Leszek Prawie.PRO

1. Godzina na trenażerze vs na szosie. Co naprawdę dzieje się z Twoim ciałem? (ft. Naukowy Bełkot) (120)

   5 novembre 202632 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć, tutaj Leszek! W tym …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Cześć, tutaj Leszek! W tym odcinku usiadłem do rozmowy z Dawidem Myśliwcem, twórcą kanału „Uwaga! Naukowy Bełkot”, a prywatnie zapalonym kolarzem szosowym, żeby wziąć pod naukowy mikroskop temat, który każdej jesieni i zimy powraca jak bumerang: trenażer kontra szosa. Zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego godzina kręcenia w czterech ścianach potrafi wycisnąć z człowieka siódme poty i boli zupełnie inaczej niż dokładnie ta sama średnia moc wykręcona na otwartej drodze?

   Zacznijmy od tego, jak rozkłada się sam wysiłek. Kiedy wsiadasz na trenażer i włączasz tryb ERG, nie musisz sam pilnować, żeby moc była stabilna – elektronika trzyma Cię za gardło. Na zewnątrz, jeśli założysz sobie, że chcesz przejechać godzinę ze średnią mocą 250 W, wysiłek rozkłada się zupełnie inaczej. Na szosie zawsze trafisz na lekki zjazd, na którym skończy Ci się kaseta, wejdziesz w zakręt, w którym przestaniesz pedałować, dojedziesz do skrzyżowania albo schowasz się na moment na kole. Trenażer wymusza na Tobie stuprocentowe, nieprzerwane pedałowanie – nie masz tam nawet półsekundowego „czołgu”, w którym odpuszczasz nacisk na pedały.

   W badaniach naukowych widać to czarno na białym, kiedy spojrzymy na odchylenie standardowe mocy. Średnią 10 można przecież wyciągnąć z liczb 9 i 11 albo z 20 i 0. Kiedy kolarzom polecono utrzymać tę samą średnią moc na trenażerze oraz na szosie, odchylenie standardowe na zewnątrz okazało się aż dwukrotnie większe! Żeby nadrobić sekundy, w których nie kręcisz na zakrętach czy zjazdach, na szosie musisz co chwilę depnąć znacznie mocniej. Z kolei na trenażerze rozkład mocy jest do bólu jednorodny i monotonny. Dzięki temu porównywalną pracę treningową wykonujesz w domu szybciej i bardziej skondensowanie – odpada czas na ubieranie kolejnych warstw, wyjazd z miasta, światła i koncentrację na ruchu drogowym. Wsiadasz, odpalasz audiobooka albo film, na który żona nie dała się namówić od pół roku, i robisz czystą robotę. Nawet test FTP – czy to klasyczny 20-minutowy, czy rampa – dużo łatwiej przeprowadzić w zamkniętym pokoju niż szukać podjazdu pod Alpe d’Huez bez skrzyżowań pod domem.

   Druga -10%

   Podkoszulka Potówka z Długim Rękawem Prawie.PRO 200W

   199,50 zł Idealne także na trenażer

   Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

   399,99 zł

   Kurtka kolarska, biegowa Prawie.PRO SKIN Unisex

   334,99 zł

   Drugim gigantycznym czynnikiem, który odróżnia jazdę w pokoju od szosy, jest termoregulacja i to, co dzieje się z naszym tętnem. Często pytacie: „Po co mi wiatrak w czterech ścianach, skoro na zewnątrz czasami w ogóle nie wieje?”. Jak słusznie przypomina Dawid – wszystko jest względne! Kiedy jedziesz na szosie z prędkością 30–40 km/h, a nawet kiedy wspinasz się na przełęcz z prędkością 11 km/h, cały czas przemieszczasz się względem cząsteczek powietrza, które obmywają Twoją skórę i odbierają ciepło poprzez parowanie potu. W pokoju stoisz w miejscu, a wokół Ciebie błyskawicznie rośnie temperatura i wilgotność.

   W efekcie przy tej samej mocy tętno w pomieszczeniu bez porządnego nawiewu potrafi być o 10–15 uderzeń na minutę wyższe. Dlaczego? Bo układ krążenia i tętno odpowiadają na dwie potrzeby jednocześnie: dostarczają tlen do pracujących mięśni nóg oraz transportują ciepło z wnętrza ciała pod skórę, żeby nas schłodzić. Gdy brakuje chłodzenia, ogromna część krwi zamiast napędzać czworogłowe uda, krąży szeroko pod skórą na rękach i twarzy, walcząc z przegrzaniem. Badania pokazują wprost: odpalenie mocnego wentylatora (albo dwóch) potrafi dołożyć od kilku do nawet kilkunastu procent mocy przy dokładnie tym samym odczuciu zmęczenia! Bez wiatraka nie robisz czystego treningu pod waty, tylko adaptację cieplną. U mnie dochodzi do tego ogromna potliwość wysiłkowa – podczas półtoragodzinnego wirtualnego podjazdu pod Mont Ventoux, kiedy zapomniałem otworzyć okno, straciłem na wadze aż 3,5 kilograma samej wody (ważąc się przed i po w tych samych suchych ciuchach!). Na trenażerze jeszcze łatwiej niż na szosie doprowadzić się do głębokiego odwodnienia, bo gdy wentylator zdmuchuje pot na bieżąco, nie czujesz, jak bardzo jesteś zgrzany, a zadyszka sprawia, że odkładasz sięgnięcie po bidon „na szczyt podjazdu”.

   A skoro o watach mowa – Dawid podzielił się też świetnym eksperymentem ze swojego roweru. Przez całe lato miał wrażenie, że utrzymanie 260 W na trenażerze przychodzi mu ze znacznie większym trudem niż 260 W znormalizowanej mocy z dwóch godzin na szosie. Kiedy przekręcił swoje pedały z pomiarem mocy bezpośrednio do roweru stojącego na trenażerze, przy 300 W różnica między pomiarem w pedałach a pomiarem w kole zamachowym trenażera wyniosła aż 19 watów! Trenażer mierzy moc na samym końcu łańcucha kinematycznego – za zębatkami, łańcuchem, przekosami i łożyskami. Jeśli dodamy do tego straty na napędzie oraz dopuszczalne tolerancje kalibracji obu czujników, nagle okazuje się, że kręcąc „trenażerowe” waty z planu rozpisanego pod pomiar w korbie czy pedałach, fundujesz sobie o kilkanaście watów cięższy trening.

   Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

   64,99 zł Druga -15%

   Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

   129,59 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO Casual PrimaLoft Unisex

   274,99 zł

   Czy na trenażerze można zatem zajechać się tak bardzo, żeby zrobić sobie krzywdę? Statystycznie pod względem urazów czy wypadków trenażer jest nieporównywalnie bezpieczniejszy niż zjazd z prędkością 70 km/h po dziurawym asfalcie. Nawet w badaniach na osobach po przebytych incydentach sercowo-naczyniowych (np. po zawałach), które przechodziły rehabilitację na trenażerach, na setki tysięcy przejechanych godzin odnotowano zaledwie pojedynczy przypadek śmiertelny. Zdrowy, przebadany organizm posiada genialny kaskadowy system bezpieczników: narastający ból mięśniowy, pieczenie w płucach i metaliczny posmak w ustach przy maksymalnej wentylacji, ból głowy z odwodnienia czy utraty sodu (kiedy po treningu marzysz wyłącznie o paczce słonych chipsów!), kolkę wysiłkową, a w skrajnych przypadkach odruch wymiotny – bo naprawdę nie da się dalej kręcić 125% FTP, wymiotując jednocześnie na lewo i prawo. Co ciekawe, w badaniach, w których farmakologicznie zablokowano sygnały bólowe płynące z nóg do mózgu, kolarze wcale nie pojechali lepiej – wręcz przeciwnie, osiągnęli gorsze wyniki, bo pozbawiony sygnałów alarmowych organizm nie wiedział, jak mocno musi mobilizować rezerwy.

   Kolejna zagadka to kadencja, bezwładność i zaangażowanie mięśni. Ze względu na mniejszą bezwładność koła zamachowego na trenażerze trudniej ruszyć z miejsca i każdy martwy punkt obrotu korbą czuć wyraźniej niż na toczącym się po asfalcie rowerze. Choć z czysto mechanicznego punktu widzenia niskie obroty rzędu 70 RPM wydają się początkującym kolarzom „naturalne”, błyskawicznie drenują one zapasy glikogenu, przeciążają mięśnie oraz stawy kolanowe i sprawiają, że po dłuższej jeździe nogi są jak z betonu. Przejście na wyższą kadencję – w okolice 85–95 obrotów na minutę – przerzuca obciążenie z siłowej pracy mięśni na układ krążeniowo-oddechowy (serce i płuca), dzięki czemu oszczędzasz nogi i jesteś w stanie utrzymać wysoką moc znacznie dłużej. Co ważne, nawet najcięższa zima na trenażerze nie zastąpi stuprocentowo jazdy w prawdziwych górach: gdy na szosie stajesz przed 15-procentową ścianką w Pieninach czy na Tour de Pologne Amatorów, rower zmienia kąt nachylenia, pracujesz całym ciałem, ciągniesz kierownicę tricepsami, a pośladkowy wielki i czworogłowe pracują pod zupełnie innym kątem niż na sztywno wypoziomowanym trenażerze w salonie. Dlatego zimą warto regularnie wstawać z siodła również w domu, żeby przyzwyczajać ciało do zmiennej biomechaniki.

   Druga -10%

   Koszulka funkcjonalna Prawie.PRO 300W Czarna Slim Unisex

   199,50 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

   164,99 zł

   Kurtka kolarska ocieplana Prawie.PRO 400W Czarna ZERO WIND Unisex

   599,99 zł

   Na koniec zostawiliśmy pytanie, na które nikt nigdy nie jest w pełni gotowy: dlaczego na trenażerze tyłek i dłonie bolą wielokrotnie bardziej niż na szosie? Odpowiedź kryje się w statyce. Na zewnątrz rower cały czas pod Tobą „żyje” – kołyszesz nim na boki, wstajesz na podjazdach, unosisz się nad siodłem na dziurach i progach zwalniających, zmieniasz chwyt z łap na dolny albo puszczasz na sekundę jeden pośladek, gdy oglądasz się za siebie, czy nie jedzie samochód. Na trenażerze punkty podparcia są zamurowane w jednej pozycji. Stały, nieprzerwany ucisk neurologiczny i krążeniowy sprawia, że każdy drobny błąd w bikefittingu (ustawieniu siodła, bloków czy zrotowanych nadgarstków) zostaje na trenażerze pomnożony razy dziesięć, prowadząc do bólu i drętwienia krocza lub dłoni.

   Jaki jest na to ratunek? Po pierwsze: dopracowany bikefitting i dobre spodenki z porządną wkładką. Po drugie: świadome wymuszanie dynamiki – regularne wstawanie w korby co kilkanaście minut, zmiana chwytu na kierownicy czy wyprostowanie sylwetki bez trzymanki, żeby choć na ułamek minuty przywrócić pełne krążenie. A po trzecie – głowa! Bo ból na trenażerze bywa względny: jeśli skupisz całą uwagę na wpatrywaniu się w zegarek i zadawaniu sobie pytania „czy już mnie boli?”, rozboli Cię gwarantowanie. Jeśli jednak potraktujesz trenażer jako genialne narzędzie do precyzyjnych interwałów (takich jak ulubione przez Dawida 30/15 pod VO2max), zadbasz o potężny nawiew, nawodnienie z elektrolitami i dobrą rozrywkę przed ekranem, wiosną wyjedziesz na szosę z formą życia. Dzięki, że jesteś z nami, wpadnij do linków w opisie i do zobaczenia oraz do usłyszenia w kolejnym odcinku!

2. Dlaczego marzniesz na rowerze w grubej kurtce? Kompendium o ciuchach i błędach (119)

   29 octobre 202612 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć, tutaj Leszek! Gdy …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Cześć, tutaj Leszek! Gdy nagrywam to wideo, nastaje jesień – moment, w którym część z nas przesiada się na trenażer. Jednak nie każdy toleruje jazdę w domu: wielu łączy to także z wyjściem na zewnątrz albo wyjeżdża sobie na tydzień do Hiszpanii, gdzie w tym okresie również zdarzają się spadki temperatur poniżej 15 kresek. Dla mnie to jest taka granica psychologiczna. To jest kompendium odzieżowe zrobione z myślą o Tobie, a nie o sprzedawaniu ciuchów – z myślą o tym, by pozwolić Ci uniknąć moich błędów. A mój największy błąd to lenistwo. Nie sprawdzałem prognozy na za dwie godziny, nie brałem trzech warstw, z czego jednej z nich rezerwowo do kieszeni czy do worka na śmieci.

   Myślisz sobie: skoro teraz tutaj jest 14°C, to tyle samo będzie 40 kilometrów stąd za dwie godziny, czyli sama bluza na gołe ciało wystarczy. No nie – chyba najgorsze połączenie to są spodenki, a na to od razu bluza albo zimowa kurtka kolarska. Co się wtedy dzieje? Wyjeżdżasz z domu, jest cieplutko, a po 5 minutach zaczynasz się pocić. Nawet tego nie czujesz, ale pod spodem jest jak w łazience przy gorącej kąpieli – zwłaszcza na plecach i na wysokości pępka. Techniczna odzież owszem, oddycha i odprowadza wilgoć, jednak sama z czasem staje się nieco mokra i wilgotna. Nie czujesz tego do momentu, aż zacznie się pierwsza górka albo zatrzymasz się na chwilę w sklepie. Zwłaszcza ktoś taki jak ja, kto przyjmując swoje leki, cierpi dodatkowo na nadpotliwość wysiłkową – u mnie to jest masakra, ile tracę wody. Dla mnie wystarczy wejść na tętno 115 i naprawdę mam w środku już saunę.

   Wraz z mniejszym przepływem powietrza momentalnie zaczynasz się bardzo intensywnie pocić – właśnie na podjeździe albo gdzieś w sklepie na przystanku. Jeśli zmieni się temperatura albo dotrzesz do zjazdu, to momentalnie zaczniesz marznąć, bo pod spodem jesteś wilgotny. Wtedy okaże się, że brak czegokolwiek pod bluzą zaczyna jeszcze bardziej potęgować zimno. Robią się przeciągi, a w dodatku Twoja skóra jest totalnie mokra. Dlaczego? Bo zabrakło czegoś pod spodem – warstwy, która na bieżąco odciągałaby tę wilgoć bezpośrednio od skóry i zwiększała powierzchnię parowania, a jednocześnie nie jest grubą bluzą albo kurtką. W tym momencie jesteś bez wyjścia: masz na sobie jedną mokrą warstwę, której nie możesz ściągnąć, i nie możesz się też zatrzymać, by Twoje tętno nie spadło, przez co byłoby Ci jeszcze bardziej zimno. Jeśli masz ze sobą wystarczająco dużo wody i jedzenia, to jeszcze pół biedy – uzupełnisz węgle, zaciśniesz zęby, podkręcisz tempo i jakoś wrócisz na raz. Jeśli nie, zostaje przymusowy przystanek na stacji, na której może trochę się podsuszysz i rozgrzejesz przy ekspresie do kawy. Tyle że dzień jest krótki, a z każdą minutą na zewnątrz może być jeszcze zimniej – sam nieraz zastanawiałem się w takiej sytuacji, do kogo zadzwonić, żeby po mnie przyjechał.

   Stąd pierwsza podstawowa zasada: unikaj jednej warstwy, zwłaszcza w okresie przejściowym lub w górach. Pod bluzę załóż podkoszulkę kolarską (potówkę) albo koszulkę z krótkim rękawem. Postaraj się, aby obie te warstwy były dobrze dopasowane – czyli takie, które sprawiają wrażenie, że są trochę za małe. Najgorzej jest wtedy, gdy coś jest na Ciebie za duże: wtedy materiał gorzej odprowadza wilgoć i przede wszystkim robią się przeciągi. Zwłaszcza pod szyją i w ramionach masz cały czas wrażenie, że pod spód dostaje się zimne powietrze, a to najbardziej czułe miejsca. Dobrą praktyką moim zdaniem jest posiadanie odzieży awaryjnej. Na rynku jest mnóstwo rzeczy – i to nie musi być absolutnie nic ode mnie – które działają jak folia ratunkowa NRC. Zajmuje to tyle miejsca co zaciśnięta pięść i wrzucasz to do tylnej kieszonki albo do bidonu. Tak, możesz jeden z bidonów przerobić jesienią albo wiosną na zasobnik kryzysowy: leci do środka kurteczka, żel albo dwa żele energetyczne, a nawet jeszcze pompka czy nabój CO2 się zmieści. Takie coś słabiej oddycha niż bluza, ale jest pancerne – nie przepuszcza ani wiatru, ani wody. Zawsze możesz to wyjąć i założyć na sam wierzch swojego zestawu, zwłaszcza późną jesienią albo wczesną wiosną, kiedy w ciągu kilkunastu minut temperatura spada o pięć kresek albo kiedy robisz mocny podjazd, na którym się spocisz, a trzeba z niego zjechać bez pedałowania.

   Druga -10%

   Podkoszulka Potówka z Długim Rękawem Prawie.PRO 200W

   199,50 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 250W Biała Unisex

   189,99 zł

   Kurtka kolarska, biegowa Prawie.PRO SKIN Unisex

   334,99 zł

   Jednak polskie, włoskie czy hiszpańskie góry w innej porze roku niż latem to już jest wyższa szkoła mody kolarskiej – bo tego moim zdaniem nie da się zrobić nawet dwiema warstwami. Wyjeżdżasz, jest 13 kresek: standardowo koszulka, a na to bluza. Przez pierwsze 10 minut na płaskim jest Ci zimno – i dobrze, bo po rozgrzewce czujesz się idealnie. Dojeżdżasz do pierwszej górki, prędkość spada, a tętno rośnie. Gdybyś miał pod bluzą samą potówkę bez kieszeni, nie mógłbyś zdjąć z siebie tej bluzy, bo nie miałbyś co z nią zrobić. Ale na szczęście masz krótki rękaw z kieszeniami, do których możesz upchać bluzę i wieźć ją na plecach – tak jest najszybciej i najwygodniej. W efekcie na podjeździe jest Ci odrobinkę chłodno, co znaczy, że jest idealnie: pomimo 13 kresek mniej się pocisz, a jeśli pojawia się wilgoć, to leci ona na koszulkę i do atmosfery. Bluza w kieszeni pozostaje sucha. Kończy się górka przed zjazdem – wyciągasz suchą bluzę i zjeżdżasz. A im dłuższa i chłodniejsza jazda w dół, tym większa szansa, że przyda się jeszcze kamizelka albo ta awaryjna kurtka przypominająca worek na śmieci za 400 zł z bidonu. To jedyny moment, kiedy powiesz, że warto było – nawet żona przyzna rację, że cztery stówy za to to nie jest dużo! Reasumując, w tym jesiennym scenariuszu potrzebujesz minimum trzech warstw w górach albo zawsze wtedy, kiedy jazda będzie szarpana pod względem skoków tętna lub istnieje ryzyko, że zahaczysz o zachód słońca. Ilości warstw nie determinuje sama temperatura, tylko warunki – i to jest moim zdaniem najważniejsze. Jeśli temperatura spada poniżej 13 kresek albo dojdzie do tego zimny, północny wiatr, wówczas po prostu zamieniasz bluzę na kurtkę. Im cieplejsza kurtka, tym istotniejszy jest plan B na podjazd.

