Varoluşun Halleri

Bu bölümde John Gray’in Ateizmin Yedi Türü kitabı üzerinden; ateizm, din ve Tanrı kavramlarının farklı anlamlarını ele alıyoruz.

Ateizmin farklı biçimlerini, modern seküler düşüncenin dini kökenlerini ve Tanrı fikrini reddeden dünya görüşlerinin geleneksel inançlarla nasıl benzerlikler taşıdığını tartışıyoruz.

Bu bölümde Stoacı felsefeye eleştirel bir bakışla yaklaşarak neden kendimi Stoacı olarak tanımlamadığımı Seneca’nın Tanrısal Öngörü metni üzerinden anlatıyorum.

Stoacılığın determinist ve teleolojik evren anlayışını, özellikle iyi insanların başına gelen kötülükleri tanrısal bir planla gerekçelendirmesini sorguluyorum.

Bu bölümde zihin felsefesine giriş yaparak bu alanın neyi araştırdığını, temel problemlerini ve neden felsefenin en önemli tartışmalarından biri olduğunu ele alıyoruz.

John Searle ve Thomas Nagel üzerinden; zihin, beyin ve bilinç arasındaki ilişkiyi, öznel deneyimlerimizin doğasını ve fiziksel bir organ olan beynin nasıl zihinsel yaşantılar ürettiğini tartışıyoruz.

Bu bölümde Platon, Stoacılar, Heidegger, Epikür, Spinoza, Nietzsche, Deleuze ve Tao düşüncesi üzerinden ölümün yaşamı nasıl anlamlandırdığını ele alıyoruz.

Ölümü bir son, hazırlık ya da dönüşüm olarak görmenin yaşamla kurduğumuz ilişkiyi nasıl değiştirdiğini düşünüyoruz.

Bu bölümde Jacques Rancière’in Cahil Hoca kitabı üzerinden; öğretmenin rolünü, zekaların eşitliği fikrini ve eğitimin nasıl özgürleştirici hale gelebileceğini ele alıyoruz.

Açıklamak yerine alan açan, öğrenciyi kendi aklını kullanmaya teşvik eden bir öğrenme biçimi üzerine tartışıyoruz.

Bu bölümde beynin neden sürekli hikayeler ve neden-sonuç ilişkileri kurduğunu, bu anlatıların gerçeklik algımızı nasıl şekillendirdiğini ele alıyoruz.

Kendi hikayelerimizi fark etmenin ve onları yeniden kurmanın deneyimlerimizi nasıl değiştirebileceği üzerine düşünüyoruz.

Bu bölümde Michael Shermer’ın İnanan Beyin kitabı üzerinden; neden inandığımızı, beynin kalıplar üretme eğilimini ve inançların gerçeklik anlayışımızı nasıl şekillendirdiğini ele alıyoruz.

Zihnin duyusal veriler arasında bağlantılar kurarak inançlar oluşturmasını ve bu inançların dünyayı nasıl yorumladığımızı belirlemesini tartışıyoruz.

Bu bölümde Sartre, Camus ve Alan Watts üzerinden; Tanrı, özgürlük, yaşamın anlamı ve insanın kendi değerlerini yaratma sorumluluğu üzerine düşünüyoruz.

Varoluşun mutlak bir plana dayanmadığı fikrinden yola çıkarak, hayatı bir oyun ve sürekli oluş hâli olarak görmenin bize nasıl başka bir anlam ve özgürlük alanı açabileceğini ele alıyoruz.

Bu bölümde Joseph Campbell’ın “Hayatta her şey yıkıldığında bizi ne ayakta tutar?” sorusundan yola çıkarak; mit, anlam, inanç ve kahramanın yolculuğu üzerine düşünüyoruz.

Seküler bir dünyada insanın kendi yaşamına yön verecek anlatıyı nasıl kurabileceğini ve kendi çağrısıyla nasıl ilişki kurabileceğini ele alıyoruz.

Bu bölümde bilginin değerini; Aristoteles, Stoacılar ve Antik Yunan’ın bilgelik anlayışı üzerinden ele alıyoruz.

