباره‌ی چیزهایی که فکر می‌کردیم می‌شناسیم.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «علی بهمنی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  22. Corner 87: Sara Shahrokhi | ضبط شده در ۰۴ بهمن ۱۴۰۴ | سارا شاهرخی

    1 Std. 24 Min.Staffel 1 · Folge 87

    خانم «سارا شاهرخی»، کارآفرین اجتماعی، بنیان‌گذار و مدیر سازمان مردم‌نهاد «ایفا»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛او مسیر حرفه‌ای خود در این حوزه را از دل فعالیت‌های داوطلبانه و خیریه آغاز کرد؛ …

    Shownotes

    خانم «سارا شاهرخی»، کارآفرین اجتماعی، بنیان‌گذار و مدیر سازمان مردم‌نهاد «ایفا»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    او مسیر حرفه‌ای خود در این حوزه را از دل فعالیت‌های داوطلبانه و خیریه آغاز کرد؛ جایی که از نزدیک با چهره‌ی سنتی مبارزه با فقر روبه‌رو شد؛ چهره‌ای که در آن، کمک‌ها بیشتر بر تأمین نیازهای فوری و معیشتی خانواده‌ها متمرکز بود تا بر ریشه‌ها. همین مواجهه‌ی واقعی، نقطه‌ی آغاز پرسشی شد که بعدها به «ایفا» انجامید: آیا می‌توان به‌جای تسکین موقت درد، بستری برای تغییر پایدار ساخت؟


    اما مسیر سارا، تنها به نقد روش‌های گذشته محدود نماند؛ او به مرور وارد جهانی تازه‌تر و جسورانه‌تر شد؛ جهانی که در آن، فقر دیگر نه یک سرنوشت محتوم، بلکه نتیجه‌ی نبود دسترسی به فرصت و سرمایه دیده می‌شود. جهانی که در آن، انسان روستایی نه «نیازمندی» که باید از او حمایت شود، بلکه فردی توانمند و باانگیزه است که تنها به یک فرصت احتیاج دارد.


    سارا در سال‌های فعالیت خود، همواره کوشیده مفهوم کمک را از قالب‌های کلیشه‌ای و یک‌سویه فاصله دهد و به سمت ساختن مدلی شخصی، کرامت‌محور و چندلایه حرکت کند؛ مدلی که در آن، فناوری مالی، آموزش، اعتماد و سرمایه‌ی اجتماعی، همگی بخشی از یک روایت واحد هستند؛ روایتی که میان «ایفایاران» و «ایفاپذیران» پلی پایدار می‌سازد.


    ایفا در هر مرحله از مسیر خود، بخشی تازه از این نگاه را آشکار کرده است؛ از قرض‌های خرد و بدون بهره به کسب‌وکارهای کوچک روستایی، تا پروژه‌هایی بلندپروازانه چون «زاگرس» که در آن، خلق شغل جایگزین برای بومیان منطقه، به ابزاری برای حفاظت از محیط‌زیست بدل می‌شود.


    در نگاه او، توسعه یک «وضعیت» است؛ وضعیتی که هم‌زمان اقتصاد، انسان و طبیعت را در بر می‌گیرد. او تلاش می‌کند به‌جای ارائه‌ی راه‌حل‌های تکراری و آشنا، تجربه‌ای زیسته و واقعی از تغییر بسازد؛ تجربه‌ای که هم برای کارآفرین محلی معنا داشته باشد و هم برای حامی شهری.


    آن‌چه سارا شاهرخی را از بسیاری از فعالان هم‌نسلش متمایز می‌کند، جسارت او در عبور از مدل‌های منسوخ، تجربه‌گرایی و خروج از منطقه‌ی امن خیریه‌ی سنتی است؛ او همواره کوشیده میان جهان نوآوری مالی و زیست واقعی مردم مناطق محروم پلی ایجاد کند؛ پلی میان سرمایه و کرامت، میان فناوری و انسان، میان فقر و فرصت.


    در گفت‌وگو با «کوزی کرنر»، سارا شاهرخی از مسیر شکل‌گیری ایفا می‌گوید؛ از سال‌های آزمون‌وخطا، شکست‌ها و آموخته‌ها، از تجربه‌ی «زیما» و برخورد با محدودیت‌های رگولاتوری، تغییر نگاهش به فقر و توسعه، و از این‌که چگونه کارآفرینی اجتماعی برای او به راهی برای فهم جامعه و فهم خودش تبدیل شده است.


    او درباره‌ی تفاوت رویکرد سنتی و پایدار، مفهوم «توانمندسازی» در برابر «کمک»، فشارهای فعالیت در فضای مردم‌نهاد، و مواجهه‌ی یک کارآفرین با مسئولیت اجتماعی‌اش صحبت می‌کند؛ مسیری که در آن، هر پروژه نه فقط یک برنامه‌ی اقتصادی، بلکه سندی از یک باور عمیق به کرامت انسانی است.