   Bluza kolarska, gravelowa unisex Prawie.PRO 300W Merino

   449,50 zł

   Bluza kolarska męska Prawie.PRO 400W Unisex Czarna

   579,99 zł

   Kamizelka kolarska ONAIR 200W ZERO WIND Unisex Stone

   349,99 zł

   Im bliżej 10 kresek, tym większa szansa na to, że musisz uzbroić się w nogawki ocieplające. To przerabia w minutę krótkie spodenki na długie: ruszasz na krótko, a gdy po drodze robi się zimno w kolana, stajesz na minutkę, wyciągasz z kieszeni mały pakuneczek i znów kolana są zadowolone. Ma to tę zaletę, że gdy zrobi się znów za ciepło, możesz je zawsze zdjąć – długich spodni na krótkie w trasie już nie zamienisz. Dlatego ja przesiadam się na długie spodnie kolarskie wtedy, gdy temperatura spada w okolice 10 kresek bez szans na poprawę w ciągu dnia, tym bardziej jeśli przede mną płaska trasa bez długich, stromych wspinaczek, czyli będzie mało szarpania tempa. Na szczęście nie mam tego dylematu w okolicach zera stopni. Wtedy cementuję się potówką z długim rękawem, bo wiem, że nie ma szans na jazdę na krótko – nawet jakbym jechał w czerwonych strefach pod górę na skraju swoich możliwości. Dopiero na tę potówkę idą spodnie i szelki – to jest bardzo ważne: podkoszulka zawsze idzie w gacie, a nie na gacie! Na to zakładam bluzę, grubą kurtkę i komin kolarski, a w bidonie nadal jedzie jeszcze ta jedna ratunkowa warstwa. Teraz mogę rotować: zdjąć bluzę spod kurtki i schować ją do kieszeni kurtki albo zdjąć kurtkę i schować ją do bluzy. Robię to zawsze wtedy, kiedy zmienia się tempo albo wychodzi słońce. Nie dopuszczam do sytuacji, że zaczynam się pod spodem gotować, bo to na pewno zemści się na pierwszym dłuższym zjeździe albo po pierwszym przystanku. Zwłaszcza na przerwach staram się od razu zdjąć lub rozpiąć to, co najgrubsze i najmniej oddychające, żeby uniknąć zbierania się potu pod spodem.

   Nogawki Ocieplacze Kolarskie Prawie.PRO Czarne Unisex

   149,99 zł

   Kurtka kolarska Prawie.PRO EDC Plus Zero Wind Unisex

   495,59 zł

   Kurtka kolarska ocieplana Prawie.PRO 400W Czarna ZERO WIND Unisex

   599,99 zł

   Poniżej 10 kresek niezastąpione mogą być ochraniacze na buty, bo gdy ciepło ubierzesz korpus, po kilku minutach zorientujesz się, że najsłabszym ogniwem stają się kończyny. Nie musisz też wydawać na to fortuny, bo w suchych warunkach dobrze sprawdzą się nawet dwie pary skarpet. Czego natomiast nie da się niczym zastąpić, to na pewno długie rękawiczki. W temperaturach rzędu 6, 7 czy 10 stopni dłonie po prostu przestają dawać radę na trasie, a w okolicach 6 kresek moim zdaniem robi się to już niebezpieczne – można po prostu odmrozić sobie dłonie i nigdy nie zapomnę pod tym względem duathlonu w Rumi. Tak samo ważna jest czapka pod kaskiem: letnia czapeczka z daszkiem absolutnie nie wystarczy i już poniżej 15 kresek zaczynam się zastanawiać, czy nie przyda się zimowa. Dlaczego? Przez uszy – poniżej pewnych temperatur będą one po prostu piec z zimna, uniemożliwiając dalszą jazdę z bólu. Przy tym głowa jest szalenie ważna nie tylko ze względu na zatoki, ale na ogólny poziom wychładzania się organizmu. Niestety kask, nawet zabudowany model aero bez wielu otworów, nie chroni przed przeciągami, które przez cały czas wraz z pędem powietrza nas wychładzają.

   Ochraniacze na buty kolarskie Prawie.PRO

   189,99 zł

   Rękawiczki kolarskie długie Prawie.PRO 200W Czarne Unisex

   189,99 zł Druga -10%

   Czapka Kolarska Ocieplana Prawie.PRO 300W Czarna

   125,99 zł Drugi -10%

   Komin kolarski ocieplany Prawie.PRO 300W Czarny

   95,99 zł

   I jest jeszcze jedna strasznie ważna rzecz: jedzenie na trasie. Im zimniej, tym większe ryzyko bomby, czyli odcięcia cukru – bez względu na to, czy jesteś chudy jak szprycha, czy jesteś mną z przeszłości, szczelnie zabezpieczonym membraną tłuszczową. Zimno tak obciąża organizm, że ten bardzo szybko zaczyna upominać się o cukier i jakiekolwiek węglowodany, tym bardziej przy wyższych intensywnościach. Kto choć raz próbował jeździć zimą w górach w czwartej czy piątej strefie, ten wie, ile to kosztuje i ile kilokalorii tracimy w locie na samo ogrzanie naszego ciała. Zwłaszcza że w niektórych sytuacjach będziemy zmuszeni jechać naprawdę intensywnie po to, żeby nie odczuwać aż tak bardzo chłodu – i tutaj koło się zamyka: chcielibyśmy uciekać przed zimnem, ale już nie mamy czym, bo nie mamy nic do jedzenia albo do picia. Pamiętaj też, że ciała mamy różne: każdy inaczej odczuwa chłód i każdy ma w innym miejscu swoje granice. U mnie to jest właśnie te 13–15 stopni. Nie patrz na innych, w czym dzisiaj wyruszają, tylko pytaj, co ubraliby na Twoim miejscu na tej konkretnej trasie i dlaczego – zwłaszcza gdy jedziesz na południe lub północ Polski albo do Hiszpanii, Włoch czy Francji w okresie jesienno-zimowo-wiosennym. Każdy region ma nieco inne zasady kolarskiej gry, a punkt widzenia, który dzisiaj Wam prezentuję, to perspektywa zawodnika średniego, ale bardzo wrażliwego na chłód i sytuacje nieprzewidziane. Bez względu na to, czy jesteś chudy, czy masz kilka kilogramów do zrzucenia – jesteś tutaj zawsze bardzo mile widziany. Fajnie, że jesteś! Zachęcam do odwiedzenia linków w opisie, wsparcia mnie w okresie jesienno-zimowym poprzez mój sklep i do zobaczenia na Instagramie. Dzięki, cześć!

3. Dlaczego jeździsz na rowerze i nie chudniesz? Fakty i mity o odchudzaniu z Dawidem Myśliwcem (118)

   22 octobre 202628 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć, tutaj Leszek …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Cześć, tutaj Leszek. Dzisiaj odświętnie, bo rozprawiamy się ze wszystkimi kolarskimi (i nie tylko!) mitami dotyczącymi odchudzania, „grubych kości”, genów, diety keto, „uzależnienia od cukru” oraz przekonania, że wszyscy kolarze są chudzi tylko dlatego, że dużo kręcą. Moim gościem jest Dawid Myśliwiec z kanału Uwaga! Naukowy Bełkot.

   Kiedy sam zaczynałem przygodę z szosą, ważyłem ponad 100 kilogramów – byłem takim pączkiem, większym niż pączki stojące dziś u nas na stole – i święcie wierzyłem, że wystarczy kupić rower, wsiąść na niego i waga sama spadnie. Bardzo szybko przekonałem się, że robiąc nawet 100 kilometrów dziennie, można nie tylko nie schudnąć, ale wręcz przytyć.

   1. Ujemny bilans kaloryczny – jedyne równanie, które naprawdę działa

   W najprostszym ujęciu chudniemy wtedy, kiedy nasza podaż kalorii w diecie jest mniejsza niż zużycie energii wynikające z podstawowej przemiany materii, pracy intelektualnej oraz aktywności fizycznej, takiej jak wyjście na rower. Energia potrzebna do ruchu musi wówczas zostać pozyskana z naszych zapasów – w tym z tkanki tłuszczowej.

   Kluczowe jest jednak to, jak duży zastosujemy deficyt kaloryczny. Zbyt głęboki deficyt przyspiesza wprawdzie spadek masy na wadze, ale drastycznie uderza w naszą sprawność fizyczną na rowerze i zdolność do regeneracji. Podobnie wygląda kwestia diety ketogenicznej: na samym początku daje spektakularny spadek wagi, ale w dłuższej perspektywie – w porównaniu do innych dobrze zbilansowanych diet o tym samym bilansie energetycznym – efekty się wyrównują, natomiast na rowerze przy wysokich intensywnościach brak węglowodanów szybko daje o sobie znać.

   2. Dlaczego Tadej Pogačar i zawodowcy z peletonu są tak chudzi? Błąd selekcji

   Patrząc na kolarzy z WorldTouru, często wpadamy w pułapkę tzw. błędu selekcji (selection bias). Na najwyższy światowy poziom trafiają osoby, które już na starcie miały określone predyspozycje genetyczne i budowę ciała, a następnie dostały sztab dietetyków, kucharzy, trenerów oraz warunki do treningu. Wielkie toury wygrywa się na stromych podjazdach, gdzie rządzi stosunek mocy do masy (W/kg). Gdyby znalazł się kolarz ważący 90 kilogramów, musiałby utrzymywać FTP na poziomie około 680 watów, żeby jechać pod górę koło w koło z Pogačarem – a nasza fizjologia sprawia, że dodatkowe kilogramy nigdy nie idą wyłącznie w mięśnie nóg.

   3. Czy robiąc 100 km na rowerze można przytyć? Pułapka dwóch dużych pizz

   Idealne także na trenażer

   Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

   399,99 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

   164,99 zł

   Koszulka kolarska męska Prawie.PRO 350W. Race

   399,59 zł

   Nawet jeśli podczas długiej jazdy spalisz 2500–3000 kcal, a po powrocie do domu wciągniesz dwie duże pizze i popijesz słodkim napojem, bilans wychodzi na zero albo wręcz na plus. Co więcej, tkanka tłuszczowa działa jak narząd endokrynny – wydziela hormony i substancje sygnalizujące, które po dużym wydatku energetycznym krzyczą do mózgu: „spalam się, dożyw mnie!”.

   Dochodzi do tego ciekawy paradoks termiczny: tłuszcz jest świetnym izolatorem. Kiedy ważysz ponad 100 kg, organizm potrzebuje mniej energii na utrzymanie temperatury ciała w chłodzie. Gdy zjedziesz z wagą o 25 kilogramów, tracisz tę naturalną warstwę ochronną – stąd kolarski paradoks, że im chudszy kolarz, tym grubiej musi się ubierać jesienią i zimą.

   4. „Jestem gruby, bo mam takie geny i grube kości” – ile waży ludzki szkielet?

   Badania bliźniąt i rodzin pokazują, że odziedziczalność BMI oraz miejsca odkładania tkanki tłuszczowej ma istotne podłoże genetyczne (w badaniach populacyjnych odpowiada za kilkanaście procent różnicy między losowymi osobami). Geny, a także choroby metaboliczne i cywilizacyjne – takie jak insulinooporność, cukrzyca czy depresja – potrafią realnie utrudnić redukcję masy i wymagają wsparcia medycznego.

   Zupełnym mitem jest natomiast tłumaczenie nadwagi „grubymi kośćmi”. Cały suchy szkielet dorosłego człowieka waży około 4 kilogramów (z wodą i szpikiem na wadze inteligentnej ok. 4,5–5 kg). Nawet gdyby ktoś miał o 10% cięższe kości od średniej, to różnica wynosi 400 gramów, a nie 15 czy 20 kilogramów!

   5. Czy „uzależnienie od cukru” istnieje i czy tłuszcz spala się dopiero po 40 minutach?

   Potocznie mówimy, że jesteśmy uzależnieni od cukru, ale z punktu widzenia fizjologii glukoza jest podstawowym paliwem niezbędnym do życia – to trochę tak, jakby powiedzieć, że jesteśmy uzależnieni od wody.

   Drugim gigantycznym mitem powtarzanym na siłowniach jest twierdzenie, że „spalanie tłuszczu włącza się dopiero po 40 minutach lekkiego wysiłku”. Nasz organizm korzysta z różnych ścieżek energetycznych równocześnie już od pierwszej minuty ruchu (a nawet wtedy, gdy siedzimy i rozmawiamy). Najwyższe tempo utleniania tłuszczu (tzw. strefa FatMax) przypada zazwyczaj w okolicach 45–65% VO2max. Gdy dokładasz do pieca i wchodzisz na wysokie tętno, procentowy udział tłuszczu spada na rzecz glikogenu mięśniowego, bo organizm potrzebuje szybkiej energii tu i teraz – ale całkowity wydatek kaloryczny w ciągu godziny mocnej jazdy jest znacznie wyższy.

   Dlatego też podczas długich i mocnych treningów żele energetyczne łączą dwa źródła węglowodanów – maltodekstrynę (glukozę) oraz fruktozę – aby wysycić dwa niezależne szlaki transportu jelitowego jednocześnie (co ciekawe, bardzo zbliżoną proporcję 1:1 ma zwykły cukier stołowy, czyli sacharoza).

   Drugi do ramy -25%

   Bidon Prawie.PRO 400W Bio 500 ml Czarny

   38,59 zł Druga -15%

   Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

   129,59 zł

   Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

   64,99 zł

   6. Waty na kilogram (W/kg), trzy zgrzewki wody na Przehybie i bomba na szosie

   Wielu kolarzy boi się schudnąć z obawy przed utratą mocy bezwzględnej. Ośmioro lat temu moje bezwzględne FTP w watach było wyższe niż dzisiaj (obecnie ok. 292 W przy ok. 310 W u Dawida), ale w międzyczasie zrzuciłem 25 kilogramów. To oznacza, że podjeżdżając pod Przehybę, nie wiozę już na plecach prawie trzech zgrzewek półtoralitrowej wody! Na każdym podjeździe wygrywa przelicznik watów na kilogram masy ciała.

   Pamiętaj jednak, że nawet mając duży zapas tkanki tłuszczowej, nie możesz jechać na kilkugodzinny trening w góry bez jedzenia i picia. Tempo pozyskiwania energii z tłuszczu jest zbyt wolne, by pokryć zapotrzebowanie podczas ciągłego kręcenia korbą. W koszykówce czy piłce nożnej masz setki mikroprzerw; na szosie (a zwłaszcza na trenażerze, gdzie nie ma nawet 2 sekund luzu w zakręcie ani na progu zwalniającym) praca jest nieprzerwana i brak węglowodanów kończy się klasycznym „odcięciem prądu”, czyli kolarską bombą.

   7. Skąd bierze się efekt jo-jo i dlaczego wygrywa trwała zmiana nawyków?

   Komórki tłuszczowe (adipocyty), które wyhodowaliśmy w przeszłości, nie znikają podczas odchudzania – one jedynie się kurczą i przez lata potrafią wysyłać sygnały chemiczne domagające się ponownego „napompowania”. Efekt jo-jo nie bierze się z powietrza: to moment, w którym traktujesz dietę jak tymczasową karę, a po osiągnięciu celu wracasz do starych nawyków.

   Jeżeli jesteś zdrowy, w 95% przypadków o Twojej wadze decyduje długofalowy bilans energetyczny i nawyki, które jesteś w stanie utrzymać przez całe życie – chociażby świadomość, że tabliczka czekolady i paczka chipsów wieczorem przed telewizorem to dodatkowe 1000 kcal, czyli połowa dziennego zapotrzebowania. A jeśli celem jest zrzucenie 20–30 kilogramów, najrozsądniejszym krokiem jest współpraca z lekarzem lub dietetykiem, zamiast ślepego kopiowania cudownych recept z internetu.

   Wielkie podziękowania dla Dawida za czas i ogrom merytorycznej wiedzy – koniecznie odwiedźcie kanał Uwaga! Naukowy Bełkot. A Wam dziękuję za każde wsparcie mojego kanału poprzez zakupy w sklepie Prawie.PRO. Do usłyszenia!

4. Bezwładność stresu i zmęczenia, a nasilenie nawrotów lęku i depresji (117)

   12 octobre 202615 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Dzisiaj temat, który sobie …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Dzisiaj temat, który sobie zanotowałem bodajże pół roku temu, kiedy troszeczkę gorzej się czułem. I w notatniku wielkimi zwłaskami powstało zdanie: „Bezwładność stresu”. Bardzo krótkie, ale wymagające bardzo dużego rozwinięcia, zwłaszcza, w szczególności w przypadku osób takich jak ja, być może takich jak Ty, które to niekiedy właśnie walczą z gorszym samopoczuciem, tym psychicznym, z tymi momentami gorszymi.

   Oczywiście słabszy moment w naszym życiu nie musi świadczyć o chorobie, to jest codzienność. Bo jeżeli byśmy mieli wychodzić z założenia, że wszystko zawsze jest constans, zawsze wszystko jest dobrze, nie ma żadnej sinusoidy, to dobre samopoczucie nie byłoby dobrym, a złe nie byłoby złym. I to jest w pełni normalne, że każdy z nas ma jakiś kryzys, można mieć gorszy dzień, można mieć gorszy tydzień, rok… I trzeba się nauczyć z tym żyć. Że nie zawsze musi być dobrze.

   Ale niekiedy łatwiej jest walczyć z chwilami, z momentami tymi gorszymi wtedy, kiedy rozumie się ich genezę, przyczyny. Łatwiej się wtedy z tym pogodzić.

   I ja zauważyłem u siebie taką prawidłowość, że jeżeli mam bardziej stresujący okres – ogółem, bez względu na to, czy to by była kwestia problemów osobistych, finansowych, zawodowych, czy jakieś nieszczęśliwe zdarzenie w naszym życiu – to jest to zasiewanie takich ziarenek, które później niestety bardzo często będą kiełkować. I tym nie należy być w zupełności zaskoczonym. Być może niekiedy jest to właśnie sposób do motywowania nas do tego, żeby naprawdę próbować zauważać pewne schematy, dzięki którym będziemy mogli unikać stresujących sytuacji.

