«Ο Μαραντόνα είναι όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει μαζί»

Από τον τον Χέγκελ μέχρι τον Μέσι και τη Θύρα 13, η Τίνα Μανδηλαρά μιλά για το ποδόσφαιρο, τη λογοτεχνία, και την απρόσμενη για τους αναγνώστες της εμπλοκή της με τον αθλητισμό.

Η Τίνα Μανδηλαρά είναι καλεσμένη στα «Ημερολόγια Κυριακής». Η δημοσιογράφος και κριτικός βιβλίου αφήνει για λίγο τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία και μιλά μεειλικρίνεια για το ποδόσφαιρο, τον Παναθηναϊκό, την Αργεντινή και τη ζωή όπως τη βιώνει: με πάθος.

Δεν διστάζει να παραδεχτεί ότι στα νεανικά της χρόνια βρέθηκε σε επεισόδια οπαδών, ακόμη και στον ιστορικό «Τάφο του Ινδού». Ταυτόχρονα, εκφράζει τη νοσταλγία της για μια άλλη εποχή των γηπέδων, όταν στις εξέδρες συνυπήρχαν οικογένειες και απλοί φίλαθλοι, σε αντίθεση με σήμερα, που, όπως σημειώνει, στο ελληνικό ποδόσφαιρο κυριαρχούν πλέον οι οργανωμένοι οπαδοί.

Η ίδια δεν βλέπει καμία αντίφαση μεταξύ της αγάπης της για τη λογοτεχνία και της έντασης του αθλητισμού. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι η φιλοσοφία, η τέχνη και το ποδόσφαιρο συναντιούνται στην εμπειρία της σύγκρουσης, του ορίου και του πάθους. Από τον Πλάτωνα, τον Ηράκλειτο και τονΧέγκελ μέχρι τον Καμί και τον Θουκυδίδη, όλα κατά τη γνώμη της συνομιλούν με το παιχνίδι, το οποίο θεωρεί μια συμπύκνωση της ανθρώπινης ύπαρξης.

Με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής στο στούντιο, μιλά γιατον Ντιέγκο Μαραντόνα ως τη σημαντικότερη πηγή έμπνευσής της, έναν άνθρωπο που «ξεπερνά τα όρια του ποδοσφαίρου», ενώ εξηγεί γιατί η Αργεντινή συγκινεί όχι μόνο ποδοσφαιρικά αλλά και ιδεολογικά. Παράλληλα, αποκαλύπτει ότι σε κάθε ταξίδι της αναζητά εισιτήρια για αγώνες, ακόμη κι αν οι συνοδοιπόροι της προτιμούν τα μουσεία, ενώ παραδέχεται ότι το μεγάλο της όνειρο παραμένει ένα ταξίδι στο Μπουένος Άιρες για να ζήσει από κοντά την εμπειρία ενός Μπόκα - Ρίβερ.

Ανιψιά του Νικηφόρου Μανδηλαρά, μεγάλωσε με την αίσθηση ότι η ζωή είναι γεμάτη αγώνες και συγκρούσεις. Και αυτό ακριβώς αποτυπώνεται σε μια συνέντευξη-εξομολόγηση, όπου η λογοτεχνία, η πολιτική, το ποδόσφαιρο και το συναίσθημα γίνονται ένα.