
#70 Dialog z religiami – dlaczego? (Kita & Zieliński)
Notas do episódio
Informacje o podkaście, odcinkach i autorach: https://teologiazkatowic.pl
Począwszy od Soboru Watykańskiego II - który ogłosił przełomową Deklarację “Nostra aetate” - Kościół rzymskokatolicki stara się prowadzić życzliwy dialog z innymi religiami. Dialog ten, pożądany z punktu widzenia starań o pokojowe współistnienie, budzi czasem kontrowersje w kontekście troski o wypełnianie nakazu misyjnego Chrystusa. Jednak czy rzeczywiście misja oznacza indoktrynację, a dialog wyklucza świadectwo? W jaki sposób dzielić się swoją wiarą bez narzucania jej? Z drugiej strony, dialog zakłada wzajemność w słuchaniu, szczere zaciekawienie wewnętrznym światem rozmówcy. Czy chrześcijanin ma prawo uznać, że inne religie niosą coś wartościowego i mogą nas jakoś wzbogacić? Jak pogodzić takie założenie z wiarą, że w Chrystusie mieszka “cała pełnia” (por. Kol 1,19)?
Warto przeczytać:
Jacques Dupuis, “Chrześcijaństwo i religie. Od konfrontacji do dialogu”, tłum. S. Obirek, Kraków 2003;
Hans Waldenfels, “Chrystus a religie”, tłum. B. Drąg, Kraków 2004.
Począwszy od Soboru Watykańskiego II - który ogłosił przełomową Deklarację “Nostra aetate” - Kościół rzymskokatolicki stara się prowadzić życzliwy dialog z innymi religiami. Dialog ten, pożądany z punktu widzenia starań o pokojowe współistnienie, budzi czasem kontrowersje w kontekście troski o wypełnianie nakazu misyjnego Chrystusa. Jednak czy rzeczywiście misja oznacza indoktrynację, a dialog wyklucza świadectwo? W jaki sposób dzielić się swoją wiarą bez narzucania jej? Z drugiej strony, dialog zakłada wzajemność w słuchaniu, szczere zaciekawienie wewnętrznym światem rozmówcy. Czy chrześcijanin ma prawo uznać, że inne religie niosą coś wartościowego i mogą nas jakoś wzbogacić? Jak pogodzić takie założenie z wiarą, że w Chrystusie mieszka “cała pełnia” (por. Kol 1,19)?
Warto przeczytać:
Jacques Dupuis, “Chrześcijaństwo i religie. Od konfrontacji do dialogu”, tłum. S. Obirek, Kraków 2003;
Hans Waldenfels, “Chrystus a religie”, tłum. B. Drąg, Kraków 2004.