«Ο Γιόχαν Κρόϊφ είναι ο ήρωάς μου»
Notes de l’épisode
Ο συγγραφέας και μεταφραστής λογοτεχνίας Αχιλλέας Κυριακίδης δεν σταμάτησε ποτέ να ακολουθεί την ομάδατου. Μαζί με τα νοερά ταξίδια του στη Νότια Αμερική για χάρη του Μπόρχες και του Σεπούλβεδα οργανώνει τις Κυριακές ώστε να βλέπει ποδόσφαιρο και θυμάται τις περιπέτειές του στα γήπεδα.
Ως αιώνιος έφηβος ετών 80, μεταφράζει μανιωδώς ακόμη και τώρα· ούτε λίγο ούτε πολύ τα βιβλία που κυκλοφορούν με τη δική του μεταφραστική επιμέλεια έχουν φτάσει τα 155. Αιγυπτιώτης στην καταγωγή, ήρθε ως μικρός στην Ελλάδα και μαζί με τις κλασικές του γνώσεις κουβαλούσε τη δίψαγια ξένες γλώσσες – έτσι, αυτοδίδακτος στα ισπανικά, αγάπησε τον Μπόρχες, που έγινε ο ήρωάς του και έφτασε νατον γνωρίσει κι από κοντά. Παράλληλα, «έγινε Ολυμπιακός από έναν θείο του», όπως λέει, ταράζεται την ώρα των αγώνων, γυρίζει το κεφάλι αλλού όταν εκτελεί πέναλτι η ομάδα του και αναρωτιέται κάποια στιγμή και ο ίδιος «γιατί είμαι οπαδός, τι κερδίζω, τίποτα. Ίσως μια αίγλη παίρνω, μια χαρά». Όταν δεν πάει στο γήπεδο, παρακολουθεί τους αγώνες από την τηλεόραση. «Αγανακτώ με αυτά που ακούω στις περιγραφές», εξομολογείται στο πόντκαστ της LiFO, αποκαλύποντας ότι ποδοσφαιρικός ήρωάς του ήταν ο Γιόχαν Κρόιφ και βιβλίο που αγάπησε, όταν μετέφραζε από τα γαλλικά, το «Ζωή, οδηγίες χρήσεως» του Ζορζ Περέκ.