   Ja się przez cały czas w życiu tego uczę. Czasami nawet chyba, wydaje mi się, że za bardzo nadgorliwie robić dla świętego spokoju rzeczy, przez co w przyszłości być może będę miał właśnie więcej tego świętego spokoju. Ja tak miałem kiedyś w przeszłości chociażby z urzędem skarbowym, że zawsze wolałem się sześć razy upewnić, pięć razy policzyć, czy dobrze zapłaciłem wszystkie te podatki, niż potem niepotrzebnie stresować się tym, że przyjdzie jakiś polecony. I najczęściej przyjdzie w najmniej oczekiwanym momencie i to nie jest fajne. Bo to jest znowu właśnie wrzucanie kolejnego ziarenka, które potem znowu będzie kiełkować i będzie się mściło po kilku różnych tygodniach.

   I właśnie najgorsze są te wszystkie kumulacje stresu. I zazwyczaj jest tak, że wtedy kiedy nie idzie w robocie, wtedy też zaczyna coś się sypać w domu, nie wiem, na treningu okazuje się, że już nie jesteś taki, jaki byłeś, byłaś dwa miesiące temu, jeszcze waga nie daj Bóg ci wzrośnie, albo ktoś powie coś nieprzyjemnego na jakimś rodzinnym spotkaniu… I wtedy człowiek po prostu nagle przekracza tę linię, poniżej której po prostu ma gorszy moment, gorszy okres. I jego występowanie będzie potem determinować być może twoje samopoczucie za dwa tygodnie. Albo wtedy, kiedy tak jak teraz – nagle przyjdzie jesień.

   I spłacasz dług. Spłacasz dług wysiłku, ciągłego napięcia właśnie gorszym samopoczuciem. I wtedy, kiedy ja sobie to uświadomiłem, to okazuje się: „Ha, no tak!”. Też jednocześnie nie chodzi o to, żeby sobie samemu przepowiadać: „O, za chwilę będę czuć się gorzej, bo teraz mam stres, bo przebiegł mi właśnie ten czarny kot, więc teraz na pewno wydarzy się jakaś tragedia”. No nie, to też trzeba sobie moim zdaniem poukładać w głowie.

   Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

   64,99 zł Druga -15%

   Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

   129,59 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO Casual PrimaLoft Unisex

   274,99 zł

   Ale mówię to głównie z tego względu, że musimy znajdować przez cały czas czas dla siebie, czyli trochę sobie higienizować tę codzienność. I ja bardzo… i właśnie mi się w tamtym tygodniu włączyły takie bezpieczniki, kiedy sobie pomyślałem: „Kurczę, za dużo pracowałem w tamtym tygodniu i muszę coś z tym zrobić, nawet jeżeli coś miałoby być niedopięte na ostatni guzik, to ja muszę… muszę wrócić do bardziej regularnego snu, muszę wrócić do właśnie tego dawkowania sobie roboty, mimo że wszystko teraz wydaje się najważniejsze i pilne”. To jednak nie – robota jest dużo mniej ważna niż ewentualne przyszłe konsekwencje wynikające z tego, że za dużo pracuję, a za mało czasu skupiam się na aktywną regenerację.

   Aktywna regeneracja to nie chodzi mi tylko i wyłącznie o sport, ale aktywna regeneracja to jest także sen i pilnowanie tego naszego stałego harmonogramu. Bo bardzo wysoko stawiam sobie właśnie sen. Nie sprawdzam chorobliwie na zegarku, jak wyglądała moja ostatnia doba i jaki jest wynik tego snu, ale jest to jeden z takich czynników, który staram się kontrolować, wiedząc też, że urządzenia sportowe nie do końca zawsze muszą mieć rację, nie zawsze muszą prawidłowo zliczyć sen, wszystkie wybudzenia oraz to, w jakiej jesteś fazie. To są jeszcze urządzenia, kurczę, które potrafią się mylić. I teraz nawet ostatnio miałem okazję testować Apple Watcha, bo wkrótce przygotowuję się jak co roku do zrobienia takiego wideo, które mówi o zmianach chociażby w tym zegarku.

   Ale nie ufam temu. Ufam bardziej swojemu własnemu rozsądkowi nie tylko wtedy, kiedy patrzę na elektronikę, ale również wtedy, kiedy po prostu dzieje się dużo wokół mnie. I też taką, wydaje mi się, ciekawą genezą mogą być chociażby wymagania rodzinne wobec nas samych, gdzie to co chwilę się orientujemy: „Kurczę, ode mnie cały czas ktoś coś chce i cały czas ktoś ode mnie czegoś oczekuje, a ja nie mam siły. I ja nie mogę wszystkim pomagać zawsze i nie zawsze muszę być na baczność. Czasami muszę stawiać sobie te granice”.

   Ale nie mówię tego w stosunku tylko i wyłącznie do rodziny, bo czasami ktoś może być taki w pracy na przykład twojej – niezwykle atencyjny, wymagający bardzo dużo skupienia. To może być także toksyczny szef. I jemu też trzeba ustawić te granice, bo właśnie nie ma nic cenniejszego od zdrowia psychicznego i nie ma nic cenniejszego od zaoszczędzenia sobie kilku dni kryzysu, które są wywołane właśnie przez to, przez naszą służebność.

   Owszem, trzeba być dobrym człowiekiem, trzeba być pomocnym, trzeba być dobrym, sumiennym pracownikiem, ale są pewne granice. Niewłasnym kosztem. Łatwo się mówi: „zmień robotę, zmień szefa”. Ale… ale nie stój bezczynnie, nie oczekuj właśnie tej kolejnej katastrofy, którą potem będzie trzeba w jakiś sposób odżałować, spłacić.

   Bo ja też wielokrotnie już to spłacałem i już wielokrotnie sobie udowadniałem, że właśnie przez to, że ja nie byłem wystarczająco asertywny, przez to, że ja brałem całe obciążenie psychiczne czy też cały stres na siebie za wszystkich dookoła, potem ja na samym końcu zostawałem z tym wszystkim sam.

   I to wydaje mi się, że jest cholernie ważne. Wszystko na rzecz tego, żeby nie budować sobie właśnie tej bezwładności stresu, zmęczenia, gdzie to orientujemy się, że po trzech tygodniach my jesteśmy kompletną dętką. Nie jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować i właśnie bardzo często w takich momentach jest, że zostaje się z tym samemu. Bo wtedy, kiedy byłaś pełna energii, byłeś pełen energii i rzucałeś się wszystkim do pomocy, to okazuje się, że jesteś niesamowicie lubiany, potrzebny. A wtedy, kiedy musisz się wycofać, bo nie jesteś w stanie funkcjonować w sposób normalny, bo po prostu masz zły moment, to człowiek bardzo często jest sam.

   Prawie.PRO Tour Rytro 2027 Voucher na obóz kolarski

   2350,00 zł Drugi -10%

   Kubek Prawie.PRO 200W 310 ml w opakowaniu ozdobnym

   79,99 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO 500 VO2 MAX Merino Unisex Czarna

   649,00 zł

   I to uczy trochę egoizmu. To uczy czasami stawiania siebie na pierwszym miejscu. Czy to jest zdroworozsądkowe? Jeżeli bierzemy te słowa, które mówię, w sposób w miarę racjonalny, wypośrodkowany, a nie zero-jedynkowy, to tak. Tylko ciężko jest to zrozumieć i naprawdę trzeba zaliczyć kilka mocnych uderzeń prosto w twarz od życia czy też od innych ludzi, żeby to zrozumieć.

   Że ja muszę mieć swoje własne bezpieczniki, ja muszę mieć swoje czerwone linie, których nie mogę przekraczać. Poza oczywiście wyjątkowymi sytuacjami. Ale na co dzień nie mogę ich przekraczać i nie mogę być gąbką wszystkich wokoło, bo każda gąbka ma swoją pojemność, po przekroczeniu której zaczyna się z niej wylewać woda. I wszystkie złe emocje to jest właśnie ta woda, a gąbką jest nasz mózg, który ma ograniczoną pojemność. I to zawsze musi się wylać i ten dług zawsze będzie trzeba w swoim życiu spłacić.

   Kiedy to człowiek chce, nie chce – musi zrobić krok wstecz, usunąć się gdzieś do cienia, poleżeć kilka dni w łóżku i to sobie wszystko wypłakać, albo nagle zacząć się na nowo dziwić, że wróciły mi ataki paniki, że znowu gorzej śpię, że nie potrafię pohamować u siebie apetytu, że do tego wszystkiego spada ogółem życiowa determinacja do robienia czegokolwiek, bo nagle odzywa się w tobie zapomniana już przez ostatnie miesiące czy też lata depresja, nerwica, stan ciągłego napięcia, z którym nie jesteśmy w stanie nic zrobić. Ale to jest właśnie kwestia konsekwencji tego, co się działo kilka tygodni temu na przykład.

   I że to właśnie wtedy, kiedy mamy do czynienia ze stresem, ze zmęczeniem, wtedy trzeba myśleć o tym, co być może przez to wszystko wydarzy się za trzy tygodnie.

   I ja właśnie staram się o tym myśleć. Dlatego praca nie jest najważniejsza, zwłaszcza w takich momentach, kiedy to u mnie pojawia się… nie wiem, pojawia się raz: taki perfekcjonizm, dwa: że lęk, tak jak w okresie jesiennym, że: „Kurczę, no to teraz sezon się kończy, to na pewno skończą mi się pieniądze, to się muszę zabezpieczyć na sześć razy, żeby teraz w tym okresie wszystko szło tak jak należy. Może poszukam błędów, może coś jeszcze poprawię, może zrobię dwa razy więcej treści, może coś…”.

   Nie. Nie mogę pracować po 12 godzin, bo wiem, że właśnie pracuję na rzecz tego, że będę się gorzej czuć potem, że będę ten dług spłacać, że organizm mi się upomni o to. I bardzo podobnie jest w przypadku, nie wiem, chociażby przetrenowania. Bo to jest podobny mechanizm, tyle że taki w zupełności, w 100% fizyczny. Jeżeli przedobrzysz z ilością i intensywnością treningów, to masz o wiele większe szanse, że się rozchorujesz. Nie chciało ci się dzisiaj odpuścić treningu, to za trzy tygodnie albo za tydzień twój organizm położy cię przymusowo do łóżka i zamiast zwykłego przeziębienia będzie to angina.

   Kurczę, no też tak nieraz miałem, przez to też trochę spokorniałem, wychodząc z założenia, że nie w każdym tygodniu muszę zrobić każdy jeden trening idealnie od linijki i nie w każdym tygodniu, i nie każdego dnia muszę zamknąć wszystkie kręgi. Bo czasami można przegapić pewne sygnały ostrzegawcze, czyli znowu przekroczyć w tym przypadku – ale fizycznie – pewne linie, które stawia nam nasz organizm, przez co układ odpornościowy też się poddaje.

   Idealne także na trenażer

   Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

   399,99 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

   164,99 zł Druga -10%

   Koszulka funkcjonalna Prawie.PRO 300W Czarna Slim Unisex

   199,50 zł

   A wtedy, kiedy przykładowo jesteśmy chorzy, to też trzeba zauważyć, że bardzo często jest tak, że nasza głowa też na tym cierpi.

   Przepraszam, ale dokończę kawę, którą robię sobie już trzeci raz i za każdym razem mi stygła dzisiaj. Ale taki jest urok poniedziałków.

   Dzisiaj właśnie z tym przesłaniem, z tą notatką… przesłaniem – jak to zabrzmiało! Dzisiaj właśnie z tą notatką i z tymi słowami chciałem powiedzieć nieco więcej ciepłego w stosunku do osób, które tak jak ja mają problem z asertywnością. Ja już trochę mniej, bo sobie to ćwiczę, tylko się nie da zrobić z dnia na dzień, to się trenuje przez lata. I czasami mi było też, nie ukrywam, wielokrotnie wstyd z tego powodu, że musiałem powiedzieć „nie”. Albo że musiałem się właśnie schować w cień, żeby to nie musieć się potem chować w cień nie z własnego wyboru, tylko ze względu na to, że moja głowa nie domaga.

   Bo to jest paskudne uczucie: chcieć wyjść z cienia, ale nie móc. Myślę, że sporo osób, które mnie obserwują i które mnie znają, wiedzą jak to jest. Jest to paskudne.

   Bardzo dziękuję. I do usłyszenia.

    

5. Dlaczego jestem kolarzem gorszym od Ciebie? (Na 10 lat kanału Prawie.PRO) (116)

   14 septembre 202617 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Prawie rok się zbierałem …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Prawie rok się zbierałem do napisania tego wideo. Jest ono dla mnie trudne. Dla osób postronnych jeszcze trudniejsze. W odbiorze. Jednak co roku staram się otwierać, zrywając swoją uśmiechniętą maskę, by pokazać, że jestem jak każdy. A tak naprawdę jestem gorszy.

   Im mam gorszy moment, tym gorzej oceniam samego siebie. Możesz mieć w życiu wszystko. Pieniądze, sprzęt, miłość, proste zęby, wspaniałą pasję… Jednak pod koszulką, pod skórą, gdzieś głęboko w swoim sercu jesteś dla samego siebie zerem.

   Najtrudniej jest to odkryć, zdać sobie z tego sprawę. Najtrudniej oglądać zdjęcia na których jesteś uśmiechnięty(a) pośród innych ludzi, gdy wiesz, że uważasz siebie za niepotrzebny element tej ilustracji.

   Gdy uważasz wszystkich wokół za mądrzejszych, ładniejszych, szybszych. Z lepszą przeszłością. Ciągle jest w Tobie napięcie, bo podświadomie boisz się tego, że ktoś odkryje Twoje słabości. Ktoś się zorientuje, że masz duży nos, wystający brzuch. Brak wytopionych mięśni. Zbędne 5 kilo. Boisz się, że nie dasz rady z innymi, nie dotrzymasz ich poziomu. Tym sposobem skażesz się na ocenę. Na wstyd.

   Tak. Ja odkryłem, że całe życie wstydzę się za siebie. Od najmłodszych lat. Od szkoły podstawowej, od zapisania się do młodzików Piasta Gliwice. Od pierwszego stażu. Od pierwszego etatu. Każda interakcja to lęk przed oceną. Dlatego wyjście z domu wymaga od Ciebie głębokiego oddechu. Przygotowania.

   Czujesz napięcie, choć kompletnie nie łączysz tego z wejściem do sklepu, gdzie są inni. Robisz to, ale nigdy nie patrzysz prosto przed siebie. Odkrywasz, że zawsze patrzysz w podłogę. Domyślnie w peletonie zajmujesz ostatnie miejsce, bo tu najmniej osób na Ciebie patrzy.

   Są oni a potem ja. Tak, ja tak mam. Dlatego nigdy, nawet jakbym miał formę, nie umiałbym wygrywać, bo bycie na pierwszym miejscu jest dla mnie większym dyskomfortem niż cień. Dlatego tak często świadomie w życiu wybieram cień. Dlatego tak ciężko jest nagrywać wideo, pozować do zdjęć albo nawet powiedzieć komuś cześć.

   Dlatego wybierasz maile zamiast telefonów. Hamulec zamiast sprintu. Potakiwanie zamiast sprzeciwu. Dostawę pod drzwi zamiast do rąk.

   Boisz się odrzucenia przez lepszych od Ciebie. Tyle, że wszyscy są lepsi od Ciebie. Chcesz być akceptowana i akceptowanym przez wszystkich, mimo, że nie z każdym trzeba utrzymywać relacje. Bo jesteśmy różni. Bo niektórzy naprawdę nie zasługują na naszą atencję, ponieważ żerują na słabości, braku odwagi i sprzeciwu. Uważasz, żeby zasługiwać na akceptację zawsze musisz wszystkim wozić bidony. A na koniec pokornie przyjmiesz słowa krytyki, bo dojechały 30 sekund za resztą, ciepłe i wygazowane. Jest Ci wstyd.

   Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

   64,99 zł Druga -15%

   Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

   129,59 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO Casual PrimaLoft Unisex

   274,99 zł

   Ten sam, który czujesz przy stole podczas świąt, w pracy, w internecie, u lekarza, na zawodach czy w autobusie. Z przyzwyczajenia w pracy dajesz 110% i poprawiasz wszystko za innych. Już bez docenienia i dziękuję. Bo to już norma. Ale nie zwracasz na to uwagi. Głowa ulega adaptacji jak ciało do upałów czy nogi do polskich gór. Jednak koszt pozostaje ciągle ten sam. Wkładasz gigantyczny wysiłek w przeciwdziałanie gorszości. W obsługę wszystkich kompleksów, toksycznych ludzi, których przyciągasz do siebie jak zbyt ciasna koszulka tłuszcz.

   Nie możesz sobie pozwolić na ukazanie swojej słabości, bo pragniesz być jak inni. Wybierasz styl, którego nie trawisz, chowasz łzy za okularami, krople potu akumulujesz w czapce pod kaskiem, a ból przepłacasz zdartym szkliwem. Gdy ukażesz choćby przez chwile prawdziwą twarz, strach, brak sił okażesz się nieperfekcyjnym(a). Wstyd nie być idealnym. Prawda? Wszyscy tego wymagają.

   Masz być szybki jak Pogacar. Chudy jak Niemiec. Mądry jak Dawid Myśliwiec. Silny jak Arnie. Twardy jak Szajba z Fali Zbrodni. Ładna jak Niewiadoma.

   Ktoś Ci zaszczepił patologiczny wymóg bycia perfekcyjnym. Przyjęty bezkrytycznie i to jeszcze tak dawno, że nawet nie pamiętasz. Nie przypominasz sobie jak rodzice krzyczeli na Ciebie gdy płakałeś(aś) bo nie dawałeś rady? Chciałabyś zapomnieć jak koleżanki śmiały się z Twoich uszu i tego jak słabo grasz w siatkę? A to jak uderzył Cię chłopak z klasy i śmiali się z Twoich ubrań? A gdy mąż Ci powtarzał, że jesteś beznadziejna? Jak darł się na Ciebie przy wszystkich szef, choć to nie była Twoja wina? Pamiętasz jak było Ci wstyd na pierwszej ustawce kolarskiej będąc ostatnim? Albo jak się wywróciłeś i nikt nie podał Ci ręki. Gdy wszyscy się na Ciebie tylko biernie patrzyli.

   Bycie nieidealnym to ryzyko powrotu do tego bólu, który wolisz zapomnieć. Bólu, który ukształtował cały Twój sposób patrzenia na świat. Który podporządkował dziesiątki Twoich zachowań, czyniąc z nich niewidzialne schematy. Dlatego już nie zwracasz uwagi na poziom wysiłku ani napięcia jaki generuje lęk przed wstydem. Najgorzej to sobie uświadomić. Najgorzej to wiedzieć, że z nikim nie możesz o tym porozmawiać. Zawsze jesteś sam w tłumie ludzi. Ty i Twój przewlekły strach.