    نگاه سارا شاهرخی به تغییر، نگاهی شخصی، انسانی و تجربه‌محور است؛ او باور دارد که توسعه زمانی واقعی می‌شود که انسان‌ها نه ابژه‌ی کمک، بلکه فاعل سرنوشت خود باشند.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «سارا شاهرخی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  23. Corner 86: Hamed Vahdatinasab | ضبط شده در ۲۰ آبان ۱۴۰۴ | حامد وحدتی‌نسب

    2 Std. 3 Min.Staffel 1 · Folge 86

    آقای «حامد وحدتی‌نسب» انسان‌شناس پیشاتاریخ، باستان‌شناس، زیست‌شناس و پژوهشگر شناخته‌شده‌ی حوزه‌ی تکامل انسان، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛او مسیر فکری و حرفه‌ای خود را از زیست‌شناسی آغاز …

    Shownotes

    آقای «حامد وحدتی‌نسب» انسان‌شناس پیشاتاریخ، باستان‌شناس، زیست‌شناس و پژوهشگر شناخته‌شده‌ی حوزه‌ی تکامل انسان، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    او مسیر فکری و حرفه‌ای خود را از زیست‌شناسی آغاز کرد و به‌تدریج با تمرکز بر انسان‌شناسی و باستان‌شناسی، به یکی از چهره‌های مرجع در مطالعه‌ی انسان‌های اولیه، دوران پارینه‌سنگی و رفتارهای زیستی–فرهنگی انسان پیشاتاریخ در ایران تبدیل شد؛ 


    مسیری میان‌رشته‌ای که به او امکان داده تکامل انسان را نه صرفاً از زاویه‌ی تاریخ، بلکه از دل زیست، مغز، رفتار، بقا و سازگاری بررسی کند.


    حامد وحدتی‌نسب با نگاهی علمی و در عین حال روایت‌محور، به این پرسش بنیادین می‌پردازد که «چرا انسان، انسان شد؟»؛ پرسشی که او در پژوهش‌ها و گفت‌وگوهایش با تکیه بر شواهدی چون ابزارهای سنگی چند میلیون ساله، ایستادن روی دو پا، شکار مستمر، شکل‌گیری زبان، کار گروهی و انتقال دانش میان نسل‌ها واکاوی می‌کند. 


    از نگاه او، خلاقیت نه یک جهش ناگهانی، بلکه قابلیتی تدریجی و طیفی است که در بستر بقا شکل گرفته و بدون آن، مغز بزرگ انسان نه مزیت، بلکه مانعی برای ادامه‌ی حیات بود.


    او سال‌هاست تمرکز اصلی خود را بر مطالعه‌ی پارینه‌سنگی، فناوری ابزارهای سنگی، انسان‌های اولیه و مسیر پراکندگی و استقرار آن‌ها در فلات ایران و مناطق پیرامونی گذاشته و تلاش کرده است تصویری دقیق، مستند و به‌دور از روایت‌های اسطوره‌ای یا ساده‌انگارانه از گذشته‌ی دور انسان ارائه دهد؛ تصویری که گذشته را نه افسانه، بلکه داده‌ای زنده برای فهم اکنون می‌داند.


    در کنار فعالیت‌های دانشگاهی و پژوهشی، وحدتی‌نسب در حوزه‌ی ترویج علم نیز حضوری پررنگ دارد. او با سخنرانی‌ها، نوشته‌ها و حضور در رسانه‌ها و پادکست‌ها، مفاهیم پیچیده‌ی انسان‌شناسی و باستان‌شناسی را به زبانی قابل‌فهم برای مخاطب عمومی توضیح می‌دهد و می‌کوشد میان دانش تخصصی و کنجکاوی عمومی پلی پایدار بسازد.


    او میزبان پادکست «خداحافظ آفریقا» و هم‌میزبان پادکست «بنفش» است؛ فضاهایی که در آن‌ها علم، روایت و پرسش‌گری به هم می‌رسند و گذشته‌ی انسان به آینه‌ای برای اندیشیدن به امروز و فردای ما تبدیل می‌شود.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «حامد وحدتی‌نسب» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  24. Corner 85: Gorbe | ضبط شده در ۱۶ آبان ۱۴۰۴ | گربه

    1 Std. 32 Min.Staffel 1 · Folge 85

    آقای «گُربه» هنرمند گرافیتی و تصویرساز شناخته‌شده‌ی هنر شهری ایران، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛گُربه هنرمندی‌ست که آگاهانه هویت شخصی خود را پشت یک کاراکتر پنهان کرده؛ کاراکتری با ماسک …

    Shownotes

    آقای «گُربه» هنرمند گرافیتی و تصویرساز شناخته‌شده‌ی هنر شهری ایران، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    گُربه هنرمندی‌ست که آگاهانه هویت شخصی خود را پشت یک کاراکتر پنهان کرده؛ کاراکتری با ماسک گربه که سال‌هاست شبانه در خیابان‌ها، دیوارها و زیر پوست شهر زندگی می‌کند. 


