Eşlik

Şu an kaygılıysan bu kısa egzersiz senin için.

Kaygıyı durdurmaya çalışmadan, Kabul ve Kararlılık Terapisi'nden (ACT) bir teknikle birlikte "çapa atıyoruz".

5 dakika boyunca: düşüncelerini ve bedenindeki duyumu fark etmek, bedenine ve nefesine dönmek, çevrene ve şu ana yeniden katılmak.

Eşlik'i takip edersen, bir dahaki kaygı anında bu egzersiz elinin altında olur.

Kaygıyı daha yakından anlamak için: Kaygılıyım diyorsan.. – Duygu Regülasyonu Serisi 2

Instagram: @klinikpsikologsevcanokay

Bu bölüm bilgilendirme amaçlıdır, psikoterapinin yerine geçmez. Egzersiz sırasında baş dönmesi ya da rahatsızlık hissedersen bırakabilirsin.

Klinik Psikolog Sevcan Okay

Kıskançlık, haset ve kontrol üzerine. Duygu Regülasyonu serisinin bu bölümünde şunları konuşuyoruz:

• Kıskançlık, imrenme ve haset: “kıskandım” derken neyi kastediyoruz?
• Kıskançlık ne işe yarar?
• Kıskançlık bir duygu, kontrol bir davranış
• Kanıt aramak neden yatıştırmıyor?
• Bağlanma, benlik değeri ve “seven kıskanır” inancı

• Kıskançlığa yer açmak için somut adımlar

Eşlik'i takip edersen, bir sonraki duygu bölümü yayınlandığında seni kendisi bulur.

Duygu Regülasyonu Serisi

1. Böyle Hissetmek İstemiyorum

2. Kaygılıyım diyorsan

3. Suçlu hissediyorsan

4. Üzgün hissediyorsan

5. Öfkeliysen

6. Kıskanıyorsan

Instagram: @klinikpikologsevcanokay

Öfke, saldırganlık ve dürtüsellik üzerine. Duygu Regülasyonu serisinin bu bölümünde şunları konuşuyoruz:

• Öfke ne işe yarar?
• Öfke ve saldırganlık neden aynı şey değil?
• Öfkesiz saldırganlık, saldırganlığa dönüşmeyen öfke
• "Boşaltmak" neden işe yaramıyor?
• Utanç ve saldırganlık arasındaki bağ
• Dürtüsellik: duygu ile davranış arasındaki mesafe
• Ne zaman yardım almak gerekir?
• Öfkeye yer açmak için somut adımlar

Eşlik'i takip edersen, bir sonraki duygu bölümü yayınlandığında seni kendisi bulur.Duygu Regülasyonu Serisi1. Böyle Hissetmek İstemiyorum2. Kaygılıyım diyorsan3. Suçlu hissediyorsan4. Üzgün hissediyorsan5. Öfkeliysen6. KıskanıyorsanInstagram: @klinikpikologsevcanokay

"İyiyim" deyip, sessizleşiriz. Üzüntü bazen yorgunluk, bazen boşluk, bazen de adı konmamış bir ağırlık olarak kalır bedende.

Eşlik'in Duygu Regülasyonu serisinin bu bölümünde üzüntünün farklı yüzlerini ve onları birbirine bağlayan kaybı konuşuyoruz:

• Kalbi kırılmışlıktan yalnızlığa, üzüntünün şemsiyesi altındaki haller
• Kayıp yalnızca ölüm değil: biten ilişkiler, vazgeçilen hayaller, eski halimiz
• Belirsiz kayıp: kimse ölmediği halde bir şeyin gittiği durumlar
• Üzgünken beynimiz neden hep üzücü anıları çağırır?
• "Toparlan", "şükret", "ağlama": üzüntüye izin vermek neden bu kadar zor?
• Üzüntü mü, depresyon mu? Ne zaman yardım almak gerekir?
• Üzüntüye izin vermenin somut yolları

Üzüntünün meşruiyeti kaybın büyüklüğüyle ölçülemez. Senin için neyin kayıp olduğuna yalnızca sen karar verebilirsin