   To wszystko dotyczy ogromu z nas. Dorosłych dzieci, kierujących się w swoim życiu emocjami z dzieciństwa. I choć zdanie sobie z tego sprawy potrafi bardzo pomóc, to jednak w życiu każdego z nas zdarzać się będą momenty gdy bez okularów na rowerze będzie widać łzy.

   Gdy nie masz siły odzywa się w Tobie ten kolega, zły mąż, rodzic mówiący, że zawsze musisz być silny/silna i najlepsza. Tymczasem nie istnieje perfekcja. Nie ma czegoś takiego jak ideał. Nie ma ludzi bezwzględnie mocnych, nie popełniających błędów. Pogacar też się wywraca. Większość kolarzy też ma nadmiarowy tłuszcz. Naukowiec również może się mylić. Z kolei gwiazda kina może być jedynie kreacją.

   Ktoś kto wymaga lub wymagał od nas bycia idealnym sam nie jest doskonały. Okazuje się, że rodzice i nauczyciel mają jedynie swój punkt widzenia, który nie zawsze jest zgodny z prawdą. Kolega z klasy może dobrze kopał w piłkę, ale słabo radzi sobie z alkoholem. Kolega z grupy, który ostatnio był najszybszy na rowerze okazuje się mocny fizycznie, jednak może nie zdawać sobie sprawy, że opowiadanie o tym wszystkim jest powodem do wstydu. Tak, bo każda inteligentna osoba wie, że wszelkie próby wywyższania się, walki o docenienie jest tak naprawdę głośnym krzykiem ratunku. Tymczasem prawdziwi bohaterowie są cisi. Majętna osoba nie powie o swoich zarobkach. Naprawdę mocny kolarz nie będzie opowiadać ile zrobił kilometrów. A tym bardziej nigdy nie oceni słabszych od siebie by nie zrobić komuś przykrości chcąc podkreślić swoje ego. Nie ma takiej potrzeby.

   W końcu gdy zapytasz wprost osoby wokół Ciebie czy zauważyły, że masz krzywy nos, większość z nich stwierdza, że dopiero teraz zwróciły uwagę na Twój największy kompleks. Dowiadujesz się też, że miarą wartości jako człowieka w jednym procencie jest Twoja szybkość. Wśród osób, które są przy Tobie ze względu na Twoje serce czy umysł. A nie to jak grałeś w piłkę w gimnazjum.

   Mało jest osób, które patrzą inaczej. I jeśli są wokół Ciebie to czy naprawdę muszą Ciebie kochać? Co to są zawody na liczbę znajomych na naszej klasie? Jeśli ktoś Cię cały czas krytykuje, to może robi to także dlatego, bo próbuje udoskonalać swój niedoskonały świat? Może sama się wstydzi tego kim jest? Może ten szef wyżywa się na Tobie, bo wie, że ma gorsze kompetencje od Ciebie?

   Tylko nie ma świadomości, że najsłabszym ogniwem tego zestawienia jest on sam, a nie Ty. Nawet nie wiesz ile własnych problemów mają osoby, które najbardziej udają bogów w każdej z dyscyplin życia. Jak sami są skrzywdzeni życiem i sfrustrowani tym gdzie się znajdują.

   Prawie.PRO Tour Rytro 2027 Voucher na obóz kolarski

   2350,00 zł Drugi -10%

   Kubek Prawie.PRO 200W 310 ml w opakowaniu ozdobnym

   79,99 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO 500 VO2 MAX Merino Unisex Czarna

   649,00 zł

   To jak krytykanci w Internecie. Najłatwiej ocenić upadek z kanapy. Wytknąć komuś zły wygląd samemu nie mając ustawionego awatara. Mówić, że nie masz zdolności, samemu nie potrafiąc poprawnie posługiwać się językiem w którym ciśnie po Tobie. A im bardziej jesteśmy spolaryzowani, tym więcej w nas determinacji do pisania rzeczy złych. Do wydawania ocen. Bo ocenianie jest najprostsze. Dużo łatwiejsze, niż analiza. To też najlepszy sposób na wywyższenie samego siebie. Łatwiej jest podnieść swoją wartość obniżając Twoją. Czy to nie jest znany schemat wampiryzmu? Przerzucanie swojego wstydu na Ciebie? Po co Ci takie relacje? Co takie osoby wnoszą do Twojego życia? Po co dajesz się ciągnąć w dół. No chyba, że chcesz być influencerem.

   Wiem, bardzo łatwo się to mówi. Gdyby to było proste to sam nie miałbym epizodów w których czuję się śmieciem. Jednak walka ze wstydem i własną wartością to jest proces. Trening. Raz FTP 4W w górę, następnie 8 w dół, a za jakiś czas 8 plus. Jednak gdy nie trenujesz to się cofasz coraz bardziej do cienia. Gdy boisz się ustawek i jeździsz na końcu to nie przekonasz się jak to jest być w środku razem z innymi. Że nie jesteś gorszy. Albo, że nikt na to nie zwraca tak naprawdę uwagi spośród wartościowych ludzi na których naprawdę nam zależy.

   Trenując możesz się przekonać, że jednak da się odciąć od wampirów i tak naprawdę mniejsze grono osób, które nas lubi nie sprawia, że jesteś gorszym człowiekiem. No bo nie każdy musi Cię lubić, bo to nierealne i okupione codziennym wysiłkiem w którym to stawiasz siebie oraz swoje potrzeby na ostatnim miejscu. Uderzając pięścią w kierownicę przekonasz się też, że liczą się też Twoje potrzeby.

   Z kolei mówiąc otwarcie o swoich lękach okazuje się, że jest łatwiej. Że mnóstwo osób które uważasz za lepsze od siebie też mają ten sam problem. Dowiadujesz się, jak one sobie rodziły i radzą z tym okropnym uczuciem bycia za innymi. Że nawet uśmiechnięty Pan z Internetu czuję się gorszy od Ciebie, albo, co najbardziej zaskakujące – ktoś Cię podziwia, jednak wstydził się o tym powiedzieć.

   Każda osoba o obniżonej własnej wartości ma tendencję do tego by przesadzać, chorobliwie skupiać się na swoich straszkach. Pani w sklepie Cię nie oceni, bo jesteś dzisiaj tysięcznym klientem. Lekarz nie pomyśli o Tobie źle, ponieważ dzisiaj przyjął już 9 osób z tym samym. Na ustawce mało kto nie będzie Cię lubić przez to, że nie potrafisz utrzymać koła. Tym bardziej jeśli powiesz o tym wszystkim otwarcie. Wtedy jedynie na co się skazujesz to na podziw, że umiesz pokazywać swoją słabość. Masz jaja, żeby powiedzieć, że się boisz. Bo reszta też się boi.

   Bo każdy czasem czuje się jak gówno. Tylko mało kto o tym jest w stanie powiedzieć bez przepracowania tego głęboko w swoim sercu. To jest jedyna opcja, żeby jechać dalej i przeciskać się bliżej czoła peletonu. Nagle okazuje się, że Twoją najsłabszą stroną nie są Twoje słabości tylko wstyd. To on najbardziej hamuje Twoje siły.

   Nagle okazuje się, że potrafisz rozluźnić swoje serce i głowę. Stawiasz siebie na równi z innymi a nie obok. Ani nad innymi, ani poniżej. Wśród innych stanowisz uzupełnienie. Bo każdy z nas ma inne słabe i mocne strony. Dzielimy się na zawodników taktycznych, górali, sprinterów. Ja umiem lepiej liczyć, a Ty lepiej piszesz. Jednak jak każdy mogę mieć gorszy dzień. Mogę źle skręcić. Jednak czy znasz kogoś, kto tego nie zrobił? Każdy z nas, ale o tym się nie mówi.

   Przy tym wszystkim musisz pamiętać, że bez względu na to co mówię, bywają gorsze momenty. Też mam chwile gdy chowam się w cień. Nadal też nie umiem przyjmować dobrych słów, za to o wiele lepiej wbija mi się do głowy krytyka. Wciąż bywają dni gdy chce jechać sam, do nikąd. Są momenty gdy łzy spływają pod okularami, jednak wszyscy myślą, że to pot. Sztuką, której się uczę to potrafić zaakceptować swoją niedoskonałość. Uczynić z siebie samego mniej bezwzględnego szefa. Nie być dla siebie nauczycielem że szkolnych lat. Przyjąć 90% doskonałości za normę. Bądź na 90%.

   To jest cholernie ciężka praca każdego gorszego dnia. Zwłaszcza gdy jesteś zmęczony, niewyspany lub gdy właśnie się orientujesz, że przegapiłeś zjazd. Jednak to nie jest bycie gorszym. Życie i samopoczucie to nie jest linia wiecznie wznosząca. To interwały. Niekiedy musisz zakręcić z całych sił na zaciśniętych zębach, by znów złapać koło

   Najważniejsze w tym to jest umieć pokochać samego siebie. Akceptując te swoje 90% doskonałości. Sztuką pogodzenia się z samym sobą jest sztuka przymykania oczu na te brakujące 10%.

   Idealne także na trenażer

   Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

   399,99 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

   164,99 zł Druga -10%

   Koszulka funkcjonalna Prawie.PRO 300W Czarna Slim Unisex

   199,50 zł

   Wstyd to nie tylko wzrok rzucony w chodnik, w licznik rowerowy, garb nawykowy i wiecznie zaszklone oczy zasłonięte lustrzanymi okularami.

   Wstyd to także coś co jest zupełnie odmienne. Sztuczna wyższość, ekscentryzm. Maska założona i zabetonowana na twarzy. Często najgorszymi czują się osoby, których w życiu byśmy o to nie podejrzewali. Być może nawet one same nie zdają sobie sprawy z tego, że to co determinuje ich sposób codziennego funkcjonowania to permanentny kompleks.

   I słowo kompleks jest bardzo niesprawiedliwe, bo niekiedy spłaszczane. Mówi się, że ktoś jest zakompleksiony, bo próbuje przez cały czas coś udowadniać. A im bardziej tego chce, tym jest gorzej dla niego samego oraz swojego otoczenia. Albo wręcz przeciwnie – są ludzie, będące wiecznie uśmiechnięte, życzliwe, otwarte, muszące cały czas wkładać ogromny wysiłek w to, by choćby odezwać się do drugiej osoby. Przez lęk przed byciem ocenionym.

   Sztuką wówczas jest nie oceniać drugiego człowieka, a zdać sobie sprawę z tego, że jest to problem z którym ktoś sobie nie radzi, a jego geneza jest niezwykle zawiła.

   Skąd bierze się ten dysonans, w którym to wstyd Ci za to jaką, jakim jesteś? Dlaczego patrzysz na innych z dołu. Dlaczego innym podświadomie w sercu zazdrościsz osiągnięć, wyglądu, prędkości na rowerze czy nawet rodziny.

   Nie wierzę w dobre słowa które słyszę. Jakby nie były adresowane do mnie

   Zauważłemn, że moja głowa zawsze podświadomie londuje w grunt. Gdy chodzę nie patrzę przed siebie, tylko w ziemię. Nos wbity w asfaltowe

   To czego najbardziej się boję to, że mogłoby się tak stać jak kiedyś gdy miałem 19 lat, że mój wstyd zacznę maskować pychą. Nie umiałbym wytrzymać ze sobą mając podświadome poczucie bycia lepszym od innych.

   Otaczasz się toksycznymi ludźmi bo chcesz żeby ktokolwiek Cię akceptował. Ja kiedyś też bałem się dokonywać selekcji znajomych, bo bałem się tego, że ktoś mnie nie będzie lubić. Nie miałem żadnych granic. Zero asertywności i pewności siebie. Bo wstydziłem się tego jak niedoskonały jestem.

6. Po 10 latach usiadł na rower. To był koszmar… Kompendium o budowaniu formy od zera

   31 août 202636 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Ten odcinek to refleksje …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Ten odcinek to refleksje oraz praktyczne poradnikowe wskazówki na temat powrotu do aktywności fizycznej i rozpoczęcia przygody z kolarstwem. Opisuję drogę od znacznej nadwagi do budowania wysokiej formy i wydolności.

   Główne wnioski i porady z materiału:

   • Początki i zaakceptowanie dyskomfortu: Pierwsze treningi po długiej przerwie wiążą się z bólem, zmęczeniem i konfrontacją z własnym ego. Jest to naturalny proces wynikający z zaniedbań z ubiegłych lat, do którego organizm potrzebuje czasu, aby się zaadaptować.

   • Wydolność ponad siłę: Szybkość na rowerze i w górach wynika głównie z wydolności (VO2 max) oraz pracy serca i płuc, a nie jedynie z siły mięśni czy wyglądu nóg. Kluczowa jest wysoka kadencja (ok. 90–95 obrotów na minutę), czyli „kręcenie bez przesadnej siły”, by nie obciążać mięśni.

   • Kluczowa rola konsekwencji: Najważniejszym czynnikiem w budowaniu formy jest regularność. Lepiej trenować rzadziej, ale stale, niż stosować zrywy. Forma u amatorów rośnie dynamicznie zwłaszcza w pierwszym sezonie.

   • Trening i interwały: Poza spokojną jazdą długodystansową (wytrzymałość), warto wprowadzać krótkie, intensywne akcenty (interwały, sprinty, podjazdy na czas). Stymulują one układ krwionośny do pracy na wyższych obrotach i przesuwają granice wydolności.

     Idealne także na trenażer

     Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

     399,99 zł Druga -10%

     Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

     164,99 zł

     Koszulka kolarska męska Prawie.PRO 350W. Race

     399,59 zł

   • Masa ciała i odżywianie: Waga ma ogromne znaczenie w kolarstwie (szczególnie na podjazdach). Sama jazda nie gwarantuje spadku wagi, jeśli nie kontroluje się bilansu kalorycznego. Równie istotne jest dbanie o nawodnienie oraz elektrolity (np. unikanie alkoholu).

   • Sprzęt i gadżety: Nie należy przeceniać drogowego sprzętu, drogich rowerów czy pomiarów mocy na początku. Stanowią one zaledwie procent sukcesu. Na start wystarczy prosty licznik, pomiar kadencji oraz pulsometr na klatkę piersiową do monitorowania pracy serca.

   • Technika jazdy: Warto ćwiczyć pedałowanie na stojąco. Pomaga to przetrwać strome podjazdy, przynosi ulgę miednicy oraz dłoniom i poprawia krążenie podczas długich tras.

   • Podejście mentalne: Należy trenować i rywalizować przede wszystkim ze sobą, nie porównując się do zawodowców ani innych kolarzy. Kolarstwo powinno być pasją i formą ucieczki od codziennego stresu, a nie źródłem frustracji.

7. Jestem niedoszłym alkoholikiem. Uratował mnie rower (114)

   16 juillet 202615 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć. Tutaj Leszek …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Cześć. Tutaj Leszek. Niedoszły alkoholik.

   Żyjemy w kraju z ogromnym problemem.

   W Polsce każdego dnia do południa schodzi 500 000 małpek. Pół miliona małych butelek mocnego alko na śniadanie. To jest do południa. Bo do północy schodzi ich 3 miliony. Codziennie każdego dnia. 3 miliony tylko tych małych butelek.

   W Polsce Żabka nie otworzy się jeśli w danej lokalizacji nie ma szans na koncesję. No dobra są takie trzy.

   To mnie przeraża. Tak samo jak otyłość wynikająca nie tylko ze złej diety, tylko z ilości wypijanego alkoholu każdego tygodnia, miesiąca, roku. Ile to jest kcal?

   Tak samo przykro mi jest obserwować jak wiele osób uprawia sport po to by pić i pije coraz więcej, bo uprawia sport. Zrobiłem o tym nawet cały film. O tej pułapce: Mogę dzisiaj wypić butelkę wina, bo dużo jeździłem. A jutro będę dużo jeździć, bo jutro też chcę się napić. Mówisz sobie, że Ci smakuje. A tak naprawdę chodzi o coś zupełnie innego. O to, że alkohol jako jedyny daje Ci to uczucie zdjęcia łańcucha z klatki piersiowej. Rozluźnia Cię, poprawia nastrój. Resetuje stres i problemy skryte cholernie głęboko. Być może nawet te z trudnego dzieciństwa.

   Dlatego uważam siebie za niedoszłego alkoholika. Niedoszłego tylko dlatego, bo kiedyś udało mi się wychwycić ten schemat, ale co najśmieszniejsze nie u siebie.

   Wychwyciłem to, patrząc z boku. Wychwyciłem będąc w grupie kolarzy, gdzie każdy był na kacu. Każdy narzekał na upał, zmęczenie, ból, zły nastrój, ale nie dlatego, bo trasa była wyjątkowo skomplikowana, a temperatura wyjątkowo wysoka.

   Kiedyś zapytałem siebie po co tutaj jestem. Dla roweru czy dla wieczorów przy browarach po każdym powrocie do bazy. Rano ruszając już myślami byłem przy wieczornym stoliku

   Jestem niedoszłym alkoholikiem też dlatego, bo spełniam wszystkie warunki osoby o wysokim ryzyku uzależnienia od alkoholu:

   Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

   64,99 zł Druga -15%

   Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

   129,59 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO Casual PrimaLoft Unisex

   274,99 zł

   Mam zdiagnozowane zaburzenia lękowe, jestem osobą o niskim poczuciu własnej wartości. Do tego alkohol w moim przypadku łagodzi przewlekły stres i napięcie. Niweluje stres. Po alkoholu jestem zabawny i pocieszny. Rozwiązuje praktycznie wszystkie moje codzienne troski. Nawet jedno piwo sprawia, że unoszę się te kilka milimetrów nad ziemią. Lubię to uczucie. Jest praktycznie takie samo jak po wjechaniu Bieńkówki na czas.

   Jak każdy Polak żyję w otoczeniu gdzie jest powszechna kultura picia alkoholu podczas każdego spotkania. Każda uroczystość to alkohol. Chrzciny, urodziny, komunia, stypa. Kiedyś wjeżdzała wóda, teraz bardziej prestiżowe barwione alko, wina i piwo. Osoba niepijąca na imprezie to dzikus.

   To nie jest nasza wina. To pewna tradycja i kultura. Zauważcie, że nawet w serialu Rodzina Zastępcza na którym się wychowywaliśmy w każdym odcinku był alkohol. Po czasie to dla mnie też masakra. Chociaż może przesadzam?

   W kolarskiej kulturze też kiedyś było tak, że każda wspólna trasa to meta z piwkiem. Bo piwo jest mokre i zimne i dobrze wchodzi po wysiłku. Na szczęście zauważam, że wiele dobrego pod tym względem zrobiły napoje funkcjonalne i piwa zero.