    «گربه» نه صرفاً یک نام هنری، بلکه نتیجه‌ی یک مسیر طولانی از جست‌وجو، تجربه و آزمون‌وخطاست؛ مسیری که از نقاشی‌های کودکی آغاز شده، از گرافیتیِ دوران نوجوانی عبور کرده و در نهایت به خلق یک شخصیت مستقل رسیده که می‌تواند هم‌زمان گرافیتی باشد، استریت‌آرت باشد، استیکر شود، پیست‌آپ و اینستالیشن باشد، کتاب شود یا حتی وارد دنیای برندها و کاراکترهای تجاری شود.


    فلسفه‌ی گربه ریشه در مفهوم آزادی دارد؛ آزادیِ گربه‌های خیابانی که شب می‌آیند و صبح می‌روند، دیده می‌شوند اما قابل شناسایی نیستند. برای خالقش، گربه امکانی‌ست برای گفتن حرف‌هایی که شاید در قالب هویت واقعی پرهزینه، پرریسک یا حتی ناممکن باشد. 


    گربه می‌تواند گستاخ‌تر، شجاع‌تر، منتقدتر و رها‌تر عمل کند؛ می‌تواند به مسائل اجتماعی، شخصی و احساسی واکنش نشان دهد و در عین حال فاصله‌ای امن میان هنرمند و اثرش ایجاد کند. این دوگانگی این‌که گاهی خود گربه است، گاهی خالق او و گاهی راوی داستانش بخشی جدایی‌ناپذیر از زیست هنری اوست.


    برای گربه، هنر خیابانی صرفاً یک خروجی بصری نیست؛ ترکیبی‌ست از اثر و واکنش. او بارها آثارش را در شهر نصب کرده و از دور واکنش رهگذران را تماشا کرده است؛ نگاه‌ها، مکث‌ها، بی‌تفاوتی‌ها یا حتی تخریب‌ها. این تعامل زنده با شهر، برای او به همان اندازه‌ی خود اثر اهمیت دارد.


    در کنار فعالیت‌های خیابانی، گربه به‌عنوان تصویرساز و طراح کاراکتر نیز شناخته می‌شود. او شخصیت‌هایی برای برندها و فضاهای مختلف خلق کرده؛ کاراکترهایی که از دل همان جهان فانتزی بیرون آمده‌اند اما وارد زندگی واقعی شده‌اند.


    گربه ترجیح می‌دهد دیده نشود تا دیده شود؛ بایستد و تماشا کند تا قضاوت شود. او باور دارد که اثر باید حرف بزند، نه چهره‌ی خالق. شاید به همین دلیل است که گربه، بیش از آن‌که صرفاً یک هنرمند خیابانی باشد، یک جهان روایی زنده است؛ جهانی که هر روز می‌تواند شکل تازه‌ای به خود بگیرد و همچنان آزاد بماند.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «گربه» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  25. Corner 84: Mitra Shahsavand | ضبط شده در ۱۲ شهریور ۱۴۰۴ | میترا شاهسوند

    1 Std. 37 Min.Staffel 1 · Folge 84

    خانم «میترا شاهسوند» طراح برند، استراتژیست ارتباطات و از چهره‌های خلاق و تأثیرگذار طراحی هویت برند در ایران، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛او فعالیت حرفه‌ای خود را از دانشکده‌ی هنرهای زیبای …

    Shownotes

    خانم «میترا شاهسوند» طراح برند، استراتژیست ارتباطات و از چهره‌های خلاق و تأثیرگذار طراحی هویت برند در ایران، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    او فعالیت حرفه‌ای خود را از دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز کرد و خیلی زود دریافت که زیبایی بدون معنا ماندگار نیست. همین نگاه فلسفی او را راهی لندن کرد تا در رشته‌ی «تایپوگرافی در ارتباطات تصویری» در کالج ارتباطات لندن و سپس «رسانه و ارتباطات» در دانشگاه لستر تحصیل کند؛ جایی که نگاهش به نقش زبان و روایت در شکل‌گیری برندها عمیق‌تر شد.


    پس از چند سال فعالیت در لندن، میترا به ایران بازگشت و استودیوی برندینگ خود را در تهران تأسیس کرد؛ جایی که طراحی را نه صرفاً یک ابزار، بلکه فرآیند کشف هویت برند می‌داند. او در پروژه‌های خود برند را «داستانی زنده» می‌بیند که از دل فرهنگ و تجربه‌ی انسانی زاده می‌شود.


    در سال‌های اخیر، مسیر کاری او با تجربه‌ای عمیق از زندگی پیوند خورد؛ هم‌زمان با مراقبت از مادر بیمار و دوران پاندمی کرونا، دو پروژه‌ی مهم My Lady و My Baby را خلق کرد—برندهایی که به گفته‌ی خودش «از دل رنج، عشق و آموختنِ مادر بودن» زاده شدند.