Suçlu hissediyorsan.. - Duygu Regülasyonu Serisi 3 : https://open.spotify.com/episode/19Fdnoq7q4YKpzuFRIt2Km?si=3VslFilJRlaGKPQb-bIh7A

Eşlik'i takip edersen, bir sonraki duygu bölümü yayınlandığında seni kendisi bulur.Duygu Regülasyonu Serisi1. Böyle Hissetmek İstemiyorum2. Kaygılıyım diyorsan3. Suçlu hissediyorsan4. Üzgün hissediyorsan5. Öfkeliysen6. KıskanıyorsanInstagram: @klinikpikologsevcanokay

Hayır dediğimiz için, hayır diyemediğimiz için, gitmediğimiz o buluşma için, ağladığımız için suçlu muyuz?

Eğer yapmak istediğiniz ve size doğru gelen bir şeyler varsa ve bunları diğerlerinin gözünde nasıl görüneceğinizden endişelendiğiniz için yapmıyor, yapamıyorsanız; birlikte bakalım istiyorum. O anlarda neler oluyor?

Ne oluyor da yer yarılsa da ben içine girsem diyoruz? Ne oluyor da görülmek bu kadar acı verici bir hal alıyor?

Eşlik'i takip edersen, bir sonraki duygu bölümü yayınlandığında seni kendisi bulur.Duygu Regülasyonu Serisi1. Böyle Hissetmek İstemiyorum2. Kaygılıyım diyorsan3. Suçlu hissediyorsan4. Üzgün hissediyorsan5. Öfkeliysen6. KıskanıyorsanInstagram: @klinikpikologsevcanokay

Kaygılıyım diyorsan, muhtemelen onu geçirmeye çalışıyorsundur.
Ama kaygı çoğu zaman susturuldukça büyür.

Bu bölümde kaygıyı nasıl azaltırızdan çok, kaygı aslında neye işaret ediyor ona bakıyoruz.

İlişkilerde, gelecekte, kendilikte, kontrolde kaygının farklı yüzleriyle karşılaşıyoruz.

Ve çoğu zaman korktuğumuz şey olayın kendisi değil, o olayın bizi ne yapacağı.

Bu bölüm, kaygıyı bastırmak yerine onu anlamaya yaklaşmak için.

Eşlik'i takip edersen, bir sonraki duygu bölümü yayınlandığında seni kendisi bulur.Duygu Regülasyonu Serisi1. Böyle Hissetmek İstemiyorum2. Kaygılıyım diyorsan3. Suçlu hissediyorsan4. Üzgün hissediyorsan5. Öfkeliysen6. KıskanıyorsanInstagram: @klinikpikologsevcanokay

Kaçmak kurtulmak istediğimiz, inatlaştığımız, "kötü" diye etiketlediğimiz duygulara ve duygularımızla ilişkimize bakabilmek için yeni bir seri başlatıyorum.

🎧 Bölümler:

00:00 Bu sabah kendimi kötü hissediyordum

01:49 "Alın benden bu duyguyu"

02:19 Mutluluğun bir formülü var mı?

03:20 Biliyorum ama yapamıyorum

04:45 Bunca mutluluk tavsiyesine rağmen neden kötü hissediyoruz?

05:44 Duygu nedir?

06:35 Duygu bir sinyaldir, emir değil

08:03 Öfke, suçluluk ve kaygı ne anlatır?

09:03 Bu duygu gerçekten bugüne mi ait?

10:16 Duygu regülasyonu nedir?

11:14 Kaçmak, bastırmak, patlamak: Duygularla ne yapıyoruz?

11:58 Duygular çözülecek problemler değil

12:48 İyi bir hayat, hep iyi hissetmek değil

13:24 Sırada hangi duygular var?

Anketlere katılmak, duyuruları takip etmek ve paylaşımlarıma göz atmak için beni Instagramdan takip edebilir; aşağıdaki mail adresim üzerinden iletişim kurabilirsin.

@klinikpsikologsevcanokay

[email protected]

Eşlik'i takip edersen, bir sonraki duygu bölümü yayınlandığında seni kendisi bulur.