   Tylko nie wiem ile osób aktywnych sportowo potem samemu pije w domu. Ile osób narzeka na nadwagę wiedząc, że to nie wina złego jedzenia, tylko tego, że nie potrafią rzucić alkoholu. Sporo z nas nawet nie wie ile kcal ma butelka wina i deska serów. Co weekend. Każdy weekend. Dobra, dzisiaj poszaleję, od poniedziałku znowu dieta. W poniedziałek stajesz na wadze i znów wyrzuty sumienia. Masz wyrzuty, to więcej musisz jeździć, żeby zbudować deficyt na weekend.

   Nie chciałbym zostać źle zrozumiany. Nie mam nic do alkoholu. Nie mam nic do sprzedawania go na każdym rogu. Tak samo nie mam nic jak ktoś obok mnie zamawia piwo do kolacji. Bo ma taką ochotę. Tak samo jak lampka wina do obiadu czy prosecco na śniadanie jak u południowców.

   Mi chodzi tylko o regularność oraz schematy. O warunkowanie. O to, że zawsze grill to alkohol, zawsze dzień wolny od pracy to alkohol. Albo każdy wieczór to też alkohol.

   Nie dlatego, bo piwo super uzupełnia kcal, bo wino super smakuje. Picie dla smaku to inne picie, niż picie pod pretekstem dobrego smaku czy dobrej okazji. Gdzie głęboko w sercu wiesz, że po wypiciu przyjdzie ten moment rozluźnienia. Przez całą trasę na rowerze myślisz o tym, że rozluźnisz się przy piwie. Albo przez cały wujowy tydzień w pracy myślisz, że w weekend przyjdzie okazja do napicia się. Tak. Ja kiedyś też czekałem. Szedłem ze skrzynką do sklepu specjalistycznego na wymianę butelek.

   Dlaczego dzisiaj piję raz do roku a nie co drugi wieczór?

   Ja nie przestałem pić z dnia na dzień, chociaż miałem takie momenty, kiedy przez rok nawet nie powąchałem alko. Byłem wtedy na redukcji po zakupie drugiej szosy. Chciałem jak najszybciej zjechać że 103 na 79. Wiedziałem że alkohol jest największym niszczycielem wszelkich postępów. Ponieważ uruchamia u mnie jeszcze dodatkową gastro fazę. Nie tylko dlatego, bo do piwa idealnie pasuje pizza. U mnie wyłączały się wówczas wyrzuty sumienia, które wracały z podwójną siłą następnego poranka. Stąd ta zerojedynkowa decyzja z dnia na dzień.

   Tak samo przestałem czytać o nowych piwach kraftowych i oddałem kaucyjną plastikową skrzynkę do sklepu bez wymiany na nową.

   Prawie.PRO Tour Rytro 2027 Voucher na obóz kolarski

   2350,00 zł Drugi -10%

   Kubek Prawie.PRO 200W 310 ml w opakowaniu ozdobnym

   79,99 zł

   Bluza Hoodie Prawie.PRO 500 VO2 MAX Merino Unisex Czarna

   649,00 zł

   Nawet nie zdajesz sobie sprawy jak ta decyzja mi pomogła. OK, przez pierwsze 2 tygodnie było ciężko, psychicznie. Bo wiesz, że w domu nie czeka zimne piwo. Tak samo jak nie czeka czekolada i paczka chrupek. Jednak po 3 tygodniach ból zamienił się w lekkie pieczenie, a po 6 tylko szczypanie. Co prawda musiałem omijać alejki z piwami, ale jakoś dawałem radę. Po dwóch miesiącach widziałem zdecydowaną różnicę w wyglądzie i samopoczuciu. Miałem mniej dni z epizodami nerwicy lękowej czy depresji. Dziwnie lekko na sercu i na wadze. Okazało się też, że leki, które przyjmuję mogą lepiej działać gdy nie łączę ich z alko.

   Pamiętam też jak smakowało pierwsze po roku piwo. Jedno. Wypiłem jedno, a nie trzy. Bo była super okazja. Naprawdę wyjątkowa.

   Gdy ustabilizowałem wagę to włączył mi się tryb oszczędzania kalorii. Zaczęło mi być szkoda pracy, którą włożyłem w to wszystko. Mówiąc o kaloriach mam na myśli nie tylko te z alkoholu, ale przede wszystkim te wynikające z późniejszej gastrofazy. Nauczyłem się też odmawiać, mówiąc wprost, że mojego bilansu energetycznego nie stać dziś na więcej.

   Dlatego przez ostatnie 10 lat upiłem się tylko raz. Raz miałem kaca i to tylko po to, aby upewnić się w przekonaniu, że nie chcę więcej do tego wracać.

   Zacząłem używać alkohol tak jak rzodkiewkę. Kiedy jadłem ostatnio rzodkiewkę? Nie pamiętam. Kiedy zjem kolejną? Nie mam pojęcia. Czy przeszkadza mi ktoś kto obok mnie je rzodkiewkę? Nie. Tak samo w sklepie może być cały dział z rzodkiewkami. Przejdę obojętnie.

   Dzisiaj mamy lipiec w kalendarzu. Ostatnie dwa piwa wypiłem w grudniu. Taka statystyka powiela się u mnie już chyba drugi rok. Jakie odczuwam korzyści z niemal całkowitej abstynencji?

   Zawsze jestem kierowcą.

   Ale też mniej wydaję na taksówki

   A tak na serio, największe korzyści czuję na wyjazdach. Mam zarąbistą regenerację. O wiele lepszą. A w trakcie samej jazdy mniej narzekam. Lepiej śpię. Fizycznie czuję się naprawdę super. Na codzień i na rowerze. Doszedłem do wniosku, że na obozach piwo przyjmuje ujemny współczynnik regeneracji. Dokłada ciału dodatkowy wysiłek, psuje jakość snu, metabolizm, resyntezę glikogenu, obciąża wątrobę i przede wszystkim łeb. Nastepnego dnia już nie czuję się jak nadmuchana beczka.

   Umiem odmawiać do perfekcji. Wszystko zrzucam na sport, zawody, cele. Przygotowuję się do czegoś tam, w związku z czym nie piję alkoholu. Jutro mam test FTP, za dwa tygodnie wyścig. Wszyscy to łykają i już bez pytania otwierają mi zerówkę albo colę. Nie boję się już braku akceptacji w grupie jak powiem, że nie piję.

   Idealne także na trenażer

   Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

   399,99 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

   164,99 zł Druga -10%

   Koszulka funkcjonalna Prawie.PRO 300W Czarna Slim Unisex

   199,50 zł

   Mam też oczywiście mniejsze wahania wagi. 76/77 kg niezmiennie. Oszczędzam mnóstwo kcal, które mogę zagospodarować sobie inaczej. Zamiast alko mogę sobie kupić draże korsarze, chrupki orzechowe albo żelki. Raz w tygodniu walnąć kebsa.

   Policz też ile kasy zostawiałeś w knajpach na alkohol. A ile w skali roku wychodzi na ten kupowany w sklepie. Można się śmiać, ale jeśli to jest tysiak rocznie, to można go przewalić na inne głupoty. Na ceramiczne łożyska suportu.

   Jak można spróbować to ogarnąć samodzielnie?

   Pierwsze pytanie jest w pełni szczere. Do samego siebie. Pijesz bo Ci smakuje, czy pijesz dla uczucia gilgotania. Jak dla smaku to luz. Jesli dla odreagowania i często o tym myślisz, to znaczy, że gdzieś, kiedyś może być problem. Tym bardziej jeśli tak jak ja słowo PROBLEM masz wypisane na twarzy. To stwarza ryzyko w przyszłości. Wtedy możesz spróbować po prostu stopniowo zmniejszać ilość alko w Twoim życiu. Bo z dnia na dzień może być ciężko.

   Gorzej jeśli zdarza Ci się pić do ocinki, do zerwania filmu. To jest ogromna czerwona flaga. Tak samo jak ukrywanie się z piciem czy robienie zapasów, by nigdy w domu nie zabrakło.

   Druga kwestia to motywacja. Jeśli masz do zrzucenia kilka kilogramów to wiedz, że tyje się nie tylko od jedzenia. W cholerę ludzi jest otyłych przez alkohol. Raz, że każde piwo to pół paczki chipsów, numer dwa to gastro.

   Trzy to wpływ na formę. Zwłaszcza na wyjazdach. Po 4 dniu jazdy z imprezami co wieczór wysiadasz. Zamiast cieszyć się sportem walczysz tak naprawdę z kacem, który siada na nogi i głowę. Tak samo cofają alkoweekendy, albo alcoweekendowe wyprawy rowerowe. Stówka w kołach, ale czteropak piwka skasował aktywność. Pamiętaj też, że Twoi sportowi idole też mocno ograniczają procenty, bo to nie licuje z progresem formy.

   Cztery to jest naturalne pragnienie. Po rowerze lecisz do żabki po piwo, bo jesteś odwodniony. Wychlej litr wody przed wejściem do sklepu. bmwChce Ci się ogólnie pić, a nie pić piwo.

   Kup sobie coś gazowanego, kostki lodu, albo najlepiej saturator i koncentraty napojów. Masz fanty, mirindy, lemoniady po kokardy i to bez kaucji.

   Numer pięć to zmiana kulturowa w Polsce jak i społeczności kolarskiej. Coraz więcej osób po prostu nie pije. Dlaczego? Bo ktoś inny też nie pije. Jest to bardziej akceptowane, mniej antyspołeczne niż jeszcze 10 lat temu. Dziś na impreze czuję dumę, że jestem trzeźwy i wracam autem do domu. Tak samo dumnym można być w nowy rok, który zaczynam zarąbistym treningiem na trenażerze a nie z głową w misce.

8. Zapis mojej rozmowy w której to Tomasz Marczyński zadaje mi pytania odnośnie Prawie.PRO (113)

   8 juin 20261 h 9 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Rozmowy pod oknem …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Rozmowy pod oknem – Podcast Velo Creation Kolarstwo amatorskie to temat dzisiejszego odcinka. Leszek Prawie.PRO wyjaśnia, dlaczego kolarstwo amatorskie uratowało mu życie i jak kolarstwo amatorskie leczy burnout.

   Kolarstwo amatorskie kojarzy się z wynikami, ale dla Leszka Śledzińskiego (Prawie.PRO) stało się drogą powrotną do zdrowia. W nowym odcinku serii „Rozmowy pod oknem” Tomasz Marczyński rozmawia z gościem, który udowodnił, że kolarstwo amatorskie to najlepszy lek na stres i wypalenie zawodowe.

   Leszek szczerze opowiada o cenie sukcesu w mediach, atakach paniki i momencie, w którym rower szosowy zastąpił dwie paczki papierosów dziennie. To głęboka rozmowa o tym, jak budować kolarstwo amatorskie oparte na autentyczności, a nie na pogoni za byciem zawodowcem.

9. Jak od lat utrzymuję wagę po zakończonym odchudzaniu (112)

   27 mai 202614 minÀ suivre

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Fragment książki …

   Notes de l’épisode

   Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

   Fragment książki Prawie.PRO Wygraj Siebie. Leszek Śledziński, Wydawnictwo ZNAK, 2022.

   Znam wielu ludzi. Tych, którym się nie udało i po czasie zmarnowali to wszystko, jak również tych, którzy od wielu lat konsekwentnie ważą tyle samo. Jak oni to robią? Po prostu nadal tkwią przy zbilansowanym jedzeniu, spożywając tyle kalorii, ile danego dnia zużył organizm. Tu można postawić kropkę i zamknąć ten temat. To oznacza, że nie tracą ponownie kontroli. Nie upajają się sukcesem. Oczywiście, wszystko jest dla ludzi. Alkohol, słodycze, hamburgery, frytki, pizza, a nawet te najgorszej jakości ciastka z dyskontu. Jednak musisz zyskać nad tym jakiekolwiek panowanie. Do tego nie można wpaść w schematy na linii sport–dieta, których ja doświadczałem. Czasami miałem tak, że po mocniejszym treningu albo zawodach pozwalałem sobie na dwa piwa. Następnie zauważyłem, że coraz więcej daję sobie przyzwoleń na te frytki, czekoladę, ponieważ intensywnie trenuję. W końcu spaliłem dzisiaj dodatkowo tysiąc kalorii. No dobrze, ale nie musisz tego uzupełniać w taki sposób. Bo może to się skończyć tak, że postanowię jeździć każdego dnia po sto kilometrów tylko po to, aby codziennie spożywać coś, czego nie powinienem.

   To pułapka, przez którą może się okazać, że sport w moim życiu jest tylko po to, aby pić i żreć. Dobrze, że na czas to wychwyciłem – ten nowy harmonogram, który moja głowa próbowała ułożyć, znów dając sobie te liczne nagrody, będące pokłosiem starego nałogu. Przy tym niezbędne jest weryfikowanie wagi. Kiedy piszę, aby robić to regularnie, to odzywają się niekiedy osoby mówiące mi, że jest to wpędzanie siebie w zaburzenia odżywiania i chorobliwe kontrolowanie wagi. Jednak mi nie chodzi o to, aby płakać nad każdym kilogramem, nie. Mam na myśli pewną dyscyplinę. Samokontrolę. Ja, mając siedemdziesiąt siedem kilogramów masy, wiem, że na następny dzień po ciężkim treningu oraz uzupełnieniu deficytu zanotuję siedemdziesiąt dziewięć.

   Idealne także na trenażer

   Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

   399,99 zł Druga -10%

   Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

   164,99 zł

   Koszulka kolarska męska Prawie.PRO 350W. Race

   399,59 zł

   Znam swój organizm i mam pewną tolerancję. Jednak gdyby pojawiło się osiemdziesiąt cztery, wówczas biłbym na alarm. Z tego też względu wolę każdego dnia zadać sobie pytanie, czy oby nie przesadzam z kaloriami, niż obudzić się w przeszłości, wychodząc z założenia, że nie można być niewolnikiem tego kawałka elektroniki w mojej łazience. Umówiłem się sam ze sobą, że najlepiej wyglądam i czuję się przy określonej liczbie kilogramów, i tego się trzymam bez względu na święta, wyjazdy, rocznice, zawody, smutek czy wakacje. Korzystam ze wszystkich dobrodziejstw zaopatrzenia sklepowego, jednak bardzo staram się nie przesadzać w żadnym kierunku. Jem i piję wszystko, co jest legalne. Jednak za każdym razem pozostawiam ten lekki niedosyt. To delikatne czasem cierpienie jest szacunkiem dla przeszłego wysiłku. Po prostu cholernie byłoby mi tego szkoda. Nawet jeśli ktoś oceni to jako zaburzenie odżywania albo wpędzanie w nie innych. Zatem czy wypicie trzech piw zamiast pięciu, brak cukru w kawie, napój light albo notowanie swojej wagi co drugi dzień to choroba czy dbanie o swoje ciało i psyche?

   Czy sprawdzanie stanu swojego rachunku bankowego co dwa dni to mania, a może kontrola poziomu wydatków? Sprawdzanie średniego spalania auta na trasie to działanie kompulsywne czy racjonalne? Tak samo jak odpowiedzialnie starasz się wydawać pieniądze na zakupach, jeździć oszczędnie oraz weryfikować swoje postępy w pracy, powinieneś(-nnaś) zwracać uwagę na jadłospis oraz wagę. Bez przeginania w żadną ze stron. Nie wpadaj w panikę, jeśli w wigilię zjesz o dwa kawałki ciasta za dużo albo wypadnie raz na jakiś czas zbyt szalona impreza. Jednak nie przyjmuj tego za normę. Przy tym wszystkim bardzo mi zależy na poznawaniu doświadczeń innych. Zwłaszcza osób, które osobiście poznałem i które tak samo jak ja zdecydowały się zrzucić kilkadziesiąt kilogramów. Żadna z nich nie powiedziała, że to było proste. Nikt nie odkrył innego sposobu niż wyżej opisany. Nie poznałem też nikogo, kto nie liczyłby choć orientacyjnie spalanych i spożytych kalorii.

10. Ten podcast (film) trwa godzinę. I to jest celowe. Pierwszy taki od 8 lat (111)

    3 février 202654 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Druga -10% Podkoszulka …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Druga -10%

    Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 250W Biała Unisex

    189,99 zł -10% Drugi -10%

    Ręcznik Sportowy Prawie.PRO Indoor 200W 140×70

    99,50 zł Pierwotna cena wynosiła: 99,50 zł.89,50 złAktualna cena wynosi: 89,50 zł.

    Najniższa cena z 30 dni: 89,50 zł

    Druga -15%

    Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

    129,59 zł

    Prawie osiem lat minęło, odkąd ostatni raz nagrywałem wideo z samochodu. Kiedyś, jeszcze przed startem Prawie.PRO, moje długie, monotonne monologi zza kółka były stałym punktem programu na starym kanale. Potem pochłonęły mnie szosa, sklep, trenażery, ujęcia z drona i dynamiczne materiały. Przez te wszystkie lata regularnie dostawałem od Was wiadomości z pytaniem, czy wrócą kiedyś te surowe, godzinne pogadanki bez cięć, filtrów i napinki.

    Ten film trwa prawie godzinę i to jest w pełni celowe. Wracam nim właśnie z trasy, prosto do biura, świeżo po powrocie z Hiszpanii. W lutym na zewnątrz jest minus dwanaście stopni, w głowie kłębią się setki spraw biznesowych związanych z zamówieniami nowych kolekcji na czerwiec, a organizm wysyła pierwsze subtelne sygnały ostrzegawcze. Zamiast iść na zaparty i robić za wszelką cenę mocny trening, który w stanie zmęczenia podróżą i stresem zakończyłby się tygodniową infekcją, wybrałem regenerację i szczere przegadanie tego, co siedzi w środku.

    Rozmawiamy o rzeczach, na które w krótkich filmach zwykle brakuje miejsca. O słuchaniu własnego ciała i odwadze do odpuszczania jednostek treningowych, o pułapkach magazynowych w branży odzieżowej i zarządzaniu zapasami, które wyłożyły nawet takie potęgi jak Rapha, oraz o tym, jak patrzeć w przód – dokładnie tak jak podczas corneringu na alpejskim zjeździe, gdzie patrzy się nie tam, gdzie aktualnie jedziesz, tylko tam, gdzie za chwilę masz się znaleźć.

    Zaparzcie sobie dobrą kawę, wsiądźcie ze mną do auta i posłuchajcie tego długiego, spokojnego powrotu do korzeni. Dziękuję Wam za te wszystkie lata wspólnej drogi i za to, że po prostu jesteście.

11. Dlaczego chciałbym przeprowadzić się do Hiszpanii (110)

    18 décembre 202515 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Temat ten wygrał …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Temat ten wygrał instagramowy plebiscyt na rozprawkę z gatunku subiektywnych. Od dłuższego czasu chodzi mi po to głowie. Ale jak wiesz przeprowadzka na stałe, albo na choć pół roku w roku nie jest prosta. Mało tego, to brzmi wręcz jak nierealne marzenie. Dużo prostsze do spełnienia mając 28 lat, niż 39. Prawda?