    میترا شاهسوند در رویدادهایی چون تداکس‌تهران سخنرانی کرده و داور جشنواره‌های بین‌المللی طراحی بوده است. آثارش در جشنواره‌ی خلاقیت گرِتی فرانسه مورد تقدیر قرار گرفته و در دانشگاه تهران به تدریس برندینگ و روایت برند پرداخته است.


    نگاه او به طراحی تلفیقی از شهود و منطق است؛ جایی میان علم و احساس، میان روایت و استراتژی. او معتقد است:


    «خودشناسی به خلاقیت کمک می‌کند و خلاقیت به خودشناسی.»


    میترا شاهسوند امروز تنها یک طراح نیست؛ او روایت‌گری معاصر است که از میان فرم و رنگ، زبان تازه‌ای برای بیان هویت می‌سازد و باور دارد:


    «برند، همان داستانی‌ست که ما درباره‌ی خودمان باور می‌کنیم.»


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «میترا شاهسوند» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.

    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  26. Corner 83: Kian Pourtorab | کیان پورتراب

    1 Std. 53 Min.Staffel 1 · Folge 83

    آقای «کیان پورتراب» موزیسین، آهنگساز، ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده و خواننده‌ی آلترناتیو راک و پاپ، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال‌های نوجوانی و با حضور در فضای …

    Shownotes

    آقای «کیان پورتراب» موزیسین، آهنگساز، ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده و خواننده‌ی آلترناتیو راک و پاپ، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال‌های نوجوانی و با حضور در فضای موسیقی راک مستقل ایران آغاز کرد؛ جایی که به‌عنوان یکی از اعضای گروه «کامنت» شناخته شد؛ گروهی که برای بسیاری از مخاطبان نسل جوان، یکی از متفاوت‌ترین و تأثیرگذارترین پروژه‌های موسیقی آلترناتیو فارسی بود.


    اما مسیر هنری کیان، تنها به فعالیت گروهی محدود نماند؛ او به مرور، وارد جهان شخصی‌تر و مستقل‌تری شد؛ جهانی که در آن، موسیقی برایش به بستری برای تجربه، کشف و بیان لایه‌های عمیق‌تر ذهن و احساس تبدیل شد. جهانی که در آن موسیقی تنها ابزار سرگرمی نیست، بلکه راهی برای بیان بحران‌های درونی، تنهایی، خشم، عشق، فروپاشی و بازسازی انسان معاصر است.


    کیان در سال‌های فعالیت خود، همواره تلاش کرده موسیقی را از قالب‌های کلیشه‌ای رایج فاصله دهد و به سمت ساخت فضایی شخصی، صادقانه و چندلایه حرکت کند؛ فضایی که در آن، صدا، سکوت، نویز، شعر و احساسات خام، همگی بخشی از روایت هستند.


    کیان پورتراب در هر دوره از فعالیت هنری‌اش، بخشی تازه از جهان ذهنی خود را آشکار کرده است؛ از قطعاتی که بر پایه‌ی خشم، اضطراب و بی‌قراری ساخته شده‌اند تا آثاری که به سکوت، تنهایی، پذیرش و مواجهه‌ی انسان با خودش نزدیک می‌شوند.


    در نگاه او، موسیقی یک «وضعیت» است؛ وضعیتی که می‌تواند هم پناهگاه باشد و هم میدان نبرد. او تلاش می‌کند به‌جای ساختن موسیقی صرفاً خوش‌شنیدنی، تجربه‌ای احساسی و زیسته خلق کند؛ تجربه‌ای که شنونده را وارد فضای ذهنی و عاطفی اثر کند.


    آلبوم‌ها و پروژه‌های موسیقایی کیان پورتراب، هرکدام نماینده‌ی بخشی از این مسیر تحول هستند؛ مسیری که از صداهای خشن‌تر و بیرونی آغاز می‌شود و به جهان‌های شخصی‌تر، تاریک‌تر و تأمل‌برانگیزتر می‌رسد. او از آن دسته هنرمندانی است که بیش از آن‌که به تکرار موفقیت‌های گذشته فکر کنند، در تلاش‌اند هر بار جهان تازه‌ای را تجربه و خلق کنند.


    آن‌چه کیان پورتراب را از بسیاری از موزیسین‌های هم‌نسلش متمایز می‌کند، جسارت او در تغییر، تجربه‌گرایی و عبور از منطقه‌ی امن است؛ او همواره کوشیده میان موسیقی مستقل جهانی و زیست شخصی ایرانی پلی ایجاد کند؛ پلی میان اضطراب نسل امروز، تنهایی شهری، بحران هویت و میل به خلق.


    در گفت‌وگو با «کوزی کرنر»، کیان پورتراب از مسیر شکل‌گیری هویت موسیقایی‌اش می‌گوید؛ از سال‌های تجربه، شکست، آزمون‌وخطا، تأثیر موسیقی راک و آلترناتیو، تغییر نگاهش به صدا و ساختار، و از این‌که چگونه موسیقی برای او به ابزاری برای فهم جهان و فهم خودش تبدیل شده است.