Duygu Regülasyonu Serisi

1. Böyle Hissetmek İstemiyorum

2. Kaygılıyım diyorsan

3. Suçlu hissediyorsan

4. Üzgün hissediyorsan

5. Öfkeliysen

6. Kıskanıyorsan

Yaratıcılık gerçekten tıkanır mı?
Yoksa anlam zeminini kaybettiğinde mi susar?

Bu bölümde varoluşçu bir yerden şunu soruyoruz:Üretemediğinde sen kimsin?
Yaptıkların durduğunda, varlığın da durur mu?

Potansiyel, varoluşsal suçluluk, kendini gerçekleştirme ve kendini aşma arasındaki fark…
Ve belki en önemlisi:Anlamı nerede aradığımız.

Bu bölümde şiddetin en çok gizlendiği yerleri,
ilişkilerde yavaş yavaş normalleşen kırılma anlarını,
ve kişinin kendi hikâyesinde fark edemediği güç dinamiklerini konuşuyorum.

Fiziksel şiddetin çok öncesinde başlayan duygusal, sözel ve kontrol odaklı davranışların neden bu kadar görünmez olduğunu; travmanın, bağlanma örüntülerinin ve bedenin verdiği sinyallerin bu süreçte nasıl bir rol oynadığını ele alıyorum.

Şiddeti “kötü bir şey” olarak tanımlamak zaten kolay.
Zor olan, onun nerede başladığını görmek.
Bu bölüm, tam olarak bunun için.

Bu bölümde aşırı düşünmenin görünen tarafını değil,
travmanın beden ve zihin üzerindeki izlerini, alarm sisteminin neden kolay kapanmadığını ve kişinin duygudan kaçmak için düşünceyi nasıl kullandığını anlatıyorum.

Zihin neden susmaz?
Neden analiz ettikçe rahatlamak yerine daha da geriliriz?Neden bazı duygular düşünceye dönüşerek kontrol edilmeye çalışılır ve neden bu kontrol hiçbir zaman tam olarak işe yaramaz?

Yakınlık, belirsizlik, reddedilme ihtimali ya da kaybetme korkusu beynin alarmını tetiklediğinde, düşünmek bir savunma haline gelir. Bir zamanlar koruyan bu mekanizma,
bugün aynı döngünün içinde sıkışmış hissettirebilir.

Bu bölüm, aşırı düşünmeyi susturmak için değil—
onun neyi bastırmaya, neyi taşımamaya, neyi kontrol etmeye çalıştığını anlamak için.

20’li yaşlara girerken “çok çalışırsam her şey yolunda gider” diye düşünürüz.
Ama iş hayatına adım attığımızda çoğumuz aynı gerçekle yüzleşiriz:
Okulda öğretilenlerle gerçek hayat arasında büyük bir uçurum var.

Bu bölümde “gerçek şoku” dediğimiz o çarpışmayı konuşuyorum:
• İşin kimliğe dönüşmesi,
• Bitmeyen tükenmişlik ve anlamsızlık hissi,
• “Her şeyi başarmalıyım” baskısı,
• Kadınların görünmez yükleri,
• Ve öz-yeterliliğin neden bu kadar kolay kırıldığı…

Bazen yorgunluk, aslında “artık bu ben değilim” demektir.
Ve 20’li yaşların en önemli dersi şudur:
Her şey yolunda gitmek zorunda değil—yeter ki sen kendi yolunda gidebilmeyi öğren.

Kaygı, stres ya da geçmişin izleriyle bedenden koptuğunda, bu kısa egzersiz sana yeniden “şimdi”yi hatırlatabilir.
Bu 6 dakikalık bölümde, güven duygusunu bedende yeniden inşa etmeye yardımcı olacak bir farkındalık pratiği yapıyoruz.

Bu egzersiz terapi yerine geçmez.
Ama iyi geldiğinde fark edeceksin: bazen bir nefes, bir farkındalık, bir sessizlik bile yeter.

Klinik Psikolog Sevcan Okay

@klinikpsikologsevcanokay

Travmatik bir deneyim sona erdiğinde, hayat kaldığı yerden devam etmez.
Beden sakinliği, zihin sessizliği hemen tanıyamaz.