    Jednak skąd w ogóle ten pomysł. No po pierwsze wszędzie lepiej gdzie nas nie ma. Prawda? Zawsze tak jest na wakacjach, zwłaszcza jak się jest gdzieś pierwszy raz. Jednak byłem tu nie wiem, z 10 razy od 2008 roku. Żeby było śmieszniej kiedyś jeździłem tutaj na motocyklach i mówiłem – o kurczę, ale góry, ale jestem zmęczony.

    I potem zawsze człowiek tęsknił. Zwłaszcza jesienią i zimą.

    Myśl o mieszkaniu w Hiszpanii zaszczepił mi też mój lekarz. No jaki. Przecież nie proktolog. Psychiatra.

    Od kilkunastu lat leczę się na depresję. Wiem, statystycznie połowa powie, że taka choroba nie istnieje, wmawiam sobie, do roboty powinienem się wziąć albo zrobić sobie pięcioro dzieci to mi przejdzie. Albo na keto powinienem przejść.

    Druga połowa wie, że to jest choroba jak każda inna. Jak bielactwo, grzybica, krzywa przegroda nosowa. Tyle, że mojej choroby nie widać. Co gorsza nie widać jej u innych którzy chorują i nie mają kompletnie żadnego oparcia.

    Nieważne. Dla mnie najtrudniejszym momentem każdego roku jest jesień i przedwiośnie. I to nie jest meteopatyzm, tylko głowa. W tym okresie nasilają się wszystkie objawy z którymi momentami ciężej żyć. Najgorszy jest lęk. Wtedy odpala mi się cała galeria zaburzeń na tym tle w formie uogólnionej. Ciężko jest to niekiedy wytłumaczyć. To takie stałe uczucie napięcia. To jakby codziennie podchodzić do egzaminu na prawo jazdy. Żadna tragedia, jednak na dłuższą metę czujesz się tym cholernie zmęczony. Z kolei gdy jesteś wyczerpany dołącza się do tego prawdziwe podłoże tych objawów czyli depresja.

    4 terapie, leki, higieniczne życie, sen. Sport. To pomaga. Bardzo. Jednak moja choroba jest na tyle wielowątkowa, że mimo to dalej miewam te gorsze momenty. Nagrałem o tym 90 minutowe wideo. Przez 3-4 miesiące staję się zombie. To po postu mózg jest wypaczony. Jego chemia zaburzona.

    Co jeszcze obok terapii, farmakoterapii ukierunkowcananej właśnie na poprawę tej mózgowej chemii przynosi ulgę. Słońce. Dzień trwający do 18 a nie 15:30. Tak. To taka prosta odpowiedź. Ekspozycja na słońce. Dlatego każdy psychiatra powie, że ruch na świeżym powietrzu za dnia to niesamowita broń przeciwko temu co opisałem powyżej. A zmiana klimatu to jest już mega kop w tyłek. Po prostu czuję się lepiej. A nawet jeśli pojawiają się jakieś problemy to łatwiej się je przeżywa tutaj. One nie znikają, jak hejt, troski finansowe i zdrowotne. Hiszpania sama w sobie nie rozwiązuje problemów.

    Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

    64,99 zł Druga -15%

12. Na rower do Hiszpanii pytania i odpowiedzi na żywo (109)

    14 novembre 20251 h 6 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Zapis transmisji live na …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Zapis transmisji live na YouTube w której z Hiszpanii odpowiadam na wszystkie pytania Widzów

    Spodenki kolarskie męskie ONAIR 410W. Czarne

    539,00 zł Druga -10%

    Podkoszulka Potówka z Długim Rękawem Prawie.PRO 200W

    199,50 zł

    Kurtka kolarska, biegowa Prawie.PRO SKIN Unisex

    334,99 zł

13. Kolarstwo uratowało mi życie #cyklorozmowy z kanału TurDeTur (108)

    29 octobre 202531 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Książka “Prawie PRO Wygraj …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

    64,99 zł Druga -15%

    Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

    129,59 zł Druga para -15%

    Skarpetki kolarskie, do biegania Prawie.PRO 200W Białe Lewa + Prawa

    49,99 zł

    Zapis rozmowy z TurDeTur. Z całego serca polecam kanał YouTube Adama Probosza:

    https://www.youtube.com/@TurDeTur

14. Adam Probosz: Za nikogo sobie nie dam ręki uciąć (107)

    23 octobre 202529 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Książka “Prawie PRO Wygraj …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

    64,99 zł Druga -15%

    Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

    129,59 zł

    Bluza Hoodie Prawie.PRO Casual PrimaLoft Unisex

    274,99 zł

    Adam Od 25 lat jest jednym z trzech najpopularniejszych komentatorów w naszym kraju. Ma też swój kanał TurdeTur w którym rozwija wiele nieukończonych myśli. Rozmawiamy o kulisach zawodowego kolarstwa.

    Prawie.PRO Tour Rytro 2027 Voucher na obóz kolarski

    2350,00 zł Drugi -10%

    <a href="https://prawie.pro/produkt/kubek-prawie-pro-200w-310-ml/" class="woocommerce-LoopProdu

15. 99 500 km na rowerze od samego początku do dziś (106)

    15 octobre 202542 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro To historia niezwykle …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    To historia niezwykle trudnej miłości do kolarstwa. Skrytych pragnień, marzeń. Co kilkaset kilometrów z rezygnacją przerywana i pisana od nowa. Pełna niepowodzeń, bólu, odrzucenia. Jest identyczna jak Twoja. Dziś Różni nas jedynie etap. Niektórzy są u początku tej trasy. Inni w połowie. Ktoś spotyka mnie będąc ze mną koło w koło lub to ja jestem za Tobą. To nieistotne. Najważniejsze, że jesteś na niej. Jesteśmy. 

    Moja trasa rozpoczęła się w 2016 roku, 99 000 km temu. To pięć beznamiętnych cyfr. Liczby nie mają emocji, choć zawsze kusi, by przez ich pryzmat szafować oceny. Dla mnie były one wówczas kluczowe. Kluczową liczbą było 109. Tyle kilogramów. Z nimi miałem okazję już biegać testując pierwszy swój zegarek sportowy. 

    Wtedy każdy rodzaj aktywności był dla mnie błogosławieństwem. Po 4 latach walki z codziennymi napadami paniki okazało się, że bieganie z nadwagą jest na tyle męczące, że ich nasilenie się zmniejszyło. Częstotliwość także uległa ograniczeniu. 

    Jedynie dokuczał mi ból i frustracja, bowiem utrzymanie 6 minut na kilometr było trudne. Do tego kolana. Plecy. Dwie śruby w stawie skokowym ograniczające ruchomość proszące się o chirurgiczne  usunięcie. Nawet to relacjonowałem na swoim zupełnie innym kanale, na ktorym działałem od 2008 roku 

    Pozbycie się srubek pomogło. Pozwoliło biegać pewniej. Jednak nie szybciej. Lubiłem bo, jednak więcej jak 10 km było poza moim zasięgiem. Serce chce, stawy nie. Operowana noga tym bardziej. Z resztą do dziś muszę respektować ograniczenia biegowe wynikające z tej kontuzji. Nie powinienem biegać jednorazowo więcej niż 15 km. 

    To oznacza, że do końca życia nie zrobię maratonu, nie będę mógł biegać po plaży, ani nie wystartuje w runmagedonie. To syndrom zerojedynkowy. Albo mogę wszystko albo to bez sensu. 

    Był piękny lipcowy wieczór po upalnym dniu. W powietrzu. Wjechałem po całym dniu do garażu w którym wśród opon zimowych stał przyprószony kurzem rower. Stał tu kilka lat. Otrzymałem go w prezencie w zamian za pomoc w nakręceniu wideo promocyjnego. 

    Wyciągnąłem z bagażnika kompresor. Napompowałem opony i po prostu wsiadłem. Przejechałem 700 metrów i udało mi się utrzymać na tym dystansie 20 km/h. Poczułem się jakbym miał 12 lat. Tyle, że przez te 18 lat nieco się zmieniło. Stałem się sfrustrowanym, zmęczonym życiem paczkiem czerpiącym radość jedynie z jedzenia oraz każdego poranka gdy nie mam objawów nerwicy somatycznej. 

    Dotarłem do najbliższej stacji na której pochłonąłem litr wody. 

    Następnego dnia zrobiłem to samo. Jednak denerwował mnie fakt ograniczeń moich opon. Co to znaczy 3 atmosfery. Zamówiłem nowe. Dostosowane do wyższego ciśnienia i łyse. One pomogły. Było lżej. Dojechałem na nich z Konstancina do wsi Gassy. 

    To był kolejny z tych ciepłych i pogodnych wieczorów z przenikliwymi promieniami złotej godziny.  

    Minął tydzień i zadzwoniłem do przyjaciela Karola prowadzącego sklep rowerowy w Bydgoszczy. 

    Tak stałem się właścicielem roweru za 4000 zł. Aluminium. Tiagra 2×8. Ale za to opony które mogę napompować do 8 atmosfer. To była moja ówczesna fetysz. Ciśnienie i prędkość. Prędkość, która wzrosła. W jeden dzień. Trasa Piaseczno – Obory ze średnią 30 km/h. Byłem potwornie zmęczony. Moje czarne spodenki biegowe stały się białe. Kryształy soli były na czubku nosa, włosach. 

    Trasa okupiona była dwudniową rekonwalescencja tyłka, ud, pleców, nadgarstków, szyi. 

    Ale w głowie czułem niesamowitą ekscyt

16. Tak, to jest prawie najgorszy moment każdego roku (105)

    2 octobre 202517 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro W tym odcinku nie …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    W tym odcinku nie narzekam. Pokazuję jedynie, że to co Ty czujesz dotyczy także mnie. Nie jestem jedynie uśmiechniętym influ z YouTube.

    Spodenki kolarskie męskie ONAIR 410W. Czarne

    539,00 zł Druga -10%

    Podkoszulka Potówka z Długim Rękawem Prawie.PRO 200W

    199,50 zł

    Kurtka kolarska, biegowa Prawie.PRO SKIN Unisex

    334,99 zł

17. Czasem mam już dość bycia YouTuberem (104)

    25 septembre 20259 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Spodenki kolarskie męskie …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Spodenki kolarskie męskie ONAIR 410W. Czarne

    539,00 zł Druga -10%

    Podkoszulka Potówka z Długim Rękawem Prawie.PRO 200W

    199,50 zł

    Kurtka kolarska, biegowa Prawie.PRO SKIN Unisex

    334,99 zł

18. Prawda o polskiej agresji. Dlaczego Polacy nienawidzą kolarzy (103)

    31 juillet 202516 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Regularnie, co roku piszę …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Regularnie, co roku piszę i mówię o agresji w Polsce. Robię to wtedy, gdy pojawiają się czynniki wyzwalające. Jestem kolarzem amatorem. Polakiem. Płatnikiem podatków. Także byłym motocyklistą i czynnym kierowcą osobówki robiącym łącznie na tym wszystkim 49 000 km rocznie. Jestem też kolarzem. Niekiedy mam niefart. Na 120 km trasy wokół Wadowic potrafię zaliczyć 5 klaksonów, dwa podjechania na odległość 30 cm, jeden spryskiwaćcz i jedno darcie się do mnie przez okno. Jednego dnia. Poruszam się wyłącznie drogami gminnymi i powiatowymi. Nigdy nie jadę tam gdzie są ścieżki. Poruszam się najbliżej prawej krawędzi zgodnie z przepisami. Mimo to boję się kierowców. Jednak tylko w Polsce i na Słowacji.

    Każdego roku słyszę o wypadkach wynikających z czynnej agresji wobec kolarzy. Co roku są pinezki na Gasach. Co roku przez całą Polskę przelatuje fala literalnego hejtu, życzenia śmierci, sformułowań „dobrze jej tak” i dyskusje na temat jazdy po chodniku. Nastepne do mnie jak bumerang wracają wiadomości i komentarze z prośbą o akcje społeczne, protesty czy kampanie.

    Od razu odpowiem: Żaden prostest nie pomoże. Tylko zaszkodzi. To jak blokowanie miast przez taksówki w dniu wejścia Ubera do Polski. Skutek odwrotny. Zmiana przepisów też nic nie da. Mamy dobre przepisy. Takie same jak w całej Europie. Tyle, że u nas Policja jest zafiksowana wyłącznie na prędkości. Póki nie jedziesz 25 na godzinę za dużo to jesteś OK.

    Dlaczego u nas jest tyle agresji na drogach i dlaczego to kolarze obrywają, chyba najbardziej, ze wszystkich grup uczestników?

    1. Po pierwsze to my kolarze jesteśmy wyczuleni na maksa. Nie zwracamy uwagi na to, że ta agresja jest wszędzie. Na autostradach, drogach gminnych. Ludzie są tak samo niemili wobec samych siebie na drodze. Nienawidzi się kierowców Audi, Bab za kierownicą, BMW, tablic WE, Seatów, Mercedesów, Francuzów, taksówkarzy, uberowców, Motorowerzystów, pieszych, tirowców, motocyklistów. Zauważ. Wszyscy się nienawidzą i wszyscy się dzielą. Każda marka ma jakąś szufladkę. Każdy typ pojazdów jest gorszy od naszego. To zawsze ja mam rację ,jestem najważniejszy a cały ruch kręci się wokół mnie. Im mniej u mnie głebokiej analizy, tym łatwiej przyklejać łatki. Każdy je ma w głowie. A tak naprawdę to statystyka. Tylko jedni są wyczuleni na kobiety za kółkiem, inni na stare tuningowane złomy, a jeszcze kto inny będzie patrzeć na tablice lub wyszukiwać kolarzy. Wszędzie jest te 10%. 2. Dlaczego kolarz to największy wróg? Przeciętny kierowca nienawidzę rowerzystów, bo oni łamią przepisy. Tak. Ubolewam nad tym, zaczynam zawsze od siebie i staram się nie popełniać błędów. Jednak zastanówmy się. Ile procent rowerzystów łamie przepisy? 2/10? Określmy to procentowo. 10% kolarzy jeździ na czerwonym, albo wymusza pierwszeństwo, przejezdza przez przejścia lub wykazuje się głupotą? A teraz pytanie ilu kierowców ciężarówek łamie przepisy? 2 na 10? 30%? Ilu z nich wyprzedza na ekspresówce z różnicą 1 km/h? Ilu kierowców BMW jest agresywnych? 2 na 10? 4 na 10? A może to Ci z audi? 20% jest nienormalnych czy więcej?

    Idealne także na trenażer

    <a href="https://prawie.pro/prod

19. Dlaczego ważyłem 120 kg i jak walczę każdego dnia z zaburzeniami lękowymi (102)

    17 juillet 202542 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Rozmowa w ramach …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Rozmowa w ramach zaproszenia na Saletyńskie Spotkania Młodych 2025. Cel? Edukacja, uwrażliwienie.

    Najgorzej to jest zaczynać.

    Najgorzej to jest, zaczyna się jak też widzę te znaki zapytania.

    Kurde kto to jest?

    To o czym ja z bartkiem, przez którego między innymi tutaj Jestem, rozmawiałem sporo o kontekście właśnie takim szkolnym.

    0:18

    Skąd biorą się, skąd bierze się wiele różnych problemów z poczuciem własnej wartości w dorosłości, głównie z tego momentu, w którym jesteście teraz, wy i w którym ja byłem jeszcze chwilę temu miałem przez całe swoje dzieciństwo, poczucie bycia gorszym.

    0:37

    Tylko, że wtedy mających lat. 10, 15 czy też 16.

    Człowiek sobie z tego nie zdaje sprawy, że dla niego największym problemem życiowym jest przez cały czas poczucie bycia gorszym.

    Ja nie miałem w domu komputera, nie miałem konsoli do gier, nie miałem takich ubrań jak być może moi urwieśnicy i jeżeli sobie wyobrazicie człowieka, który jest kozłem ofiarnym w swojej klasie, z którym nikt nie chce siedzieć, to to właśnie Jestem ja.

    1:09

    I to by się mogło wydawać, że to jest to, to jest banalne, ale z drugiej strony wiem, że w tym wieku dorastania jest to potwornie bolesne, a tym bardziej bolesne, jeżeli nie ma się z kim o tym pogadać i tym bardziej, jeżeli sami sobie z tego nie zdajemy sprawy, nie potrafimy tego tego nazwać, że człowiek czuje się gorszy.

    1:30

    Dlaczego czuje się gorszy, ponieważ ma gorszy kontakt z rówieśnikami, lubi być częściej sam.

    Ma mniejsze umiejętności.

    Też się przed chwilą z tego śmialiśmy.

    Dlaczego czujesz się gorszy?

    Albo dlaczego ten Leszek siedzi sam, proszę pani, bo wiesz co, bo on pisze lewą ręką, to to to są rzeczy, z których można się śmiać nie, ale to jest coś, co ja słyszałem.

    1:55

    W trakcie swojego swojego dorastania i być może z tego, że ja się czułem być, czułem się gorszy.

    Zawsze próbowałem pokazać, że jest dokładnie inaczej i to można przekuć Na dobre i na na złe rzeczy.

    Można między innymi w trzeciej klasie podstawówki, żeby czuć się takim jak moi rówieśnicy zacząć jarać fajki.

    2:12

    Też przechodziłem przez ten etap, to to to może być szokujące, że w trzeciej klasie podstawówki ktoś ma inicjację tytoniową, ale ale tak było, robi się dużo głupot, ale robi się też dużo fajnych rzeczy.

    Teraz myślę.

    Efekty wyba, jeżeli pomyślimy o o człowieku, który jest niesamowicie zaangażowany w to, żeby być nie wiem dobrym uczniem, albo żeby robić w tej szkole coś więcej niż tylko się uczyć to to byłem zawsze.

    2:36

    Ja zawsze garnąłem się do tego, żeby robić coś coś więcej niż niż tylko nauka i mając 16 lat i mając w domu do dyspozycji zamiast komputera i konsolę tylko i wyłącznie odbiornik radiowy przez cały czas słuchałem sobie radzio nagrywałem sobie.

    Wejścia prezenterskie didżejów aż w pewnym momencie zamarzyłem, żeby być właśnie kimś takim jak taka gwiazda z Radia.

    3:00

    Kiedyś radio miało zupełnie inną wartość, ponieważ nie było internetu.

    Jedynym medium był telewizor i tak naprawdę radioodbiornik i ja sobie kiedyś pomyślałem, że kurde, ale fajnie by było pracować przy muzyce w takim Radiu, gdzie jest taka konsoleta i i z tego właśnie poczucia gorszości pomyślałem sobie, że.

    3:22

    A może bym spróbował i tym sposobem w wieku w wieku 16 lat dostałem w cudzysłowie pierwszą pracę, ten staż i.

    I tym sposobem weekendy spędzałem będąc praktykantem w Radiu.