    او درباره‌ی تفاوت دوره‌های مختلف کاری‌اش، تغییر فضای آلبوم‌ها، مفهوم «بلوغ هنری»، فشارهای فعالیت مستقل، و مواجهه‌ی یک هنرمند با جهان درونی‌اش صحبت می‌کند؛ مسیری که در آن، هر آلبوم نه فقط مجموعه‌ای از قطعات، بلکه سندی از یک دوره‌ی زیسته و احساسی است.


    نگاه کیان پورتراب به موسیقی، نگاهی شخصی، فلسفی و تجربه‌محور است؛ او باور دارد که هنر زمانی واقعی می‌شود که هنرمند حاضر باشد خودش را بی‌واسطه و بدون پنهان‌کاری وارد اثر کند.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «کیان پورتراب» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  27. Corner 82: Omidreza Kazemi | ضبط شده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۴ | امیدرضا کاظمی

    2 Std.Staffel 1 · Folge 82

    آقای «امیدرضا کاظمی» مشاور توسعه‌ی کسب‌وکار در صنعت گردشگری و مهمان‌نوازی، پژوهشگر و فعال فرهنگی در حوزه‌ی هتلداری، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛او از چهره‌های شناخته‌شده‌ی صنعت میزبانی …

    Shownotes

    آقای «امیدرضا کاظمی» مشاور توسعه‌ی کسب‌وکار در صنعت گردشگری و مهمان‌نوازی، پژوهشگر و فعال فرهنگی در حوزه‌ی هتلداری، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    او از چهره‌های شناخته‌شده‌ی صنعت میزبانی ایران است؛ از نخستین دانش‌آموختگان هنرستان هتلداری ایران که پس از تجربه‌ی کار در هتل‌های بزرگ تهران، مسیر خود را از مدیریت اجرایی به تفکر و بازتعریف فلسفه‌ی «میزبانی ایرانی» گسترش داد. 


    نگاه او به میزبانی صرفاً یک شغل یا مهارت خدماتی نیست، بلکه گفت‌وگویی فرهنگی میان آداب و اصول است، جایی که «آداب»، ریشه در ادب و فرهنگ دارد و از دل رابطه‌ی زنده‌ی میزبان و مهمان زاده می‌شود، و «اصول»، ساختاری است که با گذر زمان باید دوباره بازخوانی و بازتعریف شود.


    امیدرضا در دوران کاری‌اش در پروژه‌هایی چون هتل تاریخی سرای عامری‌ها در کاشان، هتل آتنا تهران، هتل بوتیک سوريجان، و در همکاری با مجموعه‌هایی همچون گروه سورینت و شرکت عظام، نقش کلیدی در شکل‌گیری جریان تازه‌ای از بازآفرینی بناهای تاریخی و تجربه‌ی سفر ایرانی ایفا کرده است؛ جریانی که بعدها در سراسر ایران ادامه پیدا کرد و به شکل‌گیری بوتیک‌هتل‌ها و اقامتگاه‌های بومی انجامید.


    اما آن‌چه امیدرضا را از دیگر فعالان صنعت هتلداری متمایز می‌کند، زاویه‌ی نگاه انسانی و فرهنگی اوست؛ او باور دارد که میزبانی، بیش از هر چیز یک فرآیند پرورش است.


    همان‌طور که خودش می‌گوید: «آداب، پروروندنی است، دیکته‌شدنی نیست. ادب را باید در زمان کاشت، در تعامل آموخت و در معاشرت تجربه کرد.»


    او می‌کوشد نشان دهد که مهمان‌نوازی در ایران نه وارداتی از غرب، بلکه بخشی از ژن فرهنگی و تاریخی ماست؛ مفهومی که در معماری خانه‌ها، در شاه‌نشین‌ها و حیاط‌های بیرونی، در فرهنگ هم‌سفره‌گی و هم‌نشینی و در قهوه‌خانه‌های بوشهر و حیاط‌های کویری کاشان ریشه دارد. در نگاه او، «خانه ایرانی» نه فقط مکانی برای اقامت، که تجلی روح ارتباط، ادب و گفت‌وگوست.


    در گفت‌وگو با «کوزی کرنر»، امیدرضا کاظمی از تاریخ نانوشته‌ی صنعت گردشگری در ایران سخن می‌گوید؛ از جریان‌هایی که از دهه‌ی چهل آغاز شد، در دهه‌ی شصت زیر خاکستر ماند، و در دهه‌ی نود دوباره گل داد. او از نسل مدیرانی است که می‌کوشند استاندارد جهانی را در چارچوب آداب ایرانی بازتعریف کنند و در این مسیر، میان «اصول جهانی» و «روح بومی» پلی زنده بسازند.