Her şey yolundaymış gibi görünür ama içeride hâlâ bir tedirginlik vardır.
Çünkü uzun süre hayatta kalmak için alarmda kalan bir sistem,
artık güvenli olmayı da tehdit gibi algılar.

Bu bölümde, travma sonrası zihnin “tetikte kalma” eğilimini,
huzura alışmanın neden bu kadar zor olduğunu
ve iyileşmenin bazen neden huzursuzlukla başladığını konuşuyoruz.

Belki artık acı yok, ama güven yeniden inşa edilmeyi bekliyor.

Sevilmek için sürekli uyum sağladığını, kendi sınırlarını unuttuğunu fark ediyor musun?
Bazen “yakınlık” ile “kendini korumak” arasında kalabilir, hangisini seçersen diğerini kaybediyormuş gibi hissedebilirsin.

Bu bölümde, sınırlar ve aidiyet arasındaki dengeyi konuşuyorum:

Sınırlarının ihlal edildiğini nasıl fark edebileceğini ve sınırlarını suçluluk duymadan korumayı nasıl öğrenebileceğini.

Kendini korurken de sevilmenin mümkün olduğunu.

Çünkü bazen birini sevmenin yolu, kendin kalarak yakınlaşabilmektir.

Her şey güzel giderken bir anda geri çekiliyor musun?

Yakınlık arttıkça huzursuz mu oluyorsun?

“Nasıl olsa yine bitecek” diyerek ilişkileri başlamadan bitiriyor musun?

Bu bölümde ilişkilerdeki sabotaj davranışlarının ardındaki psikodinamik nedenleri konuşuyorum:
İyi bir şeye neden tahammül edemediğimizi, yakınlığın neden korkutucu hale geldiğini ve bu döngünün nasıl fark edilip yavaşlatılabileceğini.

Bazen iyileşmek “artık yapmıyorum” değil, “yaparken fark edebiliyorum” diyebilmektir.

Eğer son zamanlarda kendine fazla yükleniyor, “her şeyi yetiştirmem gerek” baskısıyla yoruluyorsan —bu bölüm sana biraz nefes, biraz anlayış ve belki de biraz huzur verebilir.Zor bir gün geçirdiğinde, kendine nasıl davranıyorsun?
Birçoğumuzun iç sesi, başkalarına asla söylemeyeceğimiz kadar sert olabiliyor.

Bu bölümde öz şefkat kavramını konuşuyorum — kendine acımadan, duygularını bastırmadan, yargısızca kendinle kalabilmeyi.
Kendine nezaket göstermek, yalnız olmadığını hatırlamak ve duygularına farkındalıkla yaklaşmak…
Yani insan olmanın doğal kırılganlığına alan açmak.

[email protected]

@klinikpsikologsevcanokay

Merhaba, ben Klinik Psikolog Sevcan Okay.

Bu kanalda psikoloji ve hayata dair içerikler üretiyorum. Terapist olarak danışanlarımın hayatlarının bir dönemine eşlik edebilmek benim için çok kıymetli. Umarım sen de bu podcastler ile gününün bir kısmına eşlik etmemden keyif alırsın.

İyi dinlemeler.

"Ya yeterince iyi olmazsa?”
Birçok insanın zihninde dönen bu soru, çoğu zaman bizi harekete geçmekten alıkoyar.

Bu bölümde mükemmeliyetçiliğin ne olduğunu, nasıl erteleme ve başlayamama döngüsüne dönüştüğünü konuşuyorum. Yetersizlik korkusundan öz eleştiriye, kültürel baskılardan sosyal medyanın etkisine kadar bu döngünün psikolojik altyapısını ele alıyor, günlük hayattaki yansımalarını tartışıyoruz.

Ayrıca bu kısır döngüyü kırmak için küçük adımlar paylaşıyorum. Çünkü bazen “kusurlu başlamak”, hiç başlamamaktan çok daha iyidir.

Eğer senin de uzun süredir ertelediğin bir şey varsa, bu bölüm sana ilk adımı atman için eşlik edebilir.