Bilginin düşüncelerimizi, alışkanlıklarımızı ve eylemlerimizi dönüştürerek pratik bilgeliğe, erdemli ve mutlu bir yaşama nasıl katkı sağladığı üzerine düşünüyoruz.

Bu bölümde mutluluk, iyi yaşam ve doğaya uygun yaşamak fikrini; Aristoteles, Stoacılar, Spinoza, Nietzsche, Budizm ve Hinduizm üzerinden ele alıyoruz.

Felsefeyi, insanın kendi doğasını tanıyarak daha neşeli, ölçülü ve özgür bir yaşam kurma çabası olarak düşünüyoruz.

Bu bölümde Seneca rehberliğinde; iyi yaşamak, zamanın sonluluğu, haz, arzu, başarı ve mutluluk üzerine düşünüyoruz.

Sonsuz zamanımız varmış gibi yaşarken hayatımızı neye harcadığımızı, gerçekten neyi arzuladığımızı ve bize ait olan zamanı nasıl geri kazanabileceğimizi sorguluyoruz.

Bu bölümde “Evren bana ne söylüyor?” sorusundan yola çıkarak; kendini gerçekleştiren kehaneti, Budizm’deki "karma" anlayışını ve Spinoza’nın duygu, nedensellik, "conatus" kavramlarını ele alıyoruz.

Olumlu ya da olumsuz düşüncelerin hayatımızı gizemli bir çekim gücüyle mi, yoksa düşünce, duygu ve eylem arasındaki döngü aracılığıyla mı etkilediğini inceliyoruz.

Bu bölümde Dionisos, Apollon, Nietzsche ve Jung üzerinden; insanın içindeki gölgeyle, taşkınlıkla, arzuyla ve yaratıcı karanlıkla kurduğu ilişkiyi ele alıyoruz.

Delfi'deki Apollon Tapınağı'na kazınmış “kendini tanı” öğüdünden yola çıkarak, kendimizi aydınlık yanlarımız kadar bastırılmış duygularımız, utançlarımız, korkularımız ve kontrol edilemeyen taraflarımızla birlikte kavramanın ne anlama geldiğini düşünüyoruz.

Bu bölümde Sinoplu Diyojen ve Kinizm üzerinden; mutluluk, haz, özgürlük ve insanın ne için yaşadığı soruları üzerine düşünüyoruz.

Sokrates sonrası felsefe okullarının mutluluğu teorik bir bilgi olmaktan çıkarıp pratik bir yaşama sanatı olarak nasıl ele aldığına "fener tutuyoruz" .

Bu bölümde Çin felsefesi, Taoizm ve Lao Tzu üzerinden; huzur, bilgelik, doğaya uygun yaşamak ve kendi yolunu bulmak üzerine düşünüyoruz.

Tao, Te ve Wu Wei kavramlarıyla birlikte, insanın aşırılıktan uzak, sade ve kendi doğasına uygun bir yaşam kurmasının ne anlama geldiğini ele alıyoruz.

Bu bölümde Frédéric Lenoir, Seneca, Sokrates, Buda, İsa ve Erich Fromm üzerinden; yaşam sanatı, farkındalık, deneyim, sahip olmak ve olmak arasındaki fark üzerine düşünüyoruz.

Sıradan bir yaşamı iyi bir yaşam haline getiren şeyin ne olduğunu; para, mülkiyet ve başarı arzusunun ötesinde, insanın kendini tanıması, deneyimlemesi ve özgürleşmesi bağlamında ele alıyoruz.

“Mutluluk cehalettir” fikrini tersine çevirerek, mutluluğu farkındalık, seçim, kontrol ve eylem kavramlarıyla yeniden ele alıyoruz.

Aristoteles’ten Stoacılara, Schopenhauer’dan Nietzsche’ye uzanan bir hatta; mutluluk felsefesi, hoşnutluk, erdem, arzu ve yaşam bilgeliği üzerine düşünüyoruz.