    در کارنامه‌ی او، علاوه بر مدیریت و مشاوره، نقش‌های آموزشی و پژوهشی پررنگی دیده می‌شود؛ از تدریس در حوزه‌ی مدیریت رستوران و بوتیک‌هتل گرفته تا راه‌اندازی پلتفرم میزبین که ترکیبی از فناوری و تجربه‌ی انسانی را وارد صنعت میزبانی کرده است.


    نگاه امیدرضا کاظمی به میزبانی، نگاهی شاعرانه و فلسفی است؛ او معتقد است میزبانی، آیینه‌ای از فرهنگ ماست؛ جایی که شأن میزبان نه در خدمت، بلکه در هم‌نشینی معنا می‌یابد.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «امیدرضا کاظمی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  28. Corner 81: Farmuk | ضبط شده در ۴ شهریور ۱۴۰۴ | فرموک

    1 Std. 29 Min.Staffel 1 · Folge 81

    خانم «فرشته حداد» و آقای «آرش آکند»، طراح، هنرمند و بنیان‌گذاران برند ایرانی «فَرموک»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛«فرموک» برندی است زاده‌ی خیال، صبر و تجربه، که از مرز میان هنر و فشن عبور …

    Shownotes

    خانم «فرشته حداد» و آقای «آرش آکند»، طراح، هنرمند و بنیان‌گذاران برند ایرانی «فَرموک»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    «فرموک» برندی است زاده‌ی خیال، صبر و تجربه، که از مرز میان هنر و فشن عبور کرده و کلاه و لباس را از یک پوشش ساده به اثری هنری، شخصی و روایت‌گر بدل کرده است.


    فرشته حداد، با پیش‌زمینه‌ای در طراحی گرافیک، تئاتر و کاستوم‌دیزاین، و آرش آکند، با ذهنی نقاشانه و نگاهی مجسمه‌سازانه به فرم، بیش از یک دهه است که در کنار هم «فرموک» را چون اثری زنده می‌تنند؛ اثری که در آن هر کلاه و لباس نه صرفاً محصول، بلکه روایت است؛ روایتی از هویت، فرم، و خیال انسانی.


    نام «فرموک» خود حامل داستانی کهن است؛ واژه‌ای برگرفته از اسطوره‌ی یونانی سه الهه‌ی سرنوشت که رشته‌ی عمر آدمیان را با ابزاری به نام فرموک می‌ریسیدند. 


    آرش آکند، که در ابتدا دنیای نقاشی و تصویرسازی را دنبال می‌کرد، از تجربه‌ی ساخت کلاه به عنوان سفری درون‌گرایانه یاد می‌کند؛ سفری که در آن آموخت «هنرمند در صبر زاده می‌شود». 


    او ساخت کلاه را به مجسمه‌سازی تشبیه می‌کند، جایی که قالب‌ها شکسته می‌شوند و فرم‌ها از دل آزمون و خطا پدید می‌آیند. در نگاه او، کلاه «بومی برای نقاشی» است؛ بومی که این‌بار بر سر انسان می‌نشیند و به بخشی از هویت او بدل می‌شود.


    فرموک، که در آغاز تنها تجربه‌ای شخصی در ساخت کلاه بود، امروز به برندی مستقل در مرز میان هنر، فشن و طراحی مفهومی بدل شده است؛ برندی که با الهام از سنت «کلاه‌مالی» ایرانی و با ترکیب متریال‌هایی چون نمد، پشم خرگوش و سمور، فرآیندهایی کاملاً دست‌ساز و غیرتکراری را خلق می‌کند. 


    در کارنامه‌ی این دو هنرمند، علاوه بر طراحی و تولید آثار دست‌ساز، همکاری با پروژه‌های سینمایی و برندهای فرهنگی نیز به چشم می‌خورد؛ از طراحی کاستوم برای فیلم‌ها تا خلق کالکشن‌هایی مفهومی که میان مد، روایت و فرهنگ ایرانی پلی تازه می‌سازند.


    اما آن‌چه «فرموک» را از سایر برندهای فشن متمایز می‌کند، نگاه فلسفی آن به انسان و پوشش است. در این جهان، کلاه تنها پوشش سر نیست؛ نمادی است از تفکر، از آگاهی، از قصه‌ای که هر فرد بر سر می‌نهد.


    و در نهایت، «فرموک» نه صرفاً یک برند، بلکه گفت‌وگویی زنده میان اسطوره، انسان و هنر است؛ جایی که فرم به معنا می‌رسد، و معنا بر سر آدمی می‌نشیند.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «فرشته حداد»، «آرش آکند» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.



    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  29. این نه یک بیانیه بلکه یک شروع دوباره است.

    4 Min.Bonus

    بیش از پنجاه روز از توقف فعالیت کوزی کرنر گذشته؛ پنجاه روزی که برای خیلی‌هامان فقط عدد نبود؛ زمستانی بود که با خودش سوگ آورد؛ سوگی که ردش هنوز روی صورت شهرها مانده؛ روی دل آدم‌ها؛ روی گفتگوهایی که نیمه‌تمام …

    Shownotes

    بیش از پنجاه روز از توقف فعالیت کوزی کرنر گذشته؛ پنجاه روزی که برای خیلی‌هامان فقط عدد نبود؛ زمستانی بود که با خودش سوگ آورد؛ سوگی که ردش هنوز روی صورت شهرها مانده؛ روی دل آدم‌ها؛ روی گفتگوهایی که نیمه‌تمام ماندند.


    دی‌ماه ۱۴۰۴ برای ایران فقط یک ماه نبود؛ فصلی بود که به صورت جمعی عزادار شدیم؛ و وقتی یک جامعه عزادار می‌شود، صداها آهسته‌تر و کلمات محتاط‌تر می‌شوند؛ و سکوت معنای دیگری پیدا می‌کند.


    در چنین روزهایی بیش از همیشه فهمیدیم که جامعه‌ی ما به چه چیزی نیاز دارد:

    به هم‌دلی.

    به گفت‌وگو.

    به خلاقیت.


    خلاق‌تر شدن نه به معنای ساختن چیزهای عجیب، بلکه به معنای پیدا کردن راه‌های تازه برای مواجهه با مسائل پیچیده‌ای که دورمان را گرفته‌اند.


    در همین ایام سکوت، پروژه‌ی مستقل کوزی کرنر دو ساله شد؛ پروژه‌ای که با شما رشد کرد؛ از مرز ۲۲۰ هزار نفر مخاطب گذشت؛ ۱۱۳ گفت‌وگوی صوتی و تصویری منتشر شد؛ نسخه‌های ویدیویی بیش از ۳ میلیون بار دیده و نسخه‌های صوتی بیش از ۱ میلیون بار شنیده شدند؛ و میکروکانتنت‌های کوزی کرنر در شبکه‌های اجتماعی بیش از ۱۰۰ میلیون بار بازدید داشتند.


    اما راستش را بخواهید، هیچ‌کدام از این اعداد مهم‌تر از یک چیز نیستند:

    این‌که شما کنار ما بودید.


    اگر گفت‌وگویی شکل گرفت، اگر جمله‌ای جایی نشست، اگر لحظه‌ای الهام‌بخش شد، به خاطر همراهی شما بود.


    برای تک‌تک آن لحظه‌ها ممنونیم.


    ما همیشه تلاش کرده‌ایم در هر شرایطی راه ارتباط را باز نگه داریم؛ به همین دلیل، با حضور رسمی در پلتفرم آپارات تلاش کردیم تحت هیچ شرایطی این رابطه قطع نشود.


    از این پس، همزمان با انتشار اپیزودهای جدید، نسخه‌ی ویدیویی آن‌ها نیز در آپارات منتشر خواهد شد و گفت‌وگوهای پیشین هم به مرور در آن‌جا در دسترس قرار می‌گیرند.


    اگر می‌خواهید این مسیر ادامه داشته باشد، اگر گفتگو برای شما هم هنوز مهم است، با عضویت در کانال رسمی کوزی کرنر در آپارات همراه ما بمانید.


    در پایان، آرزوی سلامتی و آرامش برای تمام ایرانیان داریم.


    و امیدواریم دوباره بتوانیم کنار هم گفت‌وگو کنیم.


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  30. Corner 80: Ali Boustan | علی بوستان

    2 Std. 12 Min.Staffel 1 · Folge 80

    آقای «علی بوستان» طراح گرافیک، نوازنده‌ی سه‌تار و شورانگیز و از هنرمندان چندبعدی و تأثیرگذار موسیقی و هنر معاصر ایران، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛او آموزش سه‌تار را از نوجوانی نزد محمد …

    Shownotes

    آقای «علی بوستان» طراح گرافیک، نوازنده‌ی سه‌تار و شورانگیز و از هنرمندان چندبعدی و تأثیرگذار موسیقی و هنر معاصر ایران، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


    او آموزش سه‌تار را از نوجوانی نزد محمد فیروزی آغاز کرد و در ادامه از محضر استادانی چون محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان و احمد عبادی بهره برد. 


    از اواخر دهه‌ی شصت با حضور در دوره‌های پیشرفته‌ی حسین علیزاده، همکاری عمیق و مستمر او با این استاد برجسته شکل گرفت؛ همکاری‌ای که نه‌تنها در قالب نوازندگی بلکه در طراحی گرافیک و تصویرسازی پروژه‌های موسیقایی نیز نمود پیدا کرد. 


    این هم‌نشینی سبب شد بوستان در بسیاری از کنسرت‌ها، ضبط‌ها و پروژه‌های بین‌المللی به‌عنوان همراه نزدیک علیزاده حضور یابد و تجربه‌ای منحصربه‌فرد در تلفیق دو هنر موسیقی و تصویر به دست آورد.