    3:39

    Z poczucia byc

20. Nie każdy musi mnie (Cię) lubić (101)

    4 juin 202514 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Przez długi czas …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Przez długi czas zabierałem się do stworzenia tego wideo. Mimo że temat już poruszałem zarówno w książce jaki w innych filmach. Wideo nie jest kolarskie. Wideo jest takie jak ja wraz ze wszystkimi tego konsekwencjami. Stąd też niekiedy materiały należące do ciężkostrawnych oraz niepopularnych.

    Jednak nigdy nie rozwinąłem zagadnienia dotyczącego podstaw przez których zaniedbanie decydujemy się na życie w ciągłym napięciu i stresie, obniżając jakość naszego życia. Nawet bez względu na sport. Bo okazuje się, że szosa, bieganie, triathlon to kolejne pole do zagospodarowania przez nasze fobie i wieczne, podświadome ocenienie samego siebie. Tym sposobem psując sobie nawet momenty odpoczynku, albo na rowerze, które tak naprawdę również przepełnione są ciągłym napięciem.

    Bo najgłębiej w sercu na samym jego dnie znajduje się lęk przed byciem nielubianym. Tymczasem nie wszyscy muszą zarówno ciebie jak i mnie lubić a odkrycie tego i wdrożenie do swojej podświadomości jaki również do serca ułatwia nam codzienne funkcjonowanie i cieszenie się życiem jak i każdą chwilą z osobna.

    Tak, to jest wideo o mnie, o moich kompleksach i czułych punktach.

    Skąd to się bierze. Głównie z dzieciństwa. Na skutek naszego otoczenia, na skutek tego co wpajali nam rodzice kiedy byliśmy mali. Kim byli rówieśnicy z jakich domów pochodzili. Może jak ja byłeś(aś) pośmiewiskiem i klasowym workiem treningowym?

    Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

    64,99 zł Druga -15%

    Kolarska Kawa Ziarnista ONAIR 600W Speciality 1KG Świeżo Palona

    129,59 zł

    Bluza Hoodie Prawie.PRO Casual PrimaLoft Unisex

    274,99 zł

21. Kompendium: Jak się ubrać na rower na DŁUGĄ trasę w górach i po płaskim (100)

    9 avril 202511 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro W co się ubrać na rower na …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    W co się ubrać na rower na 30 km wie każdy patrząc teraz na termometr.

    Jednak proste zadanie bardzo się komplikuje kiedy lądujemy z rowerem w górach, na obcym terenie. Albo mamy do przejechania na zawodach 270 km albo 5000 metrów przewyższenia

    Ja w swojej kolarskiej „karierze” zaliczyłem wszystkie możliwe wtopy przez które byłem na granicy hipotermii przez chłód i deszcz. Na ich kanwie odważyłem się przygotować kompletny poradnik by być odrobinę mądrzejszym ode mnie.

    Na początek małe zastrzeżenie. Proszę zapomnieć o tym, że zajmuje się sprzedażą odzieży. Każdy ma prawo wyboru swojej ulubionej marki ciuchów.

    Ważne tylko, aby nie brać w trasę rzeczy najtańszych i/lub przeznaczonych do innych dyscyplin. Z naturalnych tkanim można wybrać sobie odzież z domieszką merino, ale broń Cię święty Tadeuszu, patronie kolarzy ubierać cokolwiek co ma bawełnę. Ciuchowy natualizm skończy się albo potwornymi otarciami, albo mega wychłodzeniem.

    Najgorsze moim zdaniem są trasy górskie. Niekiedy nawet 60 km wymaga zabrania ze sobą czegoś więcej niż tylko koszulka, albo ewentualnie potówka z koszulką i bluzą. Na starcie może być 15 st i hiszpańskie słońce.

    Tak, bo w górach i na każdej dłuższej trasie pogoda może się zmienić. To naturalne. Po drugie sprawdzasz prognozy zazwyczaj w miejscu startu, a nie po punktach trasy. Po przejechaniu 30 km możesz najechać na burzę. Jak ja debil w Alpach. Myslałem, że zdążę, myślałem, że nie muszę zabierać ze sobą nogawek i grubszej kurtki. W końcu na dole było 28 stopni. No tak, ale na 2000 metrów było już 9 i nawiedziła nas potworna ulewa.

    W tych warunkach wszystko przemaka. Jednak lepiej mieć ze sobą cokolwiek ciepłego i na wszelki wypadek spakować to nawet w worek na śmieci przed włożeniem do kieszeni lub zasobnika. Wówczas nie będziesz musiał na dół wracać stopem jak ja przed rokiem. Zgubiła mnie głupota, nieznajomość alp i letnia rutyna. Przecież jest taki upał!

    Z kolei we Francji nie miałem ze sobą listy kontrolnej. Dokładnie tej. Wydawało mi się, że zabrałem wszystko. Rękawki, nogawki, komin na zjazd, czapka, potówka, koszulka, bluza z merino. Zabrało najważniejszego. Nieprzemakalnej kurtki i worków. O ile deszcz na podjeździe nie przeszkadzał, to na szczycie w otoczeniu śniegu trzeba było się ratować wszystkim co możliwe.

    Najwazniejsze to się nie zatrzymywać na więcej niż 2 minuty i nie doprowadzić po wspinaczce do wychłodzenia. Inaczej totalna kaplica.

    Druga -10%

    Podkoszulka Potówka z Długim Rękawem Prawie.PRO 200W

    199,50 zł <p class="name product

22. Dlaczego przestałem kupować rowerowy sprzęt na Aliexpress i Temu

    11 mars 202510 minÀ suivre

    Wiem, że za ten materiał spadnie na mnie mnóstwo inwektyw i krytyki. Jednak każdy ma prawo do własnych poglądów. Tak samo jak każdy ma prawo się mylić, jak również zmieniać zdanie. Czas pokaże. To jest moja …

    Notes de l’épisode

    Wiem, że za ten materiał spadnie na mnie mnóstwo inwektyw i krytyki. Jednak każdy ma prawo do własnych poglądów. Tak samo jak każdy ma prawo się mylić, jak również zmieniać zdanie. Czas pokaże.

    To jest moja rozprawka nie tylko na temat chińskich platform eksportowych, ale przede wszystkim o markach z kraju środka.

    Na początku chciałem Wam powiedzieć czym moim zdaniem jest a czym nie jest chiński produkt.

    iPhone, mimo, że jest zrobiony w Chinach nie jest chiński. Tak samo jak Garmin wyprodukowany na Tajwanie nie jest tajwański. Mówię o tym, bo często mylimy dwa pojęcia. Ja patrzę na firmę. Kto to zaprojektował w dziale R&D. Kto to sprzedaje. Gdzie jest jego centrala. Kto ma na tym marżę i gdzie odprowadza podatki.

    Tak samo robię w sklepie. Staram się wybierać produkty świadomie. I mając przed sobą dwa jogurty naturalne podobnej jakości, wybieram ten który nie tylko jest wyprodukowany w Polsce, ale także chcę wspierać polskich przedsiębiorców płacących podatki u nas na miejscu.

    Kiedy chcę kupić dętkę do roweru, wówczas podobnie – wolę ją kupić w internecie albo stacjonarnie od polskiego importera, dealera. Mimo, że pewnie ten kawałek gumy, choć niemieckiej marki, został zrobiony w Chinach.

    Wiem, jestem frajerem. Przepłacam 40 albo 60% za ten sam kawałek dętki, kiedy podobna jest na Aliexpress za 12 zł.

    Idealne także na trenażer

    Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

    399,99 zł Druga -10%

    Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

    164,99 zł

    Koszulka kolarska męska Prawie.PRO 350W. Race

    399,59 zł

    To teraz wytłumaczę dlaczego tak robię, wyrzucam w błoto swoje pieniądze, mimo, że dziesiątki osób mi mówi, że źle robię.

    Głównie dlatego, bo boję się Chińczyków. Nie ludzi. Władzy. W dobie całej tej światowej zawieruchy boję się o to czy swoimi pieniędzmi nie głosuję na złych ludzi oraz ich armię. To tak samo jak było kiedyś z Rosją. Może przesadzam z tymi analogiami…

    Drugi powód dla którego nie kupuję na Ali i Temu to jakość. Nie mam chyba talentu do

23. Weekendowy wyjazd do Hiszpanii zimą a walka z moją nerwicą i depresją (99)

    25 février 202519 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć tutaj Leszek. Przed …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Cześć tutaj Leszek. Przed chwilą sprawdzałem prognozy długoterminowe, no tej zimy to tak jeszcze 2 3 tygodnie gdzieś mniej więcej, a ja Jestem tydzień po weekendowym wypadzie do Hiszpanii. Pierwszy raz Jestem byłym na tak krótko, za każdym razem kiedy wrzucam zdjęcia z południa Europy pojawia się bardzo dużo pytań organizacyjnych, bardzo dużo pytań. 0:28 Dotyczących kosztów tego typu wypadu i. I sporo właśnie też znaków zapytania. Dlaczego po co? Głównie ze względu na moją głowę i też na niejednym filmie na YouTubie i być może tutaj na podcaście wspominałem o tym, że. 0:48 Rozmawiałem wielokrotnie z bardzo mądrym lekarzem psychiatrą, który to yy specjalizuje się w leczeniu zaburzeń nerwowych, czy też, czy też depresyjnych i on sam powiedział, proszę pana, ja starał się jak najczęściej chociażby na chwilę wyjeżdżać gdzieś, gdzie jest dobra, ładna aura. 1:08 W miarę gwarantowana. Pogoda w okresie od powiedzmy listopada. Do marca, bo to służy to naprawdę służy. Ze względu właśnie na to zamknięcie ze względu na te stałą rutynę. 1:26 Ee, brak światła słonecznego, brak tylu aktywności na zewnątrz. Czujemy się po prostu gorzej. Psychicznie odczuwamy właśnie mm, ten brak energii, zrezygnowanie mm, ciągłe napięcie, więcej też smutku, więc. 1:48 Wtedy, kiedy tylko mamy taką możliwość finansowo czasowo zawodowo można gdzieś wyskoczyć. Ja wychodzę z w sumie z takiego założenia, że ja po to pracuję, żeby mógł sobie pozwolić na to, żeby chociażby taki Weekend przedłużany o pół poniedziałku spędzić tam na południu. 2:06 Zwłaszcza, że te koszty nie są aż tak koszmarne, zwłaszcza, że te koszty można sobie w różny sposób skalować ze względu na to, jakie mamy. Preferencje i predyspozycje. I właśnie o tym ten podcast dzisiaj. 2:23 Chciałem powiedzieć przede wszystkim, że warto jest planować. To jest jedna z nielicznych rzeczy, które warto jest w głowie planować z wyprzedzeniem. I pod względem organizacyjnym, bo jeżeli decydujemy się lot, którego który sobie kupujemy nie na ostatnią chwilę, to nagle okazuje się, że za 600 zł lecimy w 2 strony. 2:45 I to jest jeden z nielicznych kosztów, których się nie da podzielić na mm. Nie wiem na na żonę, na rodzinę, na na znajomych, ale tutaj można właśnie zaoszczędzić. Tym wyprzedzeniem otwieramy swój własny kalendarz i sprawdzamy, gdzie będzie ten dogodny termin. 3:03 Patrząc na 3 4 czasami 6 miesięcy do przodu minie, kiedy zdarza się patrzeć na 6 miesięcy do przodu i mówić sobie o k dobra w połowie lutego. Mogę. Zorganizować siebie w piątek i w poniedziałek w taki sposób. <h3 clas

24. Co to jest nerwica i jak się ona u mnie objawia (98)

    13 janvier 202522 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć, tutaj Leszek …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Cześć, tutaj Leszek, wreszcie się słyszymy. Miałem chwilową przerwę na skutek walki z zarazą, która to zazwyczaj pojawia się nieprzypadkowo. Jest to także związane właśnie z tym, co dzieje się wokół nas, jak bardzo samych siebie eksploatujemy pod względem fizycznym, jak i również psychicznym. 0:21 I po raz kolejny w życiu sobie właśnie udowadniam, że. Często nieszczęścia chodzą parami i wielokrotnie mówiłem przy okazji. Wielu różnych rozważań na temat prowadzenia higienicznego trybu życia, tego sportowego, domowego, jak i również w pracy yy, wielokrotnie mówiłem, obalałem się, jednak życie nie jest jedynkowe i mm często dzieje się tak, że pomimo świadomości pewnych błędów, życie nadal. 0:55 Wymusza na nas ich popełnianie i dokładnie tak jak tak jest w moim przypadku. Bilans musi równać się na na Zero, jeżeli przygniemy w pracy albo zaczną się dziać takie rzeczy. Na skutek których jesteśmy wiecznie zestresowani, yy, zmęczeni, yy, czujemy się przy przytłoczeni to w którymś momencie to wybucha. 1:20 Tłumaczyłem to przy okazji hipochondrii, bo na przykład może być tak, że na skutek problemów w pracy ee komuś jesienią tak dla przykładu włącza się właśnie tryb hipochondrii fill. Komu innemu odzywa się ostry epizod depresyjny. Chce się ciąć albo rzucać z mostu. 1:38 Fill nie bagatelizuję tego, bo sam fill niejednokrotnie tego doświadczyłem, ale zawsze to są konsekwencje jakichś wydarzeń. Które dzieją się w naszym w naszym życiu? Sn i nie mówiłem przy tym wszystkim tłumacząc kwestie dotyczące chociażby. 1:56 Tego, skąd się bierze depresja, w jaki sposób ją u samego siebie zdiagnozować, jak walczyć z naszym otoczeniem, które często będzie mówiło właśnie to. To wejście w garść, albo po co ci psychiatra, po co ci psycholog? Przecież przecież to przejdzie, wystarczy, że poczekaj się, wystarczy, że będziesz pić codziennie wyciąg z na paru z rumianka. 2:23 Rumianku jakoś tak, ale każdy zna to gadanie. Ja też je znam doskonale, bo też się z nim w życiu spotkałem nieraz. I też mam do czynienia z wieloma osobami, które mówią mi o tym, że właśnie nie mają tego wsparcia w postaci osób bliskich, ale to nie ze złej woli, tylko z tego względu, że często czują się bagatelizowane. 2:43 Yy i że często różne mm objawy choroby. Mm sprowadza się do czegoś bardzo banalnego, przez co w rezultacie okazuje się, że nie my jesteśmy w stanie z nikim na ten temat porozmawiać, bo spośród naszego otoczenia nikt nie ma pojęcia, o czym my mówimy. 3:02 Yy, i to właśnie tak jest z tą cholerną depresją, że. Jest to choroba. Ale bliska tobie osoba, mąż, żona, nie wiem tata, mama, brat powie, że, no co ty, przecież taka choroba nie istnieje. <h3 class="encore

25. Aplikacje do odchudzania typu Fitatu lub MyFitnessPal (97)

    8 janvier 20258 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro O odchudzaniu zrobiłem z …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    O odchudzaniu zrobiłem z 20 odcinków i co roku w styczniu mam kilkadziesiąt pytań (serio kilkadziesiąt) o to jak schudłem. Albo jak nie tyję. Albo CO TO ZA APPKA? Dziś wytłumaczę to w mniej niż 5 minut bez okrągłych słówek i klepania po głowie.

    Film zawiera liczne uproszczenia i skróty myślowe. W razie wątpliwości rób po swojemu albo nie rób nic.

    Jednak na start 8 moich ulubionych powiedzonek

    A skąd wiesz, że na rowerze spaliłeś 743 a nie 731 kcal i dwie łyżki puree ma 123 cal a nie 150.

    Bo lepiej się pomylić o 40 kcal niż nie liczyć nic.

    „Jedz, taki blady jesteś”. Bo za bladość skóry odpowiada wyłącznie jedzenie.

    Idealne także na trenażer

    Spodenki kolarskie męskie Prawie.PRO 300W. Czarne

    399,99 zł Druga -10%

    Podkoszulka Potówka Prawie.PRO 200W Biała Unisex

    164,99 zł

    Koszulka kolarska męska Prawie.PRO 350W. Race

    399,59 zł

    To nie jest zdrowe Tak, ludzie umierają od odchudzania, a nie cukrzycy i cholesterolu.

    Wyszedł bez śniadania Tak, dokładnie tak samo mówili ludzie schodzący z drzewa idąc na polowanie. Nie ma jajecznicy, nie poluję.

    Będzie efekt yoyo Ciekawe skąd się weźmie? Może dieta i sport się skończy.

    Wbijasz ludziom do głowy anoreksję i zaburzenia odżywiania. Tak, bo autokontrola i zmiana nawyków jest zła. Ludzie umierają od liczenia kcal i ruchu. Lepszy wylew niedokrwienny.

    Odchudzanie powoduje utratę mocy. Masz rację. Lepiej być grubym. Najgrubsi są najszybsi.

    Planuje od powrotu z wakacji. A ja planuję na starość być bogatym.

