
Sessizlik de Suç mudur? Kötülüğün Sorumluluğu Üzerine
Shownotes
Bu bölümde kötülük problemini yalnızca metafizik bir mesele olarak değil, insanın özgürlüğü ve sorumluluğu bağlamında ele alıyoruz.
Max Stirner’den Albert Camus’ye,
Hannah Arendt’ten Fyodor Dostoyevski’ye uzanan bir hat üzerinden şu soruyu tartışıyoruz:
Kötülük sadece yapanın mı sorumluluğudur?
Yoksa susmak da bir tercihtir?
Camus’nün başkaldırısı, Arendt’in “kötülüğün sıradanlığı” kavramı ve Dostoyevski’nin adalet vurgusu, masumiyet fikrini sorgulamamıza neden oluyor.
Bu bölümde ayrıca Mahmut Çalışkan’ın
Tanrı, Kötülük ve Başkaldırı – Varoluşçu Teodisenin İmkânı
adlı eserinden ilhamla kötülüğün teolojik ve varoluşçu boyutunu ele alıyoruz.
Gerçekten masum kalmak mümkün mü?
Yoksa her susuş, bir taraf mı seçer?