    بوستان سال‌ها به‌عنوان نوازنده‌ی سه‌تار و شورانگیز در «گروه هم‌آوایان» حسین علیزاده فعالیت داشته و نامش در فهرست رسمی اعضای این گروه ثبت شده است. 


    او در کنسرت‌ها و جشنواره‌های معتبر داخلی و خارجی روی صحنه رفته و اجراهایش در کنار هنرمندان برجسته، جایگاهی ارزشمند میان مخاطبان موسیقی ایرانی و جهانی برایش رقم زده است. حضور او در پروژه‌ی تاریخی Endless Vision (به تماشای آب‌های سپید) در کنار حسین علیزاده و جیوان گاسپاریان که نامزد جایزه‌ی گرمی شد، تنها یکی از نشانه‌های این مسیر درخشان است.


    در کنار نوازندگی، علی بوستان در عرصه‌ی طراحی گرافیک نیز چهره‌ای حرفه‌ای و شناخته‌شده است. او با نشر معتبر «هرمس» همکاری طولانی‌مدتی داشته و طراحی جلد آلبوم‌ها، پوسترها و کمپین‌های تبلیغاتی بسیاری از آثار شاخص موسیقی ایران را بر عهده گرفته است. نگاه بصری او که از سنت گرافیک مدرن ایران الهام گرفته و با روح موسیقی پیوند خورده، آثاری را پدید آورده که امضا و هویت شخصی او را به‌وضوح نمایان می‌سازد.


    از مهم‌ترین آثاری که بوستان در آن‌ها به‌عنوان نوازنده حضور داشته می‌توان به آلبوم‌های به تماشای آب‌های سپید، باده تویی، عشقیم گُل، موسیقی فیلم کنعان، آلبوم آلبا با گروه نور، و مجموعه‌ی جزیره‌ی قشم؛ هشت روایت اشاره کرد؛ اثری که در آن علاوه بر نوازندگی، قطعه‌ی «خورشید» را نیز آهنگسازی کرده است.


    علی بوستان با زیست در مرز میان موسیقی و گرافیک، موفق شده است امضای شخصی و یگانه‌ی خود را بر بخشی از مهم‌ترین پروژه‌های هنری معاصر ایران بگذارد؛ هنرمندی که حضورش هم در جهان شنیداری و هم در جهان بصری، ترکیبی کم‌نظیر از خلاقیت، دقت، تجربه‌گرایی و نگاه چندساحتی به هنر را شکل داده است.


    این شما و این گفت‌وگوی جذاب «علی بوستان» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


    امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


    از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


    شما می‌توانید نسخه‌ی ویدیویی این گفتگو را از طریق لینک زیر تماشا کنید:


    https://yt.openinapp.co/Corner80


    قبل از هر چیز اگر به خلاقیت اهمیت می‌دهید از شما دعوت می‌کنیم تا پلت‌فرم‌های ما - اینستاگرام، یوتوب، تلگرام و … - رو دنبال کنید:


    ‏https://www.cozycorner.show/platforms/


    علی بوستان را از آدرس زیر دنبال کنید:


    https://www.instagram.com/aliboustan


    ❌ 

    از طریق هندل زیر به صورت مستقیم در تلگرام با ما در ارتباط باشید:


    @cozycornercommunity


    سوالات، اتقادات، نظرات خودتون رو به صورت پیام متنی، صوتی، ویدیویی برای ما ارسال کنید.

    ❌


    پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


    https://castbox.fm/vc/7432914

    Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Hier stehen die neuesten 40 von 145 Folgen. Ältere Folgen findest du im Feed des Podcasts.

Ähnliche Podcasts

Mehr Bildung-Podcasts
Ist das dein Podcast?

Bestätige es mit einem Eintrag in deinem Feed: Du bekommst hier einen Code, trägst ihn als podcast:txt in den Kanal deines Feeds ein, und wir prüfen ihn. Danach steht dein Podcast als „verifiziert“ bei SoundNode.

Einstellungen

Darstellung

Sprache

Bestimmt, welche Sender dir auf der Startseite zuerst gezeigt werden.

Verlauf

Zuletzt gehörte Sender und Folgen und deine letzten Suchen liegen nur in diesem Browser.

Hinweise

Ein kurzer Hinweis, wenn ein Podcast, dem du folgst, eine neue Folge hat. Einzelne Podcasts stellst du über die Glocke auf ihrer Seite ab.

Konto

Favoriten speichern – in der App und auf der Website.

Tastenkürzel

/
Suche öffnen
Leertaste
Abspielen oder anhalten
← →
Im Player: 15 s zurück, 30 s vor (Folgen) · im Regal: nächste Kachel
↑ ↓
Im Regal: Ziel innerhalb der Kachel
Pos1 / Ende
Im Regal: erste bzw. letzte Kachel
Esc
Fenster oder Menü schließen
?
Diese Übersicht
Läuft gerade

Zur Senderseite

Als Nächstes

    Folgen mit „Als Nächstes“ vormerken – sie laufen nach der aktuellen Folge.