    1. Człowiek jest przeznaczony do ruchu, biegania w celu zdobywania żarcia. Tyjesz, bo siedzisz, bo masz samo

26. O prowadzeniu mojej firmy – zapis wystąpienia na Start it Up Gliwice 2024 (96)

    23 décembre 202428 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć, tutaj Leszek w tym …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Cześć, tutaj Leszek w tym tygodniu miało być wideo o fenomenie gasów, ale się niestety nie udało. Nie wiem z. Kolei. Czy ten film ma sens? Ale chcę się dzielić z wami moim niesamowitym szczęściem, jakim jest życie z pasji, dedykując to wideo, jednocześnie każdemu mojemu widzowi pamiętając, że. 0:18 Właściwie większość. Rzeczy, którą osiągnąłem to dzięki bezinteresownej pomocy osób takich jak ty. Brzmi to nie zamówicie pompatycznie. Ale jest szczere i. W jednym zdaniu zamyka. Tak naprawdę wszystko to co to, o czym chcę pamiętać i pamiętam na na co dzień. 0:35 To konferencja start it up. I fragmenty mojego ględzenia o prowadzeniu własnej firmy i często ciężkich początkach. Zaczynałem jako jako radiowiec. Po pewnym czasie stwierdziłem, że to nie jest, że to nie jest dla mnie i skończyłem w końcu jako youtuber i to jest określenie straszne. 0:50 Tu użyłeś świetnego określenia twórca. Najgorzej jak się mówi influencer to są jednoznaczne jednoznaczne skojarzenia. Ale w pewnym momencie po prostu stwierdziły, że rzucam wszystko i będę. Będę jeździć sobie narowerze i być może kiedyś będę z tego z tego żyć. 1:08 Poświęciłem temu 14 lat, z czego ostatnie 5 równolegle opracowywałem Plan ucieczki, kiedy to okazało się, że ta prasa jest dla mnie na tyle wyczerpująca pod względem psychicznym. Że ja chcę sobie znaleźć jakiś taki cichy kącik, który będzie powiązany właśnie z czymś, co mnie aktualnie pasjonuje. 1:30 Wówczas pasjonowały mnie. Motocykle między innymi, ale też tworzyłem kilka innych projektów, które położyłem i christa jest całkiem duża i każdy z tych rozdziałów to, to jest, myślę, taki dobry rok 2, stracone na różne próby, które podejmowałem i które to miały być sposobem na pójście na skróty tak, żeby rzucić sobie etat i w międzyczasie otworzyć film firmę, która będzie łatwa, prosta i przyjemna. 1:57 I będzie przynosiła mi. Bardzo dużo pieniędzy i tak naprawdę udało mi się 2 rzeczy. Jedną z nich jest. Jednoślad PL to jest taki portal, który początkowo zajmował się tematyką małych motorowerów, skuterów. 2:15 Było to związane właśnie z moją pasją, bo ja wtedy niesamowicie byłem. Można powiedzieć, zafascynowany tym, że nie posiadanie jest jeszcze wówczas prawa jazdy. Mogę się tak szybko przemieszczać po Warszawie i nie muszę wcale na alejach jerozolimskich stać 45 minut. 2:30 Podobno tylko mógłby. Mogę być po 15 minutach już w Radiu i o tyle dłużej mogę spać i o tym pisałem. Ale po pewnym czasie stwierdziłem, że to jednak może troszeczkę nie jest dla mnie. Wówczas stwierdziłem po tym, jak już założyłem pierwszy kanał na YouTubie, to był chyba 2000, właśnie dziewiąty rok. 2:49 Że jednak lepiej mi jest bez silnika. Niemniej jednoślad PL dzisiaj działa do dziś ja zajmuję się w 5 procentach. Mam za to wspaniałych pracowników, którzy robią tu dużo lepiej ode mnie i do do tej pory odbieram właśnie telefony. 3:08 Gdzie tu ludzie mówią, jak super, że to się już w tym nie zajmujesz i nie zajmuję się tym, ponieważ w 2017 roku postanowiłem sobie, że otworzę jeszcze kanał o kolarstwie, to były mniej więcej gdzieś takie moje początki, mniej więcej, 30 kilo temu to było mniej więcej tak, że szedłem sobie po ulicy i zobaczyłem o wow, fajny rower, kupię sobie. 3:31 No i to był właśnie mój. Pierwszy rower po kilku latach stwierdziłem, że fajnie by było być takim kolarzem. Może nieco bardziej na na poważnie może by. Warto było przy okazji rozwoju firmy zacząć też rozwijać może trochę siebie. 3:48 Może zrzucić by te 30 parę kilogramów, ale skoro już mi tak dobrze poszło, zrzucenie tych paru kilogramów, to co by co by świat powiedział no to jakbym za

27. Jestem byłym Hipochondrykiem. Jak udało mi się wyleczyć? (95)

    19 novembre 202436 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Transkrypcja maszynowa …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Transkrypcja maszynowa:

    0:02 Cześć, tutaj Leszek, mój podcast, to jest rozwinięcie tematyki, którą bardzo często poruszam na YouTubie, albo taka tematyka, która być może nie nadaje się na film.

    Nie wiem, czy warto jest robić film o hipochondrii, bo jest to zagadnienie hmm można powiedzieć, dosyć hermetyczne, ale z drugiej strony moim zdaniem.

    0:27 Dużo osób.

    Na nią cierpi.

    I dużo osób szuka pomocy.

    To, co jest intencją moją i także mojego podcastu.

    To jest misyjność, chociaż wiem, że to słowo brzmi bardzo górnolotnie.

    0:45 Moją misją jest pomagać osobom, które właśnie cierpią na zaburzenia nerwowe.

    Połączone z depresją połączone także z takimi zaburzeniami, które to wynikają z wcześniej opisanych chorób.

    1:01 A hipochondria?

    Jest to odmiana nerwicy.

    Często przenikająca się właśnie także z depresją.

    I jest to bez wątpienia wstrętna przypadłość.

    Mówię o tym z perspektywy samego siebie sprzed kilku lat, kiedy to przeszedłem bardzo długi i moim zdaniem ciężki epizod właśnie hipochondring, który trwał prawie 2 lata, a to wszystko na skutek fill nieleczonej nerwicy lękowej.

    1:34 Początkowo były to ataki paniki, o których już opowiadałem.

    One najczęściej polegały na tym, że w wybranym momencie po prostu zaczynają się dusić.

    Zaczynał mi się kręcić w głowie, niesamowicie się pocić, a potem miałem takie wrażenie, jakbym spadał w jakąś przepaść.

    1:57 Przy czym trasę kontrolę nad swoim własnym ciałem umysłem w skrócie umieram.

    I zauważcie, że właśnie nerwice, zaburzenia lękowe.

    Są skupione wokół.

    Tego, czego najbardziej w życiu się obawiamy.

    2:18 I stąd biorą się właśnie też fobię.

    Tak samo jak jest klaustrofobia.

    Agora, fobia.

    Podobnie również może być jej hipochondria.

    Gdzie to my boimy się o stan swojego zdrowia tak mocno, że my wywołujemy wszystkie te objawy, których najbardziej się boimy?

    2:39 Dla kogoś, kto nigdy z tym nie walczył brzmi to abstrakcyjnie, bo ciężko jest komuś wytłumaczyć, ze swoim własnym umysłem.

    Można?

    Stworzyć objawy.

    Somatyczne, cielesne, przez nas samych, namacalne.

    2:59 Który nie mają kompletnie poparcia w rzeczywistości.

    O co ja się najbardziej bałem?

    Najbardziej bałem się nowotworu.

    Szukałem go.

    W samym sobie, próbując sobie udowodnić, że Jestem chory.

    3:22 I w związku z tym?

    Przeszukiwałem internet.

    Cały czas szukałem informacji w internecie na temat objawów, czy to że dzisiaj w nocy się spociłem to jest skutek tego, że mam nowotwór?

    3:41 I.

    To się bardzo często dzisiaj dzieje, że właśnie osoby, które mają tego typu zaburzenia, tego typu lęki znają wszystkie portale medyczne, które są dostępne w języku polskim i angielskim.

    Bo wpisując sobie jakiekolwiek objawy do internetu, to nagle okazujemy się, że je mamy i bardzo dużo portali moim zdaniem żeruje na hipochondrykach walcząc właśnie o ilość odsłon, o ilość unikalnych użytkowników.

    4:08 O czas przebywania na stronie, o ilość odsłon, jakie dokonują dane adresy i PZ.

    Tego też względu właśnie w Google one bardzo często się pojawiają i podpierają nasze własne obawy.

    I w gruncie rzeczy większość tych objawów, które, które mamy mogą także świadczyć o nowotworze.

    4:31 I ja miałem tak właśnie spoceniem się nocą pocenie się nocą.

    To był tak naprawdę objaw przyjmowania leków, które wówczas miałem rozpisane.

    Były to.

    Selektywne inhibito

28. Zniszczona kariera. Jak z prezentera stałem się magazynierem (94)

    25 octobre 202439 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Bardzo dużo pytań mam …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Bardzo dużo pytań mam odnośnie przejścia z etatu na swoje. Skąd mam tyle czasu na rower. Moja historia to raczej lista błędów, choć z perspektywy YouTuba wyglądam na wesołego pana to sobie pakuje gatki kolarskie i jeździ na rowerze w ramach walki z nudą. Jak doszło do tego, że dzisiaj zajmuję się skarpetkami. Oto uzupełnienie filmu z moją historią do którego również odsyłam.

    W tym filmie będzie mniej obrazków stockowych, a montaż został uproszczony za co przepraszam.

    Od najmłodszych lat miałem dwie pasje. Komunijny góral i komunijna wieża na dwie kasety.

    Moja pierwsza praca to było tak wyłudzanie otrzymania stażu w wieku 15 lat. Pod pretekstem wydarzenia szkolnego pisałem z błędami ortograficznymi listy do stacji radiowych z prośbą o patronat. Jedna się zgodziła. Zaprosiła mnie. Przyszedłem raz. Nie chciałem fizycznie wyjść i każdy się pytał co to dziecko tutaj robi. Potem zaproszono mnie drugi raz. To siedziałem 11 godzin. Pierwszy raz w życiu zobaczyłem internet.

    Przyszedł dyrektor i powiedział żebym wyszedł i nigdy więcej już tu nie przychodził. Musiałem się rozstać z tym wyjątkowym zapachem granatowego nowego dywanu i paniami, które tak bardzo próbowały mnie pocieszyć.

    To był jeden z trzech najgorszych dni z życia

    Minął miesiąc. Szkolna Pedagog powiedziała że znajomy znajomego poszukuje wolontariusza do radia w Gliwicach. Ty chyba kiedyś byłeś w radiu, nie?

    Moją rolą była realizacja anteny. Stół mikserski, trzy odtwarzacze cd dwa komputery i łącze satelitarne z wiadomościami BBC. Miałem przychodzić w piątki wieczorem i w soboty. W rezultacie siedziałem we wtorki, środy czwartki, piątki soboty i niedziele. Rodzice zapomnieli że mają dziecko.

    Przez rok, który tam byłem poza realizacją łącznie 6 h programów w tygodniu, pozostały czas poświęcałem na odkrywanie Internetu w 2003 r. Kurde, to było 21 lat temu.

    Oprócz tego jak już wszyscy wyszli i nikt nie widział, miałem do dyspozycji studio nagraniowe wraz z kilkoma nieosiągalnymi wówczas licencjami na oprogramowanie do obróbki montażu produkcji dźwięku. To był początek digitalizacji dźwięku. Ówczesny komputer miał moc obliczeniowa równa jednej dziewięćdziesiątej ósmej współczesnego telefonu komórkowego ze średniej półki. Mimo to na takim sprzęcie opierały się całe rozgłośnie, systemy newsowe i zaawansowane studia produkcji dźwięku

    To dało mi możliwość nagrywania samego siebie. To dało mi możliwość produkcji programów czy spotów radiowych które nigdy nie zostały zlecone i wyemitowane, bo robiłem właściwie tylko dla siebie, bawiąc się w producenta, radio i prezentera. Strasznie dużo archiwów mi poginęło, albo są na płytach CD, która przestały być czytelne.

    To trwało do czasu aż zmieniły się w władzę w radiu. Nadgorliwy nastolatek siedzących godzinami w radiu bez potrzeby mógł drażnić i dziś ja to doskonale rozumiem. Telefonicznie dostałem wiadomość, że mam już więcej przychodzić.

    Poziom załamania i rozczarowania był nie do określenia, myślę że przez długi długi czas byłem najsmutniejszą uczniem w swojej klasie.

    PO pierwsze mnie wyrzucono, czyli odrzucono, a po drugie rozsypały się moje marzenia. Też jako nastolatek ma się zupełnie inną percepcję świata. To był cios i wtedy Pomimo tak niewielkiej ilości lat uświadomiłem sobie jak ogromnym błędem jest zbyt duże zaangażowanie w markę, firmę która nie należy do nas w której to nie my podejmujemy decyzję. W razie konieczności nikt nie będzie miał wobec nas jakichkolwiek skrupułów.

    Znów rzuciłem się w książkę telefoniczną – w

29. Uciekaj naprzód ze swojej frustrującej pracy (93)

    14 octobre 202421 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Cześć tutaj Leszek to jest …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Cześć tutaj Leszek to jest podcast o sporcie ponieważ pokochałem sport i zajmuję się sportem ze względu na to ponieważ bardzo pomaga i pomagał wtedy kiedy było naprawdę źle w mojej głowie za sprawą aktywnego trybu życia za sprawą higienizacji mojego życia to jest duże cudzysłowie udało mu się opanować to co w moim życiu było chyba najgorsze czyli.

    0:30

    Życie w ciągłym patologicznym napięciu prowadzącym do.

    A codziennych ataków paniki za sprawą do których w takim najgorszym momencie nie miałem siły wychodzić z domu mając przed sobą wizję że przede mną chociażby dojazd do pracy który za każdym razem był niesamowitą katorgą tak samo jak w pewnym momencie także przebywanie w mojej pracy każde swoje życie może podzielić na kilka różnych.

    0:59

    Gałęzi jest to rzecz jasna dom i to co się w nim dzieje.

    Ale i również praca i to co się w niej dzieje i pewnie zaraz po zdrowiu rodzinie takim najbardziej bo bodźcującym nas na co dzień czynnikiem będzie nasza praca otoczenie to jaką my wykonujemy pracę jaki to jest zawód jedny będą bardziej mniej stresujące na co dzień i jedne i mniej jedne i drugie zawody będą bardziej mniej frustrujące.

    1:31

    Każdego dnia i przez to wszystko o czym dzisiaj chcę wam powiedzieć to.

    Chciałem podkreślić bardzo ważne rzeczy po pierwsze nie chcę żebyście w jakimkolwiek momencie mieli wrażenie takie że próbuje się w jakiś sposób wywyższać albo nie chciałbym też żeby zrozumiano mnie w taki sposób że niektóre zawody są bardziejsze lub gorsze gorsiejsze to to jest moim zdaniem bardzo bardzo bardzo istotne bo będę opowiadać o niektórych przykładach które nie chciałbym żeby były w jakiś sposób źle.

    2:06

    Zrozumiałe każdy zawód każda praca jest bardzo istotna a jeszcze ważniejsze jest to żeby każda praca.

    Przydawały nam jakieś spełnienie jakąś satysfakcję a żeby na pewno nie była tylko i wyłącznie obciążeniem.

    2:22

    Bo to prędzej czy później prowadzi do różnego rodzaju kłopotów tak samo jak było w moim przypadku.

    Zawsze miałem stresującą pracę ponieważ moja praca.

    Była wykonywana z dokładnością co do milisekundy albo często nawet milisekundy po przecinku.

    2:44

    Yy nie nie chcę za dużo opowiadać na ten temat nigdy nie lubiłem opowiadać o swoim byłym zawodzie o tym że byłem prezenterem radiowym że byłem yy realizatorem anteny gdzie się pracuje właśnie z tak zwaną żywą anteną i gdzie trzeba spełnić pewne normy jakościowe.

    3:01

    I gdzie często wymagane są od nas rzeczy kiedy to nie na wszystko mamy wpływ na żywej antenie nie zawsze na wszystko mamy wpływ czasami będziemy mieli lepsze gorsze dni ale często jest tak że nie możemy mieć gorszych dni i trzeba stawać na.

    3:18

    Na rzęsach i to ogółem jest stresujące ale nie będę zagłębiać się w ten temat.

    Stwierdzę właśnie tylko i wyłącznie w taki sposób bardzo uogólniony wszystko zawsze na czas na miejsce i wszystko ma być zawsze jak najlepszej jakości musi spełniać zawsze określony pewien standard bo wtedy kiedy nie będziemy dowozić tego standardu bardzo szybko z nami się pożegnają niejedną pracę straciłem nieraz było też tak że byłem gdzieś tam u progu swojej wytrzymałości psychicznej czy też.

    3:52

    Na co dzień czułem się bardzo zmęczony i przytłoczony ale byłem wtedy też młodym człowiekiem który chciałem powiedzieć mądrym nie nigdy nie byłem mądrym człowiekiem zwłaszcza wtedy.

    Im człowiek jest młodszy tym mm czasami zdarza się że ma większą odporność albo często nie zdaje sobie z tego sprawy że

30. Dlaczego tak ważny jest trening przez cały rok. Życie z depresją (92)

    3 octobre 202411 minÀ suivre

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro Spokojnie. To nie wideo …

    Notes de l’épisode

    Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://prawie.pro/pc/sklep/ Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro

    Spokojnie. To nie wideo wyłącznie dla ludzi z depresją. Bo słaby jesienny nastrój, nagły spadek formy to nie tylko wina choroby. Większość z nas kiedy sezon się kończy łapie mniejszego lub większego doła na krócej albo dłużej. Nie każdy też będzie z tego powodu tyć, choć spora część z nas podświadomie będzie zajadać i zapijać to co nas męczy głęboko pod skórą.

    Jak to jest u mnie? Wszystkie najgorsze epizody smutku, nerwicy, napadów lęku, hipochondrii, agorafobii, depresji, myśli miałem w tych jesiennych lub wczesnowiosennych miesiącach. Kompletnie nie wiedziałem z czego to wynika. Dla przypomnienia wówczas miałem pracę w której dokładność wynosiła 1 ms, waga 110, KFC to był z kolei mój ulubiony akronim a pierwszy urlop wziąłem po otwarciu Prawie.PRO, czyli po 14 latach pracy w mediach.

    U progu jesieni mam tak, że totalnie nic mi się nie chce. Wstawać mi się nie chce. Rozmawiać mi się nie chce. W pracy włączają mi się wizje katastroficzne a w sporcie… Zgadłeś. Forma nurkuje jak akcje Gazpromu po raporcie kwartalnym. Ciężko mi się zmusić do robienia czegokolwiek. O też tak masz? No to opowiem Ci jak można wybrnąć z tego błędnego koła.

    Obiektywną przyczyną braku motywacji do czegokolwiek jest w sporej mierze aura. Mniej słońca dziennego, krótszy dzień. Im gorsza pogoda to mniej powodów do tego by wyjść i się ruszać. Do tego po urlopie kumulują się obowiązki. Więcej czasu zamiast na rowerze spędzasz w domu i dochodzisz do wniosku, że nawet w swoim kwadracie nie jesteś w stanie odpoczywać, bo jesteś tak podminowany(a), że wszystko Cię wkurza. Brakuje tego ujścia, którego wcześniej było więcej. Masz wrażenie, że się dusisz. Do tego jesteś tak wyczulony na wszystkie bodźce, że stresuje Cię dzwoniący telefon od nieznajomego numeru. Podświadomie oczekujesz, że zaraz stanie się coś złego. Zwykłe awizo w skrzynce powoduje biegunkę, spadek FTP – smutek, tracisz pewność siebie, stajesz się bardzo podatny na krytykę i brakuje Ci dystansu. Oto ja. I być może wielu z nas, zaraz po zakończeniu lata.

    Czując to wszystko możesz albo nie wychodzić z łóżka, albo podnieść dupę i z zaciśniętymi zębami działać z całych sił.

    Najważniejsze. Nie wychodź ze swojego cyklu treningowego. Staraj się co drugi dzień zrobić trening podczas którego przez co najmniej 20 minut będziesz na progu. W tym stanie prowokujesz organizm do produkcji endorfin. To zmiany poziomu tego hormonu w ogromniej mierze wpływają na poziom determinacji. Przerwywasz błędne koło w którym nie ruszasz się bo nie masz sił i nie masz sił bo się nie ruszasz.

    Książka “Prawie PRO Wygraj Siebie” z dedykacją

    64,99 zł Druga -15%

Voici les 40 derniers épisodes sur 121. Les épisodes plus anciens se trouvent dans le flux